Αυτή η “αβλεψία” του Υπουργείου Οικονομικών, η οποία είναι μόνιμη φυσικά, αποδεικνύει όχι μόνο την προχειρότητα του δημοσίου τομέα αλλά και την κακή του πρόθεση έναντι των φορολογουμένων. Ο Έλληνας θεωρείται από το κράτος κακός, δόλιος, απατεώνας, θεωρείται εχθρός που πρέπει διαρκώς να τιμωρείται. Το κράτος είναι ο δήμιος σε κάθε περίπτωση, σε κάθε υπηρεσία.

Και ενώ οι πολιτικοί θέλουν να δίνουν για να εξαγοράζουν τη συμπάθεια και τις ψήφους, οι υπηρεσίες δεν το επιτρέπουν, βρίσκουν τρόπο να ακυρώσουν κάθε προσπάθεια βελτίωσης της θέσης του φορολογούμενου.

Το σύστημα της ελληνικής γραφειοκρατίας είναι φτιαγμένο για να απομυζά τον πολίτη, για να κρατά καθηλωμένο το εισόδημα του εργαζόμενου, για να εμποδίζει τον επιχειρηματία.

Και αυτό δεν αφορά μόνο την οικονομία, αφορά τα πάντα, όλες τις δημόσιες υπηρεσίες.

Το εκπαιδευτικό σύστημα για παράδειγμα είναι φτιαγμένο έτσι ώστε να χρειάζονται όλοι φροντιστήρια και ιδιαίτερα μαθήματα και να πληρώνουν για αυτά τους ίδιους τους δασκάλους και καθηγητές που υποτίθεται ότι παρέχουν τη δωρεάν δημόσια παιδεία.

Δεν έχει νόημα να απαριθμήσει κανείς ποιο “κόλπο” χρησιμοποιούν οι δημόσιες υπηρεσίες για να βασανίσουν τους πολίτες διότι αυτό συμβαίνει παντού χωρίς καμία εξαίρεση. Και οι πολίτες έχουν συνηθίσει τόσο πολύ αυτή την κατάσταση που τη θεωρούν αυτονόητη, φυσιολογική, δεδομένη. Όπως αυτονόητη, φυσιολογική και δεδομένη θεωρείται η διαφθορά στο δημόσιο, δηλαδή τα γρηγορόσημα, τα λαδώματα, τα πεσκέσια προς τον δημόσιο υπάλληλο που “εξυπηρετεί”. Ο πολίτης είναι καταδικασμένος να συνθλίβεται από τις μυλόπετρες του δημοσίου που αλέθουν τους πάντες.

Φυσικά κανείς στο υπουργείο Οικονομικών δεν μπορεί να επικαλεστεί άγνοια ή αβλεψία για το γεγονός που επεσήμανε ο Στουρνάρας, ότι δηλαδή “ξέχασαν” να αναπροσαρμόσουν τα όρια της φορολογικής κλίμακας και έτσι οι αυξήσεις μισθών μεταφράστηκαν σε κόστος. Είναι αυτονόητο πως η “αφηρημάδα” τους είναι από πρόθεση.