Ανεβαίνει τα σκαλιά του θεάτρου «Τζένη Καρέζη». Jockey καπέλο, μαύρο φούτερ, t-shirt με μια action hero φιγούρα και μποτάκια του μπάσκετ που του έμειναν «κληρονομιά» από τα πρόσφατα γυρίσματα του «Εθνικού Ελληνορώσων». «Δεν έχω λευκό μπλουζάκι», σπεύδει να ξεκαθαρίσει, άμα τη εμφανίσει, καθώς την προηγούμενη μέρα του ζητούσα να φορέσει κάτι ανοιχτόχρωμο για τη φωτογράφιση.

Μάλλον το περίμενα. Με την έννοια, πως ο Αντώνης Τσιοτσιόπουλος δεν μοιάζει να είναι ένας τύπος ο οποίος «μπαίνει σε ρούχα» που δεν γουστάρει. Θέλει να μιλάει ελεύθερα ως καλλιτέχνης κι άλλο τόσο ως πολίτης (με τη χαρακτηριστική μπάσα φωνή του), θέλει να γράφει θεατρικά έργα και κινηματογραφικά σενάρια από ανάγκη να διατυπώνει τη γλώσσα της εποχής του, θέλει να υπάρχει στο χώρο χωρίς να προδίδει την ηθική του, θέλει να υπηρετεί τον ρεαλισμό στην Τέχνη, θέλει να συνδημιουργεί και να μην εκτελεί, θέλει να δείχνει το σεβασμό του στο κοινό που παρακολουθεί πιστά τη δουλειά του και τη δουλειά της ομάδας που ανήκει (Παλούμπης, Σταμουλακάτος, Αλεξίου, Δημόπουλος, Παπαδημητράτος).

Ο Αντώνης Τσιοτσιόπουλος που, σε μια προσωποκεντρική συνέντευξη, μιλάει σχεδόν πάντα στον πρώτο πληθυντικό ως φορέας αυτής της συλλογικότητας, φέτος δίνει πολλές αφορμές για να εξασκήσει τα «θέλω» του. Συνυπογράφει (με τον Γιώργο Παλούμπη) και πρωταγωνιστεί στη νεόκοπη «Έντα» που ανεβαίνει στο «Τζένη Καρέζη» με ερμηνεύτρια του επώνυμου ρόλου την Έλενα Τοπαλίδου, συνυπογράφει και συν-σκηνοθετεί το «Αρμπάϊτ» στον «Σταθμό», συνυπογράφει και πρωταγωνιστεί για δεύτερη σεζόν στα «Ανεξάρτητα κράτη» στο «Χώρα». Και περιμένει πως και πως τον «Εθνικό Ελληνορώσων» – το πρώτο του θεατρικό έργο – να κάνει πρεμιέρα ως κινηματογραφική ταινία.

Διαβάστε περισσότερα στο monopoli.gr