Σύμφωνα με τα στοιχεία, το συνολικό φορολογικό «σφήνωμα» (tax wedge), δηλαδή το άθροισμα φόρου εισοδήματος και ασφαλιστικών εισφορών εργαζομένων και εργοδοτών ως ποσοστό του κόστους εργασίας, υποχώρησε στην Ελλάδα κατά 0,16 ποσοστιαίες μονάδες το 2025. Για εργαζόμενο χωρίς παιδιά με μέσο μισθό, διαμορφώθηκε στο 39,3% του συνολικού κόστους εργασίας.
Η μείωση αποδίδεται κυρίως στη μείωση των ασφαλιστικών εισφορών, καθώς οι εισφορές των εργαζομένων μειώθηκαν κατά 0,36 ποσοστιαίες μονάδες και των εργοδοτών κατά 0,34. Αντίθετα, καταγράφηκε αύξηση στη φορολογική επιβάρυνση από τον φόρο εισοδήματος κατά 0,54 ποσοστιαίες μονάδες.
Στη συνολική κατανομή, οι εργοδοτικές εισφορές αντιστοιχούν στο 17,9% του κόστους εργασίας, οι εισφορές των εργαζομένων στο 11% και ο φόρος εισοδήματος στο 10,5%. Σε όρους καθαρής επιβάρυνσης επί των ακαθάριστων αποδοχών, οι κρατήσεις φτάνουν συνολικά το 26,1%, εκ των οποίων 12,7% αφορά τον φόρο εισοδήματος και 13,4% τις ασφαλιστικές εισφορές.
Για ζευγάρι με δύο παιδιά και έναν εργαζόμενο με μέσο μισθό, το tax wedge στην Ελλάδα μειώθηκε επίσης, κατά 0,11 ποσοστιαίες μονάδες, και διαμορφώθηκε στο 37,5%.
Παράλληλα, η έκθεση καταγράφει αύξηση του πραγματικού μισθού στην Ελλάδα κατά 0,5% μετά τον πληθωρισμό, υπερβαίνοντας οριακά την αύξηση του μέσου προσωπικού φορολογικού συντελεστή, η οποία ανήλθε στο 0,4%.
Σε επίπεδο ΟΟΣΑ, η εικόνα διαφοροποιείται. Η συνολική φορολογική επιβάρυνση για εργαζόμενο χωρίς παιδιά με μέσο μισθό αυξήθηκε κατά 0,15 ποσοστιαίες μονάδες το 2025, φτάνοντας το 35,1% του κόστους εργασίας. Η εξέλιξη αυτή αποδίδεται κυρίως στην αύξηση των εργοδοτικών ασφαλιστικών εισφορών.
Σε αυτή την κατηγορία εργαζομένων, οι κρατήσεις για φόρο εισοδήματος και ασφαλιστικές εισφορές ανέρχονται κατά μέσο όρο στο 25,1% των αποδοχών. Η φορολογική επιβάρυνση αυξήθηκε σε 24 χώρες του ΟΟΣΑ, μειώθηκε σε 11 και παρέμεινε αμετάβλητη σε τρεις.
Τα υψηλότερα επίπεδα tax wedge καταγράφονται στο Βέλγιο (52,5%), στη Γερμανία (49,3%) και στη Γαλλία (47,2%), ενώ τα χαμηλότερα εμφανίζονται στην Κολομβία (0%) και στη Χιλή (7,5%).
Για ζευγάρια με δύο παιδιά και έναν εργαζόμενο με μέσο μισθό, ο μέσος όρος στον ΟΟΣΑ αυξήθηκε κατά 0,46 ποσοστιαίες μονάδες, φτάνοντας το 26,2% του κόστους εργασίας, αποτυπώνοντας συνολική τάση ενίσχυσης της φορολογικής επιβάρυνσης στις οικογένειες με παιδιά σε διεθνές επίπεδο.
