Την είδηση του θανάτου του έκανε γνωστή με ανάρτησή του στο Facebook ο στενός του συνεργάτης και ποιητής, Κώστας Μαυρουδής, ενώ πλήθος κόσμου από τον χώρο των τεχνών και των γραμμάτων εξέφρασε τη θλίψη του.
Ποιος ήταν ο Τάσος Γουδέλης
Ο Τάσος Γουδέλης γεννήθηκε στην Αθήνα το 1949. Από το 1982, είχε σταθερή συνεργασία με τον Κώστα Μαυρουδή για την έκδοση του λογοτεχνικού περιοδικού «Το Δέντρο».
Ασχολήθηκε εκτενώς με τη θεωρία του κινηματογράφου, συγγράφοντας σχετικά βιβλία, ενώ δίδαξε Ιστορία Κινηματογράφου και τεχνικές σεναρίου σε ανώτερες και ανώτατες σχολές. Παράλληλα, είχε ενεργή παρουσία στο ραδιόφωνο και την τηλεόραση με εκπομπές αφιερωμένες στον κινηματογράφο και τη λογοτεχνία.
Ως κριτικός λογοτεχνίας, έγραψε κυρίως για ξένη πεζογραφία στο ένθετο «Βιβλιοθήκη» της «Ελευθεροτυπίας». Είχε επίσης σκηνοθετήσει τέσσερις μικρού μήκους ταινίες και εκδώσει έξι συλλογές διηγημάτων, καθώς και το μυθιστόρημα Οικογενειακές ιστορίες από τις εκδόσεις Κέδρος.
Η Π.Ε.Κ.Κ. αποχαιρετά τον Τάσο Γουδέλη
Tην ώρα που το Φεστιβάλ ταινιών μικρού μήκους «τρέχει» την 48η διοργάνωσή του στη Δράμα, ο βίος ενός από τους πιο φανατικούς υποστηρικτές του, του Τάσου Γουδέλη, σταμάτησε. Δεν ήταν μόνον ένας από τους πρώτους που στάθηκαν με κάθε τρόπο (ετήσια παρουσία, συμμετοχή σε κριτικές επιτροπές, συμμετοχή ως διαγωνιζόμενος) δίπλα σε κάθε βήμα του Φεστιβάλ, αλλά πριν απ’ όλα υπήρξε ένας σημαντικότατος χειριστής της σκέψης και του λόγου.
Ως κριτικός κινηματογράφου και μέλος της Πανελλήνιας Ένωσης Κριτικών Κινηματογράφου (Π.Ε.Κ.Κ.) μερίμνησε πάντα για την ανάλυση θεωρητικών ζητημάτων της έβδομης τέχνης, με τη γραφή ως κύριο όπλο του. Η ιδιαίτερη καλλιέπεια των κειμένων του ήταν αυτή που του χάριζε την εκτίμηση όλου του κινηματογραφικού χώρου και από μια στιγμή και μετά και του λογοτεχνικού. Συνεκδότης, μαζί με τον Κώστα Μαυρουδή, του περιοδικού «Δέντρο», όπου φιλοξενήθηκαν τα κριτικά του κείμενα, πέρασε ευδοκίμως και στο χώρο της συγγραφής. Με πρώτο βιβλίο του τα «Αρπακτικά», η συνέχεια του επεφύλασσε τη βράβευση με το Κρατικό βραβείο διηγήματος και το βραβείο διηγήματος του περιοδικού «Διαβάζω» για τη «Γυναίκα που μιλά». Ξεχωριστή θέση στην ελληνική λογοτεχνία πήραν και οι έξοχες «Οικογενειακές ιστορίες», μια μεστή άσκηση σύγχρονης γραφής, όπως και άλλα συγγραφικά του πονήματα.
Η Π.Ε.Κ.Κ. αποχαιρετά έναν άνθρωπο που ως τις τελευταίες του στιγμές συμμετείχε ενεργά, με προσωπική παρουσία και συμμετοχή στα διοικητικά συμβούλιά της, και έδειξε τον τρόπο με τον οποίο ένας δημιουργός -είτε ως συγγραφέας είτε ως κριτικός- γνωρίζει να τιμά το πιο αιχμηρό όργανό του, τη γραφή.
Δημοσθένης Ξιφιλίνος
Γενικός Γραμματέας
Πανελλήνιας Ένωσης Κριτικών Κινηματογράφου (Π.Ε.Κ.Κ.)
