• Γ.Δ.ΓΕΝ. ΔΕΙΚΤΗΣ0,000%
  • S&P 5000,000%
  • Nasdaq0,000%
  • FTSE 1000,000%
  • Nikkei 2250,000%
  • DAX0,000%
  • CAC 400,000%
  • €/$
  • €/£
  • BTC
Σεμπαστιάν Λεκορνί: Ένας πολιτικός «επιζών» και πιθανός επόμενος πρωθυπουργός της Γαλλίας
11:34 - 05 Σεπ 2025

Σεμπαστιάν Λεκορνί: Ένας πολιτικός «επιζών» και πιθανός επόμενος πρωθυπουργός της Γαλλίας

Με την πτώση του Φρανσουά Μπαϊρού να θεωρείται πλέον σχεδόν βέβαιη, ο διακριτικός υπουργός Ενόπλων Δυνάμεων της Γαλλίας, Σεμπαστιάν Λεκορνί, που προηγουμένως θεωρούνταν φαβορί για το αξίωμα στο Ματινιόν, επανέρχεται στο προσκήνιο ως ένας από τους ισχυρότερους διεκδικητές για την ηγεσία της γαλλικής κυβέρνησης.

Ο 39χρονος πολιτικός είναι ο μόνος υπουργός που έχει παραμείνει στην κυβέρνηση από την πρώτη εκλογή του Εμανουέλ Μακρόν το 2017, αντέχοντας σε αμέτρητους ανασχηματισμούς και πρόωρες εκλογές.

«Τα κατάφερε μάλλον καλά στον κόσμο του Μακρόν», δήλωσε αξιωματούχος του κοινοβουλίου στο Politico. «Έχει χαρακτηριστικά “survivor”».

Κατά τα τελευταία επτά χρόνια, ο Λεκορνί έχει εδραιώσει τη φήμη του ως πιστός σύμμαχος του Μακρόν, καλλιεργώντας ένα πολιτικό προφίλ που μοιάζει αρκετά με εκείνο του προέδρου — ιδιαίτερα στη στενή του σχέση με την τοπική πολιτική. Παράλληλα με το υπουργικό του έργο, υπηρετεί ως σύμβουλος στην ιδιαίτερη πατρίδα του, τη Νορμανδία, όπου περνάει τα περισσότερα Σαββατοκύριακα.

Ο ίδιος κρατά χαμηλό δημόσιο προφίλ και αποκαλύπτει ελάχιστα για την προσωπική του ζωή. Έχει επίσης αρνηθεί ότι ενδιαφέρεται για την πρωθυπουργία — αν και άλλοι πιθανοί υποψήφιοι είναι ο μακροχρόνιος φίλος και σύμμαχός του, υπουργός Δικαιοσύνης Ζεράλ Νταρμανέν, η υπουργός Εργασίας και Υγείας Κατρίν Βοτράν και ο υπουργός Οικονομικών Ερίκ Λομπάρ.

Κεκλεισμένων των θυρών, ωστόσο, ο Λεκορνί εμφανίζεται πολύ πιο εκφραστικός, και στους κύκλους εξουσίας του Παρισιού θεωρείται ένας «δεξιοτέχνης χειριστής».

«Σε ένα ντιμπέιτ μπορείς να του κάνεις την ίδια ερώτηση τρεις φορές· ξέρει πώς να αποφύγει να απαντήσει [αν δεν θέλει], ενώ ταυτόχρονα σου δίνει την εντύπωση ότι είναι προσεκτικός ακροατής», δήλωσε ένας βουλευτής της αντιπολίτευσης, χαρακτηρίζοντάς τον «απίστευτα επιδέξιο».

Σε ηλικία μόλις 19 ετών, ο Λεκορνί ξεκίνησε την πολιτική του πορεία ως ο νεότερος κοινοβουλευτικός βοηθός της Γαλλίας. Αρχικά μέλος του συντηρητικού κόμματος Les Républicains, κατόρθωσε να κερδίσει σεβασμό σε όλο το πολιτικό φάσμα, αποκτώντας την εμπιστοσύνη τόσο του Εμανουέλ όσο και της Μπριζίτ Μακρόν, αλλά και φιλοξενώντας κάπως αμφιλεγόμενα δείπνα με την ακροδεξιά ηγέτιδα Μαρίν Λεπέν.

Η διατήρηση αυτής της απήχησης διευκολύνεται από τη γενικότερη συναίνεση στη χώρα για την ανάγκη ενίσχυσης και καλύτερου εξοπλισμού των γαλλικών ενόπλων δυνάμεων.

Από τότε που η Ρωσία εξαπέλυσε τη γενικευμένη εισβολή στην Ουκρανία το 2022, ο Λεκορνί, έφεδρος και ο ίδιος στην Εθνική Χωροφυλακή, έχει ταυτιστεί με την ενίσχυση της άμυνας της Γαλλίας. Το 2023 παρουσίασε στη Βουλή νέο νόμο στρατιωτικού σχεδιασμού που προβλέπει δαπάνες ύψους 413 δισ. ευρώ για την περίοδο 2024-2030.

Διατηρεί επίσης στενή σχέση με τον Γερμανό ομόλογό του, Μπόρις Πιστόριους, έναν ακόμη υπουργό Άμυνας που «επέζησε» πολιτικών αναταράξεων.

Ωστόσο, ενώ διαπρέπει στη δημιουργία διμερών προσωπικών σχέσεων, νιώθει λιγότερο άνετα σε πολυμερή περιβάλλοντα, όπως οι συνεδριάσεις στις Βρυξέλλες, τις οποίες συχνά παραλείπει. Πέρυσι, ο πρώην πρωθυπουργός Μισέλ Μπαρνιέ φέρεται να τον προέτρεψε να εμφανίζεται πιο συχνά στην de facto πρωτεύουσα της ΕΕ.

«Δεν είναι πολύ ευρωπαϊστής στον τρόπο σκέψης του», σχολίασε στέλεχος της βιομηχανίας.

Ένθερμος υποστηρικτής της γαλλικής κυριαρχίας, ο Λεκορνί έχει κατά καιρούς εκφράσει επιφυλάξεις για τους θεσμούς της ΕΕ, ιδίως για την Ευρωπαϊκή Επιτροπή. Στις ομιλίες του αναφέρεται συχνά στον θεμελιωτή της Πέμπτης Δημοκρατίας, Σαρλ ντε Γκωλ, καθώς και στον τότε υπουργό Άμυνάς του, Πιερ Μεσμέρ.

Ανεξάρτητα από το αν τελικά αντικαταστήσει τον Μπαϊρού, μέρος της πολιτικής του κληρονομιάς έχει ήδη διαμορφωθεί, σύμφωνα με κοινοβουλευτικό αξιωματούχο. «Η εικόνα που θέλει να αφήσει πίσω του, και θα αφήσει, είναι ότι είναι το πρόσωπο της επανεξοπλιστικής πορείας της Γαλλίας».