Ο κ. Καπράλος τόνισε ότι η βασική επιδίωξη της FESE είναι να αυξήσει την ανταγωνιστικότητα των ευρωπαϊκών χρηματιστηρίων σε παγκόσμιο επίπεδο, βελτιώνοντας την ποιότητα της εποπτείας σε ευρωπαϊκό επίπεδο και δημιουργώντας ίσες συνθήκες ανταγωνισμού μεταξύ των χρηματιστηρίων σε διεθνές επίπεδο, αναλύοντας, παράλληλα, 3 δείγματα της πρόσφατης δουλειάς της FESE:

1. Κατά τη διάρκεια των τελευταίων 2 ετών σημαντικό μέρος της δουλειάς αφορούσε στην ομαλή εφαρμογή της MiFID στις αγορές μας, ώστε να διασφαλιστεί ότι τα χρηματιστήρια και οι τράπεζες χρησιμοποιούν τον πιο αποτελεσματικό μηχανισμό γνωστοποίησης συναλλαγών στην αγορά παραγώγων. Οι συντονισμένες προσπάθειες έπεισαν τις ρυθμιστικές αρχές να επιτρέψουν το A.I.I. (Alternative Instrument Identifier), που εξοικονόμησε στα Μέλη της FESE εκατομμύρια ευρώ και διασφάλισε την αποτελεσματικότητα του κλάδου.

2. Μια από τις πιο πρόσφατες πρωτοβουλίες της FESE αφορούσε στη δημιουργία υποδομών που θα διασφαλίζουν την παροχή στατιστικών στοιχείων επί των συναλλαγών, υψηλής ποιότητας και ακρίβειας. Τα μέλη της FESE, όλα αυτά τα χρόνια, προσπαθούν να αναπτύσσουν μια κοινή μεθοδολογία, γεγονός που πρόσφατα ενσωματώθηκε και στη MiFID. Κατά τη διάρκεια των τελευταίων μηνών, με πρωτοβουλία της FESE, ξεκίνησε μια συνεργασία με τις νέες εναλλακτικές πλατφόρμες διαπραγμάτευσης, προκειμένου να αναπτυχθεί κοινή μεθοδολογία πληροφόρησης, η οποία θα υιοθετηθεί από όλα τα εμπλεκόμενα μέρη και θα χαρακτηρίζεται από το υψηλό επίπεδο υπηρεσιών.

3. Ο πρωταγωνιστικός ρόλος της FESE στη συνεργασία των φορέων του κλάδου είναι εμφανής και στον τομέα της εκκαθάρισης και του διακανονισμού των συναλλαγών. Πριν δύο χρόνια μαζί με τους φορείς των ευρωπαϊκών οίκων εκκαθάρισης (EACH) και των ευρωπαϊκών αποθετηρίων (ECSDA), η FESE προχώρησε στην εθελοντική υπογραφή του Κώδικα Δεοντολογίας (Code of Conduct). Αμέσως μετά την υπογραφή, βασικό μέλημα ήταν και η ορθή εφαρμογή του Κώδικα ανάμεσα στα ευρωπαϊκά Χρηματιστήρια και Αποθετήρια.

Στην πραγματικότητα, πρόσθεσε ο κ. Καπράλος, η κρίση μας έδωσε ένα καλό μάθημα προς αυτή την κατεύθυνση της συνεργασίας. Οι αιτίες της κρίσης δεν είχαν καμία σχέση με τα χρηματιστήρια. Τελικά, όμως, τόσο τα χρηματιστήρια, όσο και οι επενδυτές τους επηρεάστηκαν σημαντικά από αυτήν.

Η ειρωνεία του θέματος έγκειται στο γεγονός ότι η κρίση προέκυψε από προϊόντα που διαπραγματεύονται σε εξωχρηματιστηριακές αγορές, και διαφέρουν από τις παραδοσιακές – οργανωμένες αγορές που λειτουργούν τα χρηματιστήρια – μέλη της FESE. Στην πραγματικότητα, η κρίση ξεκίνησε από κάποια σύνθετα δομημένα προϊόντα τα οποία εκδόθηκαν σε αγορές που δεν πληρούν τα επίπεδα διαφάνειας που εφαρμόζουν τα μέλη της FESE. Καθώς η ρευστότητα σταδιακά μειώθηκε σημαντικά, έγινε εξαιρετικά δύσκολος ο υπολογισμός της τρέχουσας αξίας για κάποια από αυτά τα προϊόντα. Κάποιοι από τους επενδυτές που είχαν στην κατοχή τους τέτοια προϊόντα δεν εποπτεύονται και κατά συνέπεια διέφευγαν των υποχρεώσεων ενημέρωσης του επενδυτικού κοινού. Το επίπεδο της μόχλευσης των συγκεκριμένων επενδυτών δεν έγινε ποτέ γνωστό με ακρίβεια.

Επιπλέον, είδαμε εταιρίες, όπως κάποια SIVs (επενδυτικά οχήματα), να λαμβάνουν έκθεση σε υψηλό κίνδυνο χωρίς να έχουν κεφαλαιακή επάρκεια, ή εγγυήσεις που να την εξασφαλίζουν αντίστοιχα με τα ισχύοντα στις τράπεζες. Παρατηρούμε επίσης την πλήρη απουσία του απαραίτητου συστατικού κάθε εύρυθμης αγοράς: Της πληροφόρησης.

Τόσο διάφοροι φορείς της αγοράς, όσο και κάποιοι οίκοι αξιολόγησης κινδύνου, δεν ενημέρωναν με συνέχεια και με συνέπεια για τους ενδεχόμενους κινδύνους.

Επιπλέον, ο κ. Καπράλος τόνισε ότι από την αρχή της κρίσης, τα χρηματιστήρια συνέβαλλαν στην αντιμετώπισή της με τα μέσα που διαθέτουν: ρευστότητα, πληροφόρηση, διαφάνεια και αποτελεσματική διαμόρφωση των τιμών. Κατά τη διάρκεια αυτής της περιόδου με τις υψηλές διακυμάνσεις των τιμών και την έντονη αβεβαιότητα, τα χρηματιστήρια έχουν λειτουργήσει με συνέπεια και αποτελεσματικότητα. Οι περισσότερες εποπτικές αρχές αναγνώρισαν την ανθεκτικότητα των δομών μετασυναλλακτικής δραστηριότη