Με αυτή τη φράση απάντησε ουσιαστικά στο διακύβευμα που έθεσε ο πρωθυπουργός για τις εκλογές του 2027, σχετικά με το αν οι Έλληνες θα επιλέξουν να παραμείνει η Ελλάδα ασφαλής ή να μετατραπεί σε «ακυβέρνητο καράβι».
Η κ. Κωνσταντοπούλου εξέφρασε τον προβληματισμό της για «την προσπάθεια ορισμένων να απομιμηθούν την πορεία της Πλεύσης Ελευθερίας», η οποία σε λίγο συμπληρώνει δέκα χρόνια λειτουργίας, χαρακτηρίζοντας την ενέργεια ως ένδειξη έλλειψης φαντασίας.
Αναφερόμενη στην εξωτερική πολιτική της κυβέρνησης, δήλωσε ότι είναι «εξαιρετικά ανήσυχη» και την περιέγραψε ως «εγκληματική», προσθέτοντας ότι ο πρωθυπουργός «σύρει τη χώρα σε εντελώς αντίθετη κατεύθυνση από αυτή που έχει χαράξει ο ελληνικός λαός». Υπογράμμισε ότι ο ελληνικός λαός είναι παραδοσιακά ειρηνικός και τάσσεται υπέρ του δικαίου και των αμάχων, ενώ κατήγγειλε τον κ. Μητσοτάκη ότι επιλέγει την πλευρά των «σφαγέων και διεθνών εγκληματιών του πολέμου».
Η πρόεδρος της Πλεύσης Ελευθερίας επανέλαβε την αντίθεση του κόμματός της στη συμμετοχή της χώρας στον στρατό του Ισραήλ (IDF) και κάλεσε την κυβέρνηση να θέσει τα σχετικά θέματα στην Ολομέλεια της Βουλής. Παράλληλα, ζήτησε διαχωρισμό της θέσης της Ελλάδας από την πολιτική του πρώην Αμερικανού προέδρου Ντόναλντ Τραμπ, τονίζοντας τους κινδύνους από τις ενέργειες και τις παραβιάσεις του Συντάγματος των ΗΠΑ.
Για την πολύνεκρη τραγωδία των Τεμπών, η κ. Κωνσταντοπούλου υπογράμμισε ότι το γεγονός «φωτίζει μια ακόμη επιχείρηση συγκάλυψης και παρέμβασης στη Δικαιοσύνη». Κατήγγειλε ότι η σύνθεση των δικαστών για την υπόθεση ήταν «προφανώς στημένη», καθώς, όπως είπε, επιλέχθηκαν «ακριβώς αυτοί που ήθελε ο κ. Φλωρίδης», συμπεριλαμβανομένης της σημερινής προέδρου του Αρείου Πάγου, τονίζοντας ότι το κόμμα της δεν πρόκειται να επιτρέψει «στημένες δίκες».
Τέλος, η πρόεδρος της Πλεύσης Ελευθερίας αναφέρθηκε στις πρόσφατες απώλειες της Άννας Ψαρούδας-Μπενάκη και του Αναστάση Παπαληγούρα, επισημαίνοντας τη σημασία της μνήμης όσων χάραξαν μια διαφορετική πορεία. Για τον Αναστάση Παπαληγούρα, τόνισε ότι υπήρξε ένας υπουργός Δικαιοσύνης που προώθησε τα ανθρώπινα δικαιώματα, δημιούργησε σχολεία δεύτερης ευκαιρίας στις φυλακές, θεσμοθέτησε τον πρώτο νόμο για την ενδοοικογενειακή βία, αφαίρεσε τα τζάμια από την επικοινωνία δικηγόρων και κρατουμένων και εισήγαγε τη μαγνητοφώνηση των δικών - μια διαδικασία που χρειάστηκε περίπου 18 χρόνια για να υλοποιηθεί.
