Στην πρώτη θέση της παγκόσμιας κατάταξης βρέθηκε το λιμάνι της Φουζού στην Κίνα, ακολουθούμενο από το Νταλιάν, το λιμάνι Σαλαλάχ του Ομάν, το Μάουαν και το Τσιουάν. Συνολικά, έξι κινεζικά λιμάνια βρέθηκαν μέσα στις πρώτες 16 θέσεις της λίστας, επιβεβαιώνοντας τη συνεχιζόμενη υπεροχή της Ανατολικής Ασίας στη διαχείριση εμπορευματοκιβωτίων.
Ο δείκτης CPPI, που εκδίδεται για έκτη συνεχή χρονιά, αξιολογεί περισσότερα από 400 λιμάνια παγκοσμίως με βάση τον συνολικό χρόνο παραμονής των πλοίων στο λιμάνι. Η μεθοδολογία βασίζεται σε δεδομένα AIS και στοιχεία λιμενικών προσεγγίσεων, μετρώντας το χρονικό διάστημα από την άφιξη ενός πλοίου στο αγκυροβόλιο ή στον σταθμό πλοηγών έως την αναχώρησή του από την προβλήτα.
Σύμφωνα με τους συντάκτες της έκθεσης, τα λιμάνια έχουν εξελιχθεί σε κρίσιμους δείκτες της υγείας των παγκόσμιων εφοδιαστικών αλυσίδων. Ένα αποδοτικό λιμάνι μπορεί να απορροφήσει κραδασμούς και να περιορίσει τις επιπτώσεις μιας κρίσης, ενώ ένα λιμάνι που αντιμετωπίζει συμφόρηση μπορεί να μεταδώσει καθυστερήσεις σε ολόκληρο το παγκόσμιο δίκτυο γραμμών μεταφοράς εμπορευματοκιβωτίων.
Πέρα από τις κορυφαίες θέσεις της κατάταξης, η έκθεση καταγράφει σημαντικές βελτιώσεις σε λιμάνια που επένδυσαν τα τελευταία χρόνια στην αναβάθμιση των υποδομών και των διαδικασιών τους. Το μεγαλύτερο άλμα από το 2020 κατέγραψε το Port Elizabeth της Νότιας Αφρικής, ενώ ακολούθησαν το Khalifa Bin Salman του Μπαχρέιν, το Posorja του Ισημερινού, το Γκέτεμποργκ της Σουηδίας και το Muhammad Bin Qasim του Πακιστάν. Σημαντική πρόοδο σημείωσαν επίσης τα λιμάνια Χαϊφόνγκ στο Βιετνάμ, Μάουαν στην Κίνα και Κόμπε στην Ιαπωνία.
Η Νότια Αφρική ξεχώρισε ιδιαίτερα και σε ετήσια βάση. Το Ντέρμπαν κατέγραψε τη μεγαλύτερη βελτίωση μεταξύ 2024 και 2025, ακολουθούμενο από το Freeport στις Μπαχάμες, το Coega (Ngqura), το Cristobal στον Παναμά και το Manzanillo στο Μεξικό. Αξιοσημείωτη ανάκαμψη σημείωσαν επίσης τα λιμάνια του Λος Άντζελες, του Τζέμπελ Άλι, του Τσάρλεστον και του Βανκούβερ.
Το σημαντικότερο όμως συμπέρασμα της φετινής έκθεσης δεν αφορά την κατάταξη των λιμένων αλλά την εμφάνιση ενός νέου φαινομένου που οι συντάκτες ονομάζουν «burst congestion», δηλαδή αιφνίδια και έντονα κύματα συμφόρησης.
Σε αντίθεση με το παρελθόν, όπου η συμφόρηση προερχόταν κυρίως από τη συνεχή αύξηση των φορτίων, σήμερα προκαλείται ολοένα και περισσότερο από τη συσσώρευση καθυστερημένων αφίξεων πλοίων. Ακραία καιρικά φαινόμενα, απεργίες, γεωπολιτικές εντάσεις και στρατιωτικές κρίσεις αναγκάζουν τις ναυτιλιακές εταιρείες να τροποποιούν τα δρομολόγιά τους, με αποτέλεσμα μεγάλος αριθμός πλοίων να καταφθάνει ταυτόχρονα σε συγκεκριμένα λιμάνια.
Η έκθεση επισημαίνει ότι οι πρόσφατες εξελίξεις στην Ερυθρά Θάλασσα και γύρω από το Στενό του Ορμούζ αποτελούν χαρακτηριστικά παραδείγματα. Οι ανακατευθύνσεις πλοίων και οι αλλαγές στα δρομολόγια προκάλεσαν μεταφορά της συμφόρησης από λιμάνι σε λιμάνι, δημιουργώντας ξαφνικές πιέσεις σε προβλήτες, αποθηκευτικούς χώρους και χερσαία δίκτυα μεταφοράς.
«Τα λιμάνια δεν είναι απλοί αποδέκτες των εξωτερικών κρίσεων. Διαμορφώνουν ενεργά τον τρόπο με τον οποίο αυτές οι κρίσεις μεταδίδονται στην παγκόσμια οικονομία», σημείωσε ο Bertrand de la Borde, επικεφαλής μεταφορών και logistics της Παγκόσμιας Τράπεζας.
