Η έκλειψη της 12ης Αυγούστου, ορατή μεταξύ άλλων από το Ηνωμένο Βασίλειο, την Ισλανδία, τη βόρεια Ισπανία, τη Γροιλανδία και την Πορτογαλία, προκάλεσε σημαντική αύξηση της ζήτησης για ταξίδια και διαμονή. Και οι επιχειρήσεις του κλάδου δεν άφησαν την ευκαιρία να πάει χαμένη.
Όπως μεταδίδει το CNBC, στο Ρέικιαβικ, την πρωτεύουσα της Ισλανδίας, η μέση τιμή ενός δωματίου ξενοδοχείου την εβδομάδα της έκλειψης έφτασε τα 1.012 δολάρια τη βραδιά, περίπου διπλάσια σε σχέση με την αντίστοιχη περίοδο του 2025, σύμφωνα με στοιχεία της Lighthouse Intelligence.
Ακόμη πιο εντυπωσιακή ήταν η εικόνα στις βραχυχρόνιες μισθώσεις, όπου η μέση τιμή έφτασε τα 1.172 δολάρια, καταγράφοντας άνοδο 178% μέσα σε έναν χρόνο.
Στο Μπιλμπάο, οι βραχυχρόνιες μισθώσεις έφτασαν κατά μέσο όρο τα 1.088 δολάρια τη βραδιά, αυξημένες κατά 206% σε σχέση με πέρυσι. Τα ξενοδοχεία, από την άλλη, κινούνταν στα 315 δολάρια τη νύχτα, σημειώνοντας αύξηση 35%.
Για όσους αναζητούσαν κάτι πιο οικονομικό, το Σαντιάγο ντε Κομποστέλα, λίγο έξω από τη ζώνη της ολικότητας, ήταν η πιο προσιτή επιλογή, με μέση τιμή ξενοδοχείου στα 193 δολάρια τη βραδιά.
Από «χρυσάφι» μέχρι εκπτώσεις τελευταίας στιγμής
Η εκτόξευση των τιμών δεν είναι ακριβώς πρωτοφανής. Όπως εξηγεί ο Jonathan Gough της Lighthouse, οι ξενοδόχοι συνηθίζουν να «τεστάρουν» πόσο είναι διατεθειμένη να πληρώσει η αγορά όταν εμφανίζονται γεγονότα που θεωρούνται «once in a lifetime», όπως ένα Παγκόσμιο Κύπελλο ή μια συναυλία της Taylor Swift.
Ωστόσο, η εικόνα άλλαξε όσο πλησίαζε η μεγάλη ημέρα.
Στις 10 Αυγούστου, η χαμηλότερη διαθέσιμη τιμή ξενοδοχείου για τη νύχτα της έκλειψης στο Ρέικιαβικ είχε υποχωρήσει κατά 46% σε σχέση με τα μέσα Μαΐου, στα 805 δολάρια. Στην ευρύτερη περιοχή της πρωτεύουσας η πτώση έφτανε το 51%, στα 793 δολάρια.
Ο λόγος; Κάποιοι ξενοδόχοι φαίνεται πως είχαν ποντάρει πολύ ψηλά από νωρίς. Στην Ισλανδία, δωμάτια είχαν αρχικά προσφερθεί ακόμη και σε τρεις έως τέσσερις φορές τις κανονικές τιμές, περισσότερο από έναν χρόνο πριν από την έκλειψη. Καθώς όμως πλησίαζε η ημερομηνία, οι τιμές άρχισαν να υποχωρούν.
Στη βόρεια Ισπανία, αντίθετα, οι ξενοδόχοι ακολούθησαν την αντίστροφη στρατηγική: κράτησαν αρχικά τις τιμές σε φυσιολογικά επίπεδα και τις αύξησαν όσο γέμιζαν τα δωμάτια.
Και η ζήτηση ήταν πράγματι εντυπωσιακή. Η A Coruña κατέγραψε περισσότερες από πενταπλάσιες αναζητήσεις σε σχέση με τα φυσιολογικά επίπεδα.
«Όταν μια πόλη με περιορισμένη προσφορά δωματίων συναντά ένα γεγονός που συμβαίνει μία φορά σε μια γενιά, η τιμή γίνεται τελικά ο παράγοντας που καθορίζει ποιος θα βρει κρεβάτι για τη νύχτα», σχολίασε ο Gough.
Η έκλειψη έφερε κόσμο και στις βραχυχρόνιες μισθώσεις
Η έκρηξη της ζήτησης δεν περιορίστηκε στα ξενοδοχεία. Σύμφωνα με την AirDNA, οι βραχυχρόνιες μισθώσεις γνωρίζουν σημαντική άνοδο στην Ισπανία και την Ισλανδία, καθώς μεγάλο μέρος των διαθέσιμων καταλυμάτων βρίσκεται μέσα στη ζώνη της ολικότητας.
Στην Ισλανδία, σχεδόν 64% των περίπου 9.000 διαθέσιμων καταλυμάτων βρίσκονται μέσα στη διαδρομή της ολικής έκλειψης. Στην Ισπανία, το αντίστοιχο ποσοστό ανέρχεται σε περίπου 21%, από ένα σύνολο 365.400 καταλυμάτων.
Στην Ισλανδία, η ζήτηση για καταλύματα μέσα στη ζώνη της ολικότητας αυξήθηκε κατά 40% σε σχέση με πέρυσι, έναντι 13,2% στην υπόλοιπη χώρα.
Στην Ισπανία, πάντως, η εικόνα είναι διαφορετική. Οι ιδιαίτερα υψηλές θερμοκρασίες του φετινού καλοκαιριού φαίνεται να έχουν επηρεάσει τη ζήτηση, η οποία για τη νύχτα της 11ης προς 12η Αυγούστου υποχώρησε κατά 1,6% στις περιοχές της έκλειψης, έναντι πτώσης 9,1% στην υπόλοιπη χώρα.
Παρά την προσωρινή τουριστική «έκρηξη», οι ειδικοί δεν θεωρούν ότι η έκλειψη θα αλλάξει μακροπρόθεσμα την τουριστική σεζόν.
Άλλωστε, όπως σημειώνει ο Gough, η έκλειψη μπορεί να γεμίσει τα δωμάτια για μία ή δύο νύχτες, αλλά η κλιματική αλλαγή και η αναζήτηση πιο δροσερών προορισμών από τους Ευρωπαίους το καλοκαίρι είναι μια τάση που αναμένεται να διαρκέσει πολύ περισσότερο.
