Στην πρώτη γραμμή του εφοπλιστικού μετώπου βρίσκονται η Frontline του John Fredriksen, η TMS Group του Γιώργου Οικονόμου, η Capital Maritime & Trading του Ευάγγελου Μαρινάκη, ο όμιλος Αγγελικούση, αλλά και η σαουδαραβική Bahri.
Μαζί τους έχουν ταχθεί εταιρείες όπως οι Dynacom, Dynagas, Centrofin, GasLog, Hanwha Shipping, Seapeak και Stolt Tankers. Όλοι μαζί στέλνουν μήνυμα ότι το πλαίσιο, όπως είναι σήμερα, «επιβάλλει υπερβολικά οικονομικά βάρη» τόσο στις ναυτιλιακές επιχειρήσεις όσο και στους καταναλωτές.
Οι εφοπλιστές, σε κοινή δήλωσή τους στο Reuters, τονίζουν ότι το NZF «δεν θα εξυπηρετήσει αποτελεσματικά την απανθρακοποίηση της ναυτιλίας ούτε θα διασφαλίσει ίσους όρους ανταγωνισμού» και ζητούν «ουσιαστικές τροποποιήσεις» πριν από την τελική έγκριση.
Στη συζήτηση παρενέβη και ο Έλληνας υπουργός Ναυτιλίας Βασίλης Κικίλιας, κατά τη διάρκεια της London International Shipping Week, εκφράζοντας προς τον γενικό γραμματέα του ΙΜΟ Arsenio Dominguez την ανάγκη αλλαγών.
Ο Dominguez, ωστόσο, εμφανίστηκε αισιόδοξος ότι το πλαίσιο θα εγκριθεί, στηριζόμενος στη «συνεργασία και κατανόηση» που, όπως είπε, χαρακτηρίζουν τον οργανισμό.
Το NZF προβλέπει την επιβολή νέων τελών άνθρακα από το 2027, στο πλαίσιο της δέσμευσης του ΙΜΟ να επιτύχει μηδενικές εκπομπές έως το 2050. Η προοπτική αυτή έχει πυροδοτήσει έντονες διαφωνίες, όχι μόνο από πλευράς εφοπλιστών αλλά και από κρατικούς παράγοντες.
Οι Ηνωμένες Πολιτείες έχουν ήδη απορρίψει το σχέδιο, αποχωρώντας από τη συνεδρίαση του ΙΜΟ τον περασμένο Απρίλιο. Η Ουάσιγκτον μάλιστα προειδοποιεί ότι χώρες που θα στηρίξουν το πλαίσιο μπορεί να αντιμετωπίσουν αντίποινα, από δασμούς μέχρι περιορισμούς στις βίζες.
Καίριας σημασίας ήταν η παρέμβαση του Christopher Wiernicki, απερχόμενου CEO της ABS, τρίτης μεγαλύτερης εταιρείας νηογνώμονα στον κόσμο. Ο Wiernicki τόνισε ότι η ναυτιλία και ο ΙΜΟ «κινούνται σε διαφορετικές τροχιές» και ότι η έλλειψη επαρκούς διαθεσιμότητας πράσινων καυσίμων καθιστά το σχέδιο μη ρεαλιστικό.
Υπογράμμισε επίσης τον ρόλο του LNG και των βιοκαυσίμων ως «καύσιμα-γέφυρες» που δεν πρέπει να αγνοηθούν ή να τιμωρηθούν μέσω ρυθμίσεων. «Ειλικρινά, η επίτευξη μηδενικών εκπομπών μέχρι το 2050 μοιάζει με τυφλό στοίχημα», δήλωσε χαρακτηριστικά.
Παρόμοια θέση υπέρ του LNG είχε εκφράσει και ο νηογνώμονας DNV, προκαλώντας αντιδράσεις από ακαδημαϊκούς κύκλους όπως του καθηγητή Tristan Smith του UCL, ο οποίος κατηγόρησε τον DNV ότι επιχειρεί να πείσει τον ΙΜΟ.
Από την άλλη πλευρά, ο συνασπισμός Getting to Zero Coalition, στον οποίο συμμετέχουν πάνω από 180 μεγάλες ναυτιλιακές εταιρείες, ζητά την άμεση υιοθέτηση του πλαισίου. Προειδοποιεί ότι «η παρατεταμένη αβεβαιότητα θα θέσει σε κίνδυνο τεράστιες επενδύσεις, κρίσιμες για το μέλλον του παγκόσμιου εμπορίου».
Στο ίδιο μήκος κύματος, ο Patrick Verhoeven της Διεθνούς Ένωσης Λιμένων και Λιμενικών Αρχών δήλωσε ότι αν δεν εγκριθεί το πλαίσιο, θα επικρατήσει χάος με αποσπασματικά περιφερειακά μέτρα, γεγονός που θα καταστήσει αδύνατη την επίτευξη των στόχων μηδενικών εκπομπών.
Η κρίσιμη απόφαση θα ληφθεί τον Οκτώβριο, στη συνεδρίαση της Επιτροπής Προστασίας Θαλάσσιου Περιβάλλοντος (MEPC). Αν δεν υπάρξει συναίνεση, η υιοθέτηση θα απαιτήσει πλειοψηφία δύο τρίτων – δηλαδή 108 από τα 176 κράτη μέλη.
Η σκληρή γραμμή τόσο των εφοπλιστών όσο και αρκετών κυβερνήσεων δείχνει ότι αυτή τη φορά ο ΙΜΟ ίσως οδηγηθεί σε ψηφοφορία, κάτι που σπάνια συμβαίνει στην ιστορία του οργανισμού.
