Κάθε μέρα που περνάει το σχέδιο του Ντόναλντ Τραμπ ξεδιπλώνεται και η παγκόσμια ανησυχία εξαπλώνεται. Το διεθνές δίκαιο γίνεται κουρελόχαρτο, οι συμμαχίες όπως το ΝΑΤΟ αποδυναμώνονται, οι διακρατικές συμφωνίες απορρίπονται και τα παγκόσμια όργανα, όπως ο ΟΗΕ, αποδομούνται.

Για πρώτη φορά έπειτα από πολλά χρόνια, η μεγαλύτερη πηγή παγκόσμιας αστάθειας δεν είναι η Κίνα, η Ρωσία, το Ιράν ή κάποια από τις περίπου 60 συγκρούσεις που μαίνεται σε όλο τον πλανήτη (οι περισσότερες από τον Δεύτερο Παγκόσμιο Πόλεμο), αλλά οι Ηνωμένες Πολιτείες Αμερικής.

Αυτό το συμπέρασμα διατρέχει ολόκληρη την έκθεση του Eurasia Group με τίτλο "Κορυφαίοι Κίνδυνοι 2026". Η πιο ισχυρή χώρα στον κόσμο και αρχιτέκτονας της μεταπολεμικής παγκόσμιας τάξης αποφάσισε να την γκρεμίσει. Κάποιοι θεωρούν ότι όταν η θητεία του Τραμπ θα τελειώσει η ισορροπία θα αποκατασταθεί, αλλά προφανώς αυτό δεν είναι καθόλου βέβαιο. Ακόμη κι αν ο Τραμπ δεν διεκδικήσει τρίτη θητεία, είναι βέβαιο πως κάποιος από την παρέα του MAGA θα θελήσει να συνεχίσει το έργο του. Και κανείς δεν μπορεί να προεξοφλήσει το αποτέλεσμα των εκλογών στις ΗΠΑ.

Μέχρι να φτάσουμε βέβαια εκεί, ας δούμε τι κάνει σήμερα ο Τραμπ και ας δούμε τον τρόπο με τον οποίο δημιουργεί τον «δικό του ΟΗΕ» σε συνεργασία με... επίλεκτες δυνάμεις.

Το «Συμβούλιο Ειρήνης για τη Γάζα« δεν χαρακτηρίζεται τυχαία ως ο «ΟΗΕ του Τραμπ» και φυσικά ουδεμία σχέση δεν έχει με τα Ηνωμένα Έθνη. Άλλωστε στο «Συμβούλιο» συμμετέχουν μόνον όσοι θέλει ο Τραμπ και.. εντελώς τυχαία, σχεδόν όλοι συμφωνούν μαζί του.

Ο Τραμπ έχει επανειλημμένα εκφράσει την απροκάλυπτη δυσπιστία του απέναντι στον ΟΗΕ, τον οποίο θεωρεί γραφειοκρατικό, αναποτελεσματικό και συχνά εχθρικό προς τα αμερικανικά και ισραηλινά συμφέροντα. Στο πλαίσιο αυτό, το «Συμβούλιο Ειρήνης για τη Γάζα» εμφανίζεται ως ένας μηχανισμός που παρακάμπτει τις παραδοσιακές δομές πολυμερούς διπλωματίας.

Σε αντίθεση με τον ΟΗΕ, όπου κυριαρχεί η αρχή της καθολικής συμμετοχής και της ισορροπίας συμφερόντων, το εν λόγω Συμβούλιο βασίζεται σε επιλεκτική συμμετοχή κρατών και παραγόντων που θεωρούνται «αξιόπιστοι εταίροι». Πρόκειται κυρίως για χώρες που ευθυγραμμίζονται με τη στρατηγική των ΗΠΑ και του Ισραήλ, αποκλείοντας παραδοσιακούς επικριτές ή χώρες που στηρίζουν την παλαιστινιακή πλευρά.

Επίσης, ο χαρακτηρισμός «ΟΗΕ του Τραμπ» αναφέρεται και στη φιλοσοφία λήψης αποφάσεων. Ενώ ο ΟΗΕ λειτουργεί με διαδικασίες συναίνεσης, το Συμβούλιο Ειρήνης προωθεί γρήγορες αποφάσεις με περιορισμένο διάλογο. Αυτή η λογική συνάδει με το δόγμα Τραμπ περί «ισχύος αντί πολυμέρειας».

Ο Τραμπ επαναπροσδιορίζει το ποιος αποφασίζει, για ποιον και με ποια κριτήρια στο εκρηκτικό μέτωπο της Μέσης Ανατολής.

«Πρόκειται για τα Ηνωμένα Έθνη του Τραμπ που αψηφούν τις θεμελιώδεις αρχές του Χάρτη των ΗΕ», επισήμανε ένας διπλωμάτης, σύμφωνα με το Reuters. Και θεωρείται βέβαιο πως μετά τη Γάζα ο Τραμπ θα προωθήσει το ίδιο μοντέλο σε πολλές ανάλογες περιπτώσεις, όπως πχ την Ουκρανία. Έτσι θα ακυρώσει τον ΟΗΕ και θα αποφασίζει ο ίδιος σχεδόν για τα πάντα, αν και για τα προσχήματα θα έχει στο Συμβούλιο, χώρες όπως η Γαλλία και η Γερμανία. Πάντα, όμως, θα φροντίζει να έχει τον έλεγχο της πλειοψηφίας για να προωθεί τις αποφάσεις του.

Και φυσικά οι πιο αδύναμες οικονομικά χώρες (όπως και η Ελλάδα) θα μείνουν σύντομα εκτός παιχνιδιού. Σύμφωνα με πληροφορίες, το "Συμβούλιο Ειρήνης" θα λειτουργεί με όρους Ευρωλίγκας. Για να είσαι μέλος του θα πρέπει να πληρώνεις 1 δισ. ευρώ το χρόνο για να έχεις... συμβόλαιο συμμετοχής. Διαφορετικά, μένεις στον πάγκο ή υποβιβάζεσαι στη Β' Εθνική.