Η πορεία των οφειλών δείχνει ότι το βασικό ζήτημα δεν είναι η διαθεσιμότητα ρυθμίσεων, αλλά οι πιεστικές οικονομικές συνθήκες που αντιμετωπίζουν νοικοκυριά και επιχειρήσεις. Γι αυτό άλλωστε οι φορείς της αγοράς ζητούν επιτακτικά μια ρύθμιση 120 δόσεων που μπορεί να φέρει μια πιο ήπια μηνιαία επιβάρυνση στη ροή υποχρεώσεων.
Ουσιαστικά, πολλοί φορολογούμενοι αδυνατούν να ανταποκριθούν έγκαιρα στις υποχρεώσεις τους, ανεξαρτήτως του πλήθους των επιλογών αποπληρωμής.
Έτσι, για όσους διαθέτουν την οικονομική δυνατότητα, η πάγια ρύθμιση των 12 έως 48 δόσεων εξακολουθεί να λειτουργεί ικανοποιητικά. Αντίθετα, για εκείνους που βρίσκονται σε πραγματική αδυναμία πληρωμής, μια νέα ρύθμιση δύσκολα θα αλλάξει τα δεδομένα, ιδιαίτερα αν δεν συνοδεύεται από πιο ευνοϊκούς όρους.
Προβληματισμός
Στο οικονομικό επιτελείο υπάρχει έντονος σκεπτικισμός για το αν η νέα πρωτοβουλία θα έχει διαφορετική κατάληξη από παλαιότερες έκτακτες ρυθμίσεις που δεν απέδωσαν τα αναμενόμενα. Η συνεχής αύξηση των ανεπίδεκτων είσπραξης οφειλών, που έχουν φτάσει τα 35,1 δισ. ευρώ, σε συνδυασμό με τα υψηλά χρέη μεγάλων οφειλετών —κυρίως επιχειρήσεων— που αντιστοιχούν περίπου στο 90% του συνόλου, περιορίζουν τα περιθώρια αισιοδοξίας. Παράλληλα, οι αυστηροί όροι και η έμφαση των ευρωπαίων δανειστών στη διατήρηση της «κουλτούρας πληρωμών» δυσκολεύουν περαιτέρω την εξίσωση.
Τα τελευταία στοιχεία της ΑΑΔΕ καταγράφουν αύξηση των νέων ληξιπρόθεσμων χρεών το πρώτο δίμηνο του 2026 στα 2,136 δισ. ευρώ, σημειώνοντας άνοδο 8,98% σε σχέση με πέρυσι. Τον Ιανουάριο δημιουργήθηκαν οφειλές 931 εκατ. ευρώ (+27,36%), ενώ τον Φεβρουάριο προστέθηκαν ακόμη 1,19 δισ. ευρώ, αποτυπώνοντας την ένταση της οικονομικής πίεσης. Το συνολικό υπόλοιπο διαμορφώθηκε στα 114,5 δισ. ευρώ, από 113,8 δισ. ευρώ στο τέλος του 2025, με το εκτιμώμενο εισπράξιμο ποσό να ξεπερνά τα 79,4 δισ. ευρώ. Την ίδια στιγμή, οι οφειλέτες ανήλθαν σε 3.681.752, παρουσιάζοντας οριακή μείωση.
Παλαιές οφειλές στο επίκεντρο
Η νέα ρύθμιση στοχεύει κυρίως στις παλαιές οφειλές, δηλαδή σε εκείνες που κατέστησαν ληξιπρόθεσμες έως τις 31 Δεκεμβρίου 2023. Ωστόσο, συνοδεύεται από αυστηρές προϋποθέσεις: για να ενταχθεί κάποιος, θα πρέπει να έχει τακτοποιήσει πλήρως τα νεότερα χρέη του. Αυτό σημαίνει ότι όσοι έχουν οφειλές από το 2024 και μετά, οφείλουν είτε να τις εξοφλήσουν είτε να τις εντάξουν σε πάγια ρύθμιση έως 48 δόσεων.
Επιπλέον, η ρύθμιση δεν προβλέπει διαγραφή μέρους της οφειλής, ενώ το επιτόκιο των δόσεων φτάνει το 5,84%, γεγονός που λειτουργεί αποτρεπτικά για αρκετούς οφειλέτες.
Το κρίσιμο στοίχημα παραμένει το επίπεδο συμμετοχής χωρίς να υπονομευθεί η βιωσιμότητα των ρυθμίσεων. Σύμφωνα με το Γραφείο Προϋπολογισμού της Βουλής, από τα περίπου 80 δισ. ευρώ που θεωρούνται δυνητικά εισπράξιμα, μόλις το 6,65% (περίπου 5,26 δισ. ευρώ) βρίσκεται σήμερα σε ρύθμιση.
Τα υψηλότερα ποσοστά ρύθμισης καταγράφονται σε οφειλές μεταξύ 10.000 και 100.000 ευρώ (18,01%), ενώ στην υποκατηγορία 20.001–50.000 ευρώ φτάνουν το 19,23%. Για τα φυσικά πρόσωπα, η μεγαλύτερη συμμετοχή εντοπίζεται σε οφειλές 500–10.000 ευρώ (16,73%), με κορύφωση στο 19,22% για ποσά 2.000–3.000 ευρώ.
Αντίθετα, τα νομικά πρόσωπα εμφανίζουν υψηλότερα ποσοστά ρύθμισης (26,03%) στο εύρος 10.000–100.000 ευρώ, τα οποία φτάνουν το 27,72% για ποσά 20.001–50.000 ευρώ. Χαμηλή παραμένει η ένταξη τόσο στα πολύ μικρά ποσά (κάτω των 500 ευρώ) όσο και στα πολύ υψηλά, ιδιαίτερα άνω των 50.000 ευρώ για φυσικά πρόσωπα και άνω των 300.000 ευρώ για επιχειρήσεις.
