Το CNBC ζήτησε από έξι επενδυτές να εντοπίσουν τους μεγαλύτερους κινδύνους που βλέπουν σήμερα στις αγορές και να εξηγήσουν πώς προσαρμόζουν τα χαρτοφυλάκιά τους. Παρότι οι εκτιμήσεις τους για τη σημαντικότερη απειλή διαφέρουν, σχεδόν όλοι καταλήγουν στην ίδια βασική στρατηγική: περισσότερη διαφοροποίηση και μικρότερη εξάρτηση από τους μεγάλους φετινούς «νικητές».

Η υποχώρηση της αμερικανικής υπεροχής

Ο Κρις Ρας, διαχειριστής επενδύσεων στην IBOSS, εκτιμά ότι ο μεγαλύτερος κίνδυνος για τους επενδυτές είναι να παραμένουν «υπερβολικά συγκεντρωμένοι στους νικητές του παρελθόντος και να χάνουν άλλες ευκαιρίες σε ολόκληρο τον κόσμο».

Όπως σημειώνει, είναι εύκολο οι επενδυτές να επικεντρώνονται στον βραχυπρόθεσμο θόρυβο. Ωστόσο, δεδομένου ότι οι αμερικανικές μετοχές αντιπροσωπεύουν ήδη ένα πολύ μεγάλο μέρος των παγκόσμιων χαρτοφυλακίων, η ίδια η συγκέντρωση αποτελεί πλέον σημαντικό κίνδυνο.

Παράλληλα, η αμερικανική «εξαιρετικότητα» έχει αρχίσει να υποχωρεί σε σχέση με τα επίπεδα που καταγράφηκαν πριν από το 2025, ενώ η αύξηση του χρέους μεταξύ των εταιρειών των Magnificent Seven ενισχύει τους κινδύνους από τη συνέχιση της ίδιας επενδυτικής στρατηγικής.

Για τον Ρας, τα επενδυτικά καταπιστεύματα ακινήτων (REITs), τα οποία «έχουν μείνει εκτός επενδυτικού ενδιαφέροντος εδώ και χρόνια», εμφανίζονται πλέον ιδιαίτερα ελκυστικά από πλευράς αποτιμήσεων. Η ομάδα του τα χρησιμοποιεί, μαζί με βρετανικές μετοχές και τίτλους από την Ασία και τις αναδυόμενες αγορές, για να διευρύνει τη γεωγραφική διασπορά των χαρτοφυλακίων.

«Οι επενδυτές δικαιολογημένα έχουν επικεντρωθεί στους νικητές της τεχνητής νοημοσύνης στη Νότια Κορέα και την Ταϊβάν, όμως η Κίνα έχει καταγράψει ιδιαίτερα καλές επιδόσεις κατά την πιο πρόσφατη διόρθωση και πιστεύουμε ότι παραμένει καλά τοποθετημένη», ανέφερε.

«Μην προσπαθείτε να γίνετε ήρωες»

Για τον Μπεν Κουμάρ, επικεφαλής στρατηγικής για wealth, επενδύσεις και δημόσια πολιτική στην 7IM, η βασική πρόκληση για τους επενδυτές φέτος δεν ήταν τόσο η συνολική μεταβλητότητα όσο η μεταβλητότητα σε συγκεκριμένους κλάδους και επενδυτικές επιλογές.

«Οι νικητές και οι χαμένοι άλλαζαν συνεχώς θέση», εξηγεί. «Συνολικά, τα κέρδη ήταν μεγαλύτερα από τις απώλειες, όμως η υπερβολική έκθεση σε ένα συγκεκριμένο θέμα, κλάδο ή επενδυτικό στυλ ήταν ιδιαίτερα δύσκολη».

Ο Κουμάρ επισημαίνει ότι οι ενεργειακές μετοχές ήταν δύο φορές μέσα στη χρονιά τόσο στις καλύτερες όσο και στις χειρότερες επιδόσεις, όπως συνέβη και με τις μετοχές τεχνολογίας.

«Όλα λειτούργησαν κάποια στιγμή, τίποτα όμως δεν λειτούργησε σε όλη τη διάρκεια της χρονιάς», σημειώνει. «Η διαφοροποίηση βοήθησε σημαντικά, τόσο μεταξύ κλάδων όσο και μεταξύ γεωγραφικών περιοχών».

Το συμπέρασμά του είναι χαρακτηριστικό: «Δεν χρειάζεται να γίνετε ήρωες σε αυτή την αγορά. Αφήστε την αγορά να δουλέψει για εσάς και διατηρήστε ευρεία έκθεση. Μην καταστραφείτε προσπαθώντας να γίνετε ήρωες».

Ο κίνδυνος του εφησυχασμού

Ο Μπεν Σίγκερ-Σκοτ, επικεφαλής επενδύσεων της Forvis Mazars, βλέπει δύο ισχυρές δυνάμεις να κινούν τις αγορές προς αντίθετες κατευθύνσεις: τον πόλεμο στο Ιράν και τα ισχυρά εταιρικά κέρδη στις ΗΠΑ.

Κατά την άποψή του, οι αγορές κινδυνεύουν να εφησυχάσουν απέναντι στις εξελίξεις στη Μέση Ανατολή, στις πληθωριστικές πιέσεις και στις αλλαγές που συντελούνται γύρω από το επενδυτικό αφήγημα της τεχνητής νοημοσύνης.

Η ομάδα του έχει περιορίσει την υπερέκθεσή της στις μετοχές, χωρίς ωστόσο να περάσει σε υπο-έκθεση, ενώ έχει μεταφέρει μέρος των επενδύσεων από τις μετοχές των τεχνολογικών κολοσσών προς πιο «συνηθισμένες» αμερικανικές εταιρείες. Συγκεκριμένα, έχει στραφεί περισσότερο από χαρτοφυλάκια που σταθμίζονται βάσει κεφαλαιοποίησης σε ισοβαρείς δείκτες, περιορίζοντας έτσι την εξάρτηση από τις μεγαλύτερες εταιρείες.

Η δύσκολη εξίσωση των επιτοκίων

Ο Τσάρλι Άμπλερ, συν-επικεφαλής επενδύσεων και εταίρος της Saltus, θεωρεί μεγαλύτερο κίνδυνο για τα χαρτοφυλάκια το αδιέξοδο που αντιμετωπίζουν οι κεντρικές τράπεζες στο μέτωπο των επιτοκίων.

Οι κεντρικές τράπεζες δυσκολεύονται να περιορίσουν τα μακροπρόθεσμα επιτόκια, την ώρα που η οικονομία απορροφά τις τεράστιες επενδύσεις σε υποδομές τεχνητής νοημοσύνης. Πρόκειται για μια διαδικασία ιδιαίτερα απαιτητική σε κεφάλαια, η οποία μπορεί να ενισχύσει τις πληθωριστικές πιέσεις.

Έτσι, οι υπεύθυνοι χάραξης πολιτικής βρίσκονται αντιμέτωποι με έναν «δυσάρεστο συμβιβασμό»: από τη μία την ανάγκη να ελέγξουν τον πληθωρισμό και από την άλλη την ανάγκη να διατηρήσουν τη χρηματοπιστωτική σταθερότητα.

Γι' αυτό, όπως λέει ο Άμπλερ, τα χαρτοφυλάκια πρέπει να είναι προετοιμασμένα για το ενδεχόμενο οι κεντρικές τράπεζες να μην καταφέρουν να βρουν εύκολα τη σωστή ισορροπία.

Και η απάντηση παραμένει η ίδια: διαφοροποίηση. Η Saltus διευρύνει τις θέσεις της σε μετοχές, ομόλογα και εναλλακτικές επενδύσεις, με ιδιαίτερη έμφαση σε στοιχεία ενεργητικού που δεν κινούνται παράλληλα με τις αγορές μετοχών και ομολόγων.

Ο Στιβ Μπράις, παγκόσμιος επικεφαλής επενδύσεων της Standard Chartered, εντοπίζει ως βασικό κυκλικό κίνδυνο μια πιθανή διαταραχή στην παγκόσμια επενδυτική έκρηξη γύρω από την τεχνητή νοημοσύνη. Σε διαρθρωτικό επίπεδο, μεγαλύτερη ανησυχία προκαλούν η δημοσιονομική πολιτική και ο πληθωρισμός.

Ο ίδιος προειδοποιεί επίσης για τη λεγόμενη «barbell» στρατηγική, δηλαδή την υπερβολική έκθεση σε μετοχές ανάπτυξης από τη μία πλευρά και τη διατήρηση πολύ υψηλών διαθεσίμων από την άλλη. Η τελευταία επιλογή, όπως υποστηρίζει, δεν είναι πλέον ιδιαίτερα ελκυστική, καθώς ο πληθωρισμός διαβρώνει την αγοραστική δύναμη των μετρητών.

Αντίθετα, προτείνει μεγαλύτερη διαφοροποίηση προς άλλους κλάδους, όπως οι χρηματοοικονομικές εταιρείες στις ανεπτυγμένες αγορές και οι βιομηχανικές επιχειρήσεις της Ευρωζώνης, καθώς και την ενίσχυση των χαρτοφυλακίων με ομόλογα, χρυσό και άλλες εναλλακτικές επενδύσεις.

Η τεχνητή νοημοσύνη μπορεί να φέρει την επόμενη μεγάλη στροφή

Ο Μπίλι Λιουνγκ, επενδυτικός στρατηγικός αναλυτής της Global X ETFs, εκτιμά ότι οι αγορές βρίσκονται σήμερα αντιμέτωπες με δύο παράλληλες συζητήσεις για τους κινδύνους.

Ο άμεσος κίνδυνος αφορά την κατάσταση στα Στενά του Ορμούζ, η οποία παραμένει άλυτη, διατηρώντας έτσι το γεωπολιτικό premium στις τιμές του πετρελαίου.

Ο πιο μακροπρόθεσμος κίνδυνος, όμως, αφορά τις επενδύσεις στην τεχνητή νοημοσύνη. Τα κεφάλαια που κατευθύνονται στην ανάπτυξη των υποδομών AI έχουν πλέον φτάσει σε εκατοντάδες δισεκατομμύρια δολάρια, αναζωπυρώνοντας τη συζήτηση για κυκλικές μορφές χρηματοδότησης και την αδυναμία ορισμένων εταιρειών του οικοσυστήματος AI να μετατρέψουν τις επενδύσεις τους σε επαρκείς ελεύθερες ταμειακές ροές.

Αυτός είναι, σύμφωνα με τον Λιουνγκ, ο κίνδυνος με τη μεγαλύτερη διάρκεια. Σε αντίθεση με ένα γεωπολιτικό σοκ, δεν μπορεί να εξαφανιστεί από τις αγορές μέσα σε μία ημέρα ή μετά από μία μόνο είδηση.

Παρά την επιστροφή της μεταβλητότητας, οι επενδυτές δεν εμφανίζονται ιδιαίτερα αμυντικοί. Αντίθετα, σύμφωνα με τα στοιχεία τοποθέτησης, τα χαρτοφυλάκια φαίνονται μάλλον ανεπαρκώς προστατευμένα από μια νέα αναταραχή. Η τεκμαρτή μεταβλητότητα στους βασικούς δείκτες και τα ETFs υποχωρεί προς τα χαμηλότερα επίπεδα του τελευταίου έτους, ενώ οι επενδυτές εμφανίζονται συνολικά αισιόδοξοι.

Το κρίσιμο ερώτημα, σύμφωνα με τον Λιουνγκ, είναι αν η διάρκεια των επενδύσεων στην AI θα αρχίσει να αμφισβητείται. Εάν οι σχετικές ανησυχίες αρχίσουν να αποτυπώνονται στις εταιρικές προβλέψεις ή στο κόστος χρηματοδότησης, τότε θα μπορούσε να ξεκινήσει μια νέα επενδυτική περιστροφή.

Όχι απαραίτητα μια μαζική έξοδος από την τεχνητή νοημοσύνη, αλλά μια μετακίνηση κεφαλαίων από τις εταιρείες που επικεντρώνονται αποκλειστικά στις υποδομές AI προς επιχειρήσεις που εμφανίζουν πιο άμεση δυνατότητα να μετατρέψουν την τεχνολογική επένδυση σε πραγματικά έσοδα και κέρδη.