Η επικαιροποιημένη οδηγία δημοσιεύθηκε από την Κεντρική Διοίκηση των ΗΠΑ, λίγες ημέρες μετά την έναρξη εφαρμογής του αποκλεισμού τη Δευτέρα 13 Απριλίου, που ακολούθησε την κατάρρευση των συνομιλιών ΗΠΑ–Ιράν το προηγούμενο Σαββατοκύριακο. Στην αρχική του μορφή, το μέτρο εφαρμόστηκε σε ολόκληρη την ιρανική ακτογραμμή, περιλαμβάνοντας όλα τα λιμάνια και τους πετρελαϊκούς τερματικούς σταθμούς.
Σύμφωνα με το νέο κείμενο, στο πεδίο εφαρμογής των αμερικανικών ενεργειών εντάσσονται όχι μόνο ιρανικά πλοία, αλλά και πλοία που έχουν τεθεί υπό κυρώσεις από το Office of Foreign Assets Control (OFAC), καθώς και πλοία που θεωρούνται ύποπτα για μεταφορά «λαθρεμπορίου». Ως τέτοια περιγράφονται αγαθά που προορίζονται για έναν «εχθρό» και μπορούν να χρησιμοποιηθούν σε ένοπλες συγκρούσεις.
Το έγγραφο αναφέρει ότι τα πλοία αυτά υπόκεινται σε «εμπόλεμο δικαίωμα επίσκεψης, επιβίβασης, έρευνας και κατάσχεσης» σε οποιαδήποτε τοποθεσία και όχι μόνο εντός της περιοχής επιβολής του αποκλεισμού. Με τη διατύπωση αυτή, η αμερικανική πλευρά διευρύνει το εύρος των πιθανών ενεργειών επιβολής και πέρα από τη ζώνη που είχε αρχικά οριστεί γύρω από τις ιρανικές ακτές.
Οι νέες προβλέψεις αφορούν άμεσα και τη δραστηριότητα δεξαμενόπλοιων του λεγόμενου σκιώδους στόλου, κυρίως σε θαλάσσιες περιοχές που χρησιμοποιούνται συστηματικά για μεταφορτώσεις από πλοίο σε πλοίο. Πρόκειται για πλοία που συνδέονται με τη διακίνηση ιρανικού αργού και με πρακτικές απόκρυψης της προέλευσης ή του προορισμού του φορτίου.
Σύμφωνα με ανάλυση της Lloyd’s List Intelligence, 109 δεξαμενόπλοια του σκιώδους στόλου εμφανίζονται ενεργά στον Κόλπο του Ομάν, ενώ άλλα 77 καταγράφονται ανοικτά των ακτών της Μαλαισίας. Και οι δύο περιοχές χρησιμοποιούνται τακτικά ως σημεία μεταφόρτωσης ιρανικού αργού μέσω διαδικασιών ship-to-ship.
Η αναφορά στα συγκεκριμένα θαλάσσια σημεία αποκτά ιδιαίτερη σημασία, καθώς βρίσκονται εκτός της άμεσης γραμμής του αποκλεισμού γύρω από την ιρανική ακτογραμμή, αλλά παραμένουν κρίσιμα για τη συνέχιση της διακίνησης φορτίων. Με τη νέα οδηγία, το κριτήριο δεν περιορίζεται πλέον μόνο στη γεωγραφική θέση ενός πλοίου, αλλά επεκτείνεται και στη σύνδεσή του με ιρανικά συμφέροντα, κυρώσεις ή ύποπτο φορτίο.
Η αμερικανική κίνηση καταγράφεται ως το επόμενο βήμα μετά την αποτυχία των συνομιλιών μεταξύ Ουάσιγκτον και Τεχεράνης, με τις συνέπειες να αφορούν άμεσα τις θαλάσσιες διαδρομές που χρησιμοποιούνται για τη μεταφορά ιρανικού πετρελαίου, αλλά και τη λειτουργία δεξαμενόπλοιων σε περιοχές υψηλής γεωπολιτικής έντασης.
