Ουσιαστικά, η κυβέρνηση προωθεί και για τον ΟΤΕ ένα πιο τολμηρό μοντέλο σε σχέση με αυτό που ακολουθήθηκε για την ιδιωτικοποίηση της Εμπορικής Τράπεζας. Ουσιαστικά, αναζητείται τηλεπικοινωνιακός οργανισμός πρόθυμος να πληρώσει κοντά στα δύο δισεκατομμύρια ευρώ για να αποκτήσει το managementτης εταιρείας.

Βέβαια, ο οργανισμός αυτός θα πρέπει να είναι πρόθυμος να δεχτεί τις παρεμβάσεις της κυβέρνησης στην διαχείριση του ΟΤΕ κάθε φορά που θα ανακύπτει ζήτημα εθνικής ασφάλειας. Πρακτικά, όπως εκτιμούν καλά πληροφορημένες πηγές, ο ιδιώτης θα είναι αυτός που θα διοικεί την εταιρεία. Η μοναδική διαφορά είναι ότι το δημόσιο θα έχει λόγο σε ορισμένα κρίσιμα θέματα.

Το είδος των «εξουσιών» που θα διατηρήσει το δημόσιο για λογαριασμό του (παρά το γεγονός ότι θα παραμείνει μέτοχος μειοψηφίας) θα είναι, σύμφωνα με όλες τις ενδείξεις, το κρίσιμο σημείο για την επιτυχία του εγχειρήματος. Το ερώτημα είναι αν θα βρεθεί αυτή τη στιγμή ευρωπαϊκός τηλεπικοινωνιακός οργανισμός πρόθυμος να πληρώσει τόσα χρήματα αλλά και να δεχτεί τις όποιες κυβερνητικές παρεμβάσεις. Βέβαια, η συνύπαρξη δημοσίου και ιδιώτη μπορεί να μην κρατήσει για πολύ. Ένα τέτοιο μοντέλο ιδιωτικοποίησης προβλέπει την σταδιακή εκχώρηση όλων των εξουσιών στον τηλεπικοινωνιακό οργανισμό ο οποίος εκτιμάται ότι σταδιακά θα αυξάνει και τη συμμετοχή του στο μετοχικό κεφάλαιο της εταιρείας.

Πάντως, η εξεύρεση στρατηγικού εταίρου δεν θα είναι εύκολη υπόθεση όπως έχει άλλωστε επισημάνει και ο πρόεδρος του ΟΤΕ Παναγής Βουρλούμης. Για το λόγο αυτό, στο συρτάρι παραμένει και το εναλλακτικό σχέδιο το οποίο προβλέπει πώληση πακέτου μετοχών του ΟΤΕ στην αγορά με στόχο την τόνωση του προγράμματος αποκρατικοποιήσεων.