Ο κ. Παύλος Γερουλάνος, Βουλευτής ΠΑΣΟΚ, παρατήρησε ότι η ελληνική κοινωνία παραμένει συντηρητική, καθώς απαιτούνται ακόμη πολλά βήματα προκειμένου να χαρακτηριστεί πραγματικά προοδευτική. Υπενθύμισε, μάλιστα, ότι μετά τη Μεταπολίτευση φτιάξαμε θεσμούς για την προστασία των δικαιωμάτων, οι οποίοι τελικά σήμερα λειτουργούν ως ο μεγαλύτερος εχθρός τους.
Την ίδια στιγμή, υποστήριξε ότι η πολιτική εξακολουθεί να αποτελεί τον σημαντικότερο χώρο για όποιον επιθυμεί να συμβάλει στην αλλαγή. «Εάν δεν πας εκεί όπου λαμβάνονται οι αποφάσεις, δεν θα είσαι μέρος αυτών», σημείωσε, πριν επισημάνει ότι «σήμερα στις κάλπες προσέρχονται οι μισοί από εμάς». «Εάν όλοι αυτοί προσέλθουν με σκοπό την αλλαγή, και δεν εννοώ την κομματική, μπορούν να κάνουν τη διαφορά», συμπλήρωσε.
Παράλληλα, εξήρε τον ρόλο της συζήτησης ως βασικού εργαλείου κοινωνικής προόδου, υπό την προϋπόθεση ότι διεξάγεται μεταξύ ανθρώπων που επιθυμούν η κοινωνία να προχωρήσει, αναγνωρίζουν τα δικαιώματα όλων και λειτουργούν με ειλικρίνεια. «Πολύ συχνά βλέπουμε ανθρώπους που δεν διαθέτουν αυτά τα χαρακτηριστικά να συμμετέχουν στη δημόσια συζήτηση», ανέφερε. Τόνισε, επίσης, ότι ένας πολιτικός δεν έχει λόγο να απολογείται επειδή στηρίζει τα δικαιώματα, καθώς «το να μιλάς για την αξία του ανθρώπου είναι η βάση για να κάνεις οτιδήποτε».
Ο κ. Θεοφάνης Τάσης, Συγγραφέας και Καθηγητής Φιλοσοφίας, εστίασε στην επικράτηση της πολιτικής ορθότητας, η οποία, όπως υποστήριξε, σε ορισμένες περιπτώσεις έχει εκφυλιστεί σε ένα δόγμα που λειτουργεί ανασταλτικά ως προς τη χειραφέτηση ευάλωτων κοινωνικών ομάδων.
«Σήμερα βρισκόμαστε σε μια δύσκολη συνθήκη, καθώς η κοινωνία φαίνεται να έχει προσληφθεί στο ανοσοποιητικό σύστημα», παρατήρησε, εξηγώντας ότι η επίκληση της ελευθερίας της έκφρασης χρησιμοποιείται ορισμένες φορές ως επιχείρημα για τον περιορισμό δικαιωμάτων. «Όταν ξεκίνησε η διεκδίκηση των δικαιωμάτων, ξεκίνησε και η αντίρροπη κίνηση, δηλαδή η άρνηση της παραχώρησής τους με την επίκληση της ελευθερίας της έκφρασης», σημείωσε χαρακτηριστικά.
Ακόμα αναφέρθηκε και στη σημασία της μετριοπάθειας, επισημαίνοντας ότι όταν οποιαδήποτε ομάδα αξιώνει πρόσθετα δικαιώματα λόγω της μοναδικότητάς της, ενδέχεται να υπονομεύεται η ίδια η αρχή της ισότητας.
Από την πλευρά της, η κυρία Μπέττυ Βακαλίδου, Ηθοποιός, παραδέχθηκε ότι τα τελευταία χρόνια έχει σημειωθεί σημαντική πρόοδος, ενώ δήλωσε ότι εξακολουθεί να πιστεύει στους νέους ανθρώπους, παρά τα λάθη και τις αστοχίες τους. Δεν παρέλειψε, ωστόσο, να επισημάνει ότι η επάνοδος του Ντόναλντ Τραμπ στην πολιτική σκηνή των ΗΠΑ έχει «επιτρέψει στην ακροδεξιά να επανέλθει εν θριάμβω».
Η κυρία Εύα Στεφανή, Πανεπιστημιακός, Σκηνοθέτις, αναγνώρισε ότι το woke, από τη στιγμή που μετατράπηκε σε «ατζέντα» και έπαψε να λειτουργεί ως «κίνημα», χρησιμοποιείται συχνά στην Τέχνη ως πρόσχημα. Όπως εξήγησε, έχει διαμορφωθεί μια κατάσταση ψευδοπολυφωνίας, η οποία δίνει λαβές σε νεοσυντηρητικές ομάδες να αντιμετωπίζουν το woke με έντονα αρνητικό τρόπο. Αυτό, ωστόσο, δεν αναιρεί όλα όσα θετικά μπορεί να προσφέρει η τέχνη.
Από την άλλη πλευρά, ο κ. Άγγελος Παπαδημητρίου, Καλλιτέχνης, αφού παρατήρησε ότι «ήμουν woke, πριν από το woke», επέλεξε να αναδείξει τη σημασία της τέχνης, την οποία χαρακτήρισε ως τόπο συμπερίληψης. «Πρέπει να επιστρέψουμε στην τέχνη που μας ενώνει όλους. Ο ρόλος της είναι πολύτιμος και έχει υποτιμηθεί», ανέφερε χαρακτηριστικά.
Στη συνέχεια χαρακτήρισε την ευγένεια, ακόμη και όταν είναι τυπική ή συμβατική, ως ένα «μαγικό φάρμακο για τη συμπερίληψη». «Μπορεί να φαίνεται ασήμαντο, αλλά από εκεί ξεκινά το χτίσιμο μιας διαφορετικής σχέσης με τον άλλον», κατέληξε.
Τη συζήτηση συντόνισε ο κ. Γιάννης Πανταζόπουλος, Διευθυντής Σύνταξης LiFO.
Σημειώνεται πως το «The Upfront Initiative» διοργανώνεται από τη LiFO και την Tsomokos Communications, με στόχο τη διαρκή ανάδειξη των θεμάτων ισότητας, διαφορετικότητας και ένταξης στη δημόσια σφαίρα.
