Υπενθυμίζεται ότι η Ισπανία βρίσκεται σταθερά στο στόχαστρο του Αμερικανού προέδρου λόγω αυτού του ζητήματος. Στη φετινή Σύνοδο ο πλανητάρχης φρόντισε να ανανεώσει την «γκρίνια» του για την πολιτική της Μαδρίτης, απειλώντας διαρκώς με διακοπή των εμπορικών σχέσεων ΗΠΑ - Ισπανίας. Φυσικά, πρόκειται για λόγια του αέρα, καθώς η εμπορική πολιτική αποτελεί αρμοδιότητα της Ευρωπαϊκής Ένωσης και όχι των επιμέρους κρατών-μελών.
Βέβαια, αν μελετήσει κανείς τα στοιχεία και τις πράξεις, δεν προκύπτει από πουθενά ότι η Ισπανία μένει αμέτοχη στην αναβάθμιση της ευρωπαϊκής αποτρεπτικής ικανότητας. Είναι γεγονός ότι η χώρα της Ιβηρικής δεν ανταποκρινόταν για μεγάλο χρονικό διάστημα στον στόχο του 2% που ίσχυε στο ΝΑΤΟ μέχρι πέρυσι. Ωστόσο, η εικόνα έχει αλλάξει θεαματικά από το 2025.
Αναλυτικότερα, σύμφωνα με τα στοιχεία της Συμμαχίας, οι αμυντικές δαπάνες της Ισπανίας εκτοξεύτηκαν από το 1,28% του ΑΕΠ το 2024 στο 2% το 2025. Μια πιο ήπια ανοδική τάση αναμένεται και για το τρέχον έτος. Σε απόλυτα μεγέθη, η διαφορά είναι ακόμη πιο εμφανής, καθώς οι δαπάνες εκτοξεύτηκαν από τα 22,2 δισ. στα 36,1 δισ. ευρώ.
Επιπλέον, η Μαδρίτη έχει στηρίξει την αμυντική προσπάθεια της Ουκρανίας με αποστολές οπλισμού, έχει εκφράσει την αλληλεγγύη της στη Δανία και τη Γροιλανδία όταν ο Τραμπ αμφισβήτησε την εδαφική ακεραιότητα του νησιού, ενώ στη Σύνοδο του ΝΑΤΟ ο Σάντσεθ πρόβαλε τη συμμετοχή της Ισπανίας σε νατοϊκές ασκήσεις στη Φινλανδία ως απόδειξη της αξιοπιστίας της χώρας του.
Τι δείχνουν όλα αυτά; Ότι ο Σάντσεθ αντιλαμβάνεται τη γεωπολιτική πραγματικότητα και την ανάγκη αύξησης των αμυντικών δαπανών, τόσο λόγω του ρωσικού επεκτατισμού όσο και εξαιτίας της αβεβαιότητας που δημιουργούν οι επιλογές του Τραμπ. Αρνείται, όμως, να θέσει το δίλημμα «κοινωνικό κράτος ή αμυντικές δαπάνες», επιδιώκοντας να βρεθεί μια ισορροπία ανάμεσα στα δύο αυτά πεδία. Υπό αυτό το πρίσμα, δεν προκύπτει κάποια ανακολουθία ως προς τις υποχρεώσεις της Ισπανίας απέναντι στο ΝΑΤΟ. Αντιθέτως, ο Τραμπ είναι εκείνος που με τις παρεμβάσεις και τις επιλογές του έχει αποδυναμώσει τη συνοχή και την ενότητα της Συμμαχίας.
Για να είμαστε, βέβαια, συνεπείς, θα πρέπει να αναφέρουμε ότι ο Σάντσεθ δεν έχει αμφισβητήσει τη συνεργασία Ισπανίας-Τουρκίας στην αμυντική βιομηχανία, παρά το casus belli που εξακολουθεί να διατηρεί η Άγκυρα απέναντι στην Ελλάδα.
