Συναίνεση. Λέξη φορτισμένη, λέξη χιλιοειπωμένη, συχνά κουρελιασμένη, παρερμηνευμένη, δηλητηριασμένη. Λέξη που μπορεί να σώσει, αλλά μπορεί και να καταστρέψει. Λέξη που μπήκε μόλις λίγα χρόνια πριν και στον δικό μας Ποινικό Κώδικα για να προστατεύσει, αλλά που ορθώνεται συχνά ως τείχος στις δικαστικές αίθουσες: «Τα ήθελε, τι φόραγε, πού βρισκόταν, γιατί δεν πάλεψε, γιατί δεν φώναξε, γιατί το είπε τώρα». Και τι γίνεται με τους ανηλίκους, ειδικά τους εφήβους; Μπορεί ένας ενήλικας «εμπιστοσύνης», με γνώσεις, αίγλη και εξουσία, να τους γοητεύσει και να αποσπάσει τη συναίνεσή τους; Φυσικά, αλλά πλέον δεν γίνεται δεκτό το επιχείρημα της συναίνεσης, όπως μέχρι πρόσφατα. Σε αυτό χρωστάμε πολλά στο #metoo. Στην Γαλλία ίσως χρωστάνε αρκετά και στην Vanessa Springora.

Το βιβλίο της, Συναίνεση, (Le Consentement) που κυκλοφόρησε πολύ πρόσφατα και στην Ελλάδα από τις εκδόσεις Μετρονόμος, τάραξε το 2020 τα νερά στην πατρίδα της, της Γαλλίας. Έχει μεταφραστεί σε 32 χώρες, ενώ θερμή ήταν η υποδοχή του και στην Ελλάδα. Από τον Ιανουάριο έχει γίνει η θεατρική μεταφορά του από τις Βένια Σταματιάδη (μετάφραση) και Ειρήνη Λαμπρινοπούλου (σκηνοθεσία), με τον τίτλο «Μαρτυρία μιας κλεμμένης εφηβείας», στο Θέατρο Τέχνης Καρόλου Κουν. Η Springora ήρθε για πρώτη φορά στην Αθήνα καλεσμένη του Γαλλικού Ινστιτούτου Ελλάδος στο πλαίσιο του κύκλου Ραντεβού στη Σίνα, όπου είχαμε την ευκαιρία να την ακούσουμε με συντονίστρια τη συγγραφέα και δημοσιογράφο Μία Κόλλια.

Διαβάστε περισσότερα στο monopoli.gr