Δημοκρατικοί: «Νίκη για τα αμερικανικά νοικοκυριά»
Για τους Δημοκρατικούς, η απόφαση αποτέλεσε μια σπάνια αλλά ηχηρή θεσμική ανάσχεση της εκτελεστικής εξουσίας του Ντόναλντ Τραμπ. Η επικεφαλής της κοινοβουλευτικής ομάδας των Δημοκρατικών στη Βουλή, Katherine Clark, χαρακτήρισε την απόφαση «νίκη για τον αμερικανικό λαό», υποστηρίζοντας ότι οι δασμοί λειτουργούσαν ως «παράνομος φόρος» που επιβάρυνε τις εργαζόμενες οικογένειες αυξάνοντας το κόστος σε βασικά αγαθά, από τα τρόφιμα μέχρι τους λογαριασμούς κοινής ωφέλειας.
Στο ίδιο μήκος κύματος, ο επικεφαλής της μειοψηφίας στη Γερουσία, Chuck Schumer, μίλησε για «νίκη για το πορτοφόλι κάθε Αμερικανού καταναλωτή», τονίζοντας ότι το Σύνταγμα αναθέτει ρητά στο Κογκρέσο την εξουσία επιβολής φόρων και δασμών. Αντίστοιχα, ο ηγέτης των Δημοκρατικών στη Βουλή, Hakeem Jeffries, έκανε λόγο για «συντριπτική ήττα» ενός προέδρου που –όπως είπε– επιχείρησε να λειτουργήσει ως «μοναρχική» εξουσία.
Ιδιαίτερη έμφαση δόθηκε και στις οικονομικές συνέπειες των δασμών. Η γερουσιαστής Elizabeth Warren υποστήριξε ότι εκατομμύρια Αμερικανοί και μικρές επιχειρήσεις «εξαπατήθηκαν» και ζήτησε επιστροφές χρημάτων προς τα νοικοκυριά. Ο κυβερνήτης της Καλιφόρνιας, Gavin Newsom, προχώρησε ακόμη περισσότερο, καλώντας την ομοσπονδιακή κυβέρνηση να επιστρέψει «με τόκο» κάθε δολάριο που –κατά την άποψή του– εισπράχθηκε παρανόμως.
Παράλληλα, βουλευτές από πολιτείες με ισχυρή εμπορική δραστηριότητα υπογράμμισαν τις τοπικές επιπτώσεις. Ο Χένρι Κουεγιάρ από το Τέξας και η Σούζι Λι από τη Νεβάδα μίλησαν για πλήγμα στις διασυνοριακές συναλλαγές και στον τουρισμό αντίστοιχα. Ωστόσο, η γερουσιαστής Μάγκι Χάσαν προειδοποίησε ότι, αν και η απόφαση διορθώνει τη θεσμική εκτροπή, δεν μπορεί να αναιρέσει πλήρως τη ζημιά που έχει ήδη προκληθεί.
Συνολικά, οι Δημοκρατικοί παρουσίασαν την ετυμηγορία ως επιβεβαίωση της αρχής της διάκρισης των εξουσιών: ότι η φορολογική πολιτική ανήκει στο Κογκρέσο και όχι στον Λευκό Οίκο, ακόμη και υπό το πρόσχημα της «εθνικής έκτακτης ανάγκης».
Ρεπουμπλικανοί: Ανάμεσα στην οργή και τη θεσμική συνέπεια
Στον αντίποδα, σημαντικό τμήμα των Ρεπουμπλικανών επέκρινε έντονα την απόφαση. Ο γερουσιαστής από το Οχάιο Μπέρνι Μορένο χαρακτήρισε την απόφαση «εξοργιστική», υποστηρίζοντας ότι «δέσμευσε τα χέρια» του προέδρου στη μάχη κατά αθέμιτων εμπορικών πρακτικών. Ο βουλευτής Μπάντι Κάρτερ από τη Τζόρτζια μίλησε για «δικαστική υπέρβαση», εκφράζοντας την άποψη ότι το Δικαστήριο υπονόμευσε την ικανότητα της εκτελεστικής εξουσίας να προστατεύει τους Αμερικανούς εργαζομένους.
Ο ίδιος ο Τραμπ χαρακτήρισε την απόφαση «ντροπή» και διαμήνυσε ότι διαθέτει «εναλλακτικό σχέδιο», χωρίς να αποκαλύψει λεπτομέρειες, με τον Λευκό Οίκο να δηλώνει ότι θα αναζητηθούν άλλοι νομικοί δρόμοι για την προώθηση της εμπορικής πολιτικής του.
Ωστόσο, δεν υπήρξε πλήρης κομματική συσπείρωση. Ο γερουσιαστής Rand Paul, διαχρονικός επικριτής της διεύρυνσης των προεδρικών εξουσιών, χαιρέτισε την απόφαση ως αυτονόητη υπενθύμιση ότι η φορολογία αποτελεί αποκλειστική αρμοδιότητα του Κογκρέσου. Υποστήριξε μάλιστα ότι η απόφαση θωρακίζει το σύστημα από μελλοντική κατάχρηση εξουσίας, ανεξαρτήτως πολιτικής απόχρωσης.
Παρόμοια θέση υιοθέτησε και ο Ρεπουμπλικανός βουλευτής Ντον Μπέικον από τη Νεμπράσκα, ο οποίος χαρακτήρισε την ετυμηγορία «κοινής λογικής», καλώντας το Κογκρέσο να υπερασπίζεται πιο ενεργά τις συνταγματικές του αρμοδιότητες.
Η αντίδραση των Ρεπουμπλικανών, επομένως, αποτύπωσε μια εσωτερική ένταση: από τη μία, η στήριξη στην εμπορική ατζέντα Τραμπ και η επιθυμία για ισχυρή εκτελεστική δράση· από την άλλη, η παραδοσιακή συντηρητική έμφαση στον περιορισμό της ομοσπονδιακής εξουσίας και στον σεβασμό της συνταγματικής ισορροπίας.
Σε πολιτικό επίπεδο, η απόφαση αναμένεται να τροφοδοτήσει εκ νέου τη σύγκρουση για τα όρια της προεδρικής εξουσίας και τον ρόλο του Κογκρέσου στη διαμόρφωση της οικονομικής πολιτικής, με τις δύο παρατάξεις να αξιοποιούν την ετυμηγορία ως εργαλείο στη διαρκή τους αντιπαράθεση.
