Η ECSA αξιοποίησε τα στοιχεία της μελέτης για να επαναφέρει το αίτημά της προς τις Βρυξέλλες, ζητώντας τα χρήματα που καταβάλλει η ναυτιλία μέσω του EU ETS να επιστρέφουν υποχρεωτικά στον ίδιο τον κλάδο, χρηματοδοτώντας την ενεργειακή του μετάβαση.
Σύμφωνα με τη μελέτη, η ναυτιλία αποφέρει συνολικά περίπου 9 δισ. ευρώ ετησίως στα ταμεία της Ευρωπαϊκής Ένωσης και των κρατών-μελών, με βάση τιμή άνθρακα 100 ευρώ ανά τόνο CO₂. Ακόμη και σε ένα πιο συντηρητικό σενάριο, με τιμή 85 ευρώ ανά τόνο, τα συνολικά έσοδα υπολογίζονται σε περίπου 7,65 δισ. ευρώ τον χρόνο.
Από το συνολικό ποσό, περίπου 7,7 δισ. ευρώ κατευθύνονται στους εθνικούς προϋπολογισμούς, χωρίς να υπολογίζεται το μερίδιο που εισπράττει η Ευρωπαϊκή Ένωση. Ωστόσο, σύμφωνα με την ECSA, μόνο ένα μικρό μέρος των χρημάτων αυτών επανεπενδύεται σήμερα σε δράσεις που στηρίζουν την απανθρακοποίηση της ναυτιλίας.
Η Ένωση επισημαίνει ότι τα βιώσιμα ναυτιλιακά καύσιμα παραμένουν κατά μέσο όρο τέσσερις φορές ακριβότερα από τα συμβατικά, ενώ οι επενδυτικές ανάγκες για την ενεργειακή μετάβαση της ευρωπαϊκής ναυτιλίας εκτιμώνται σε περίπου 40 δισ. ευρώ ετησίως. Την ίδια στιγμή, ελάχιστα κράτη-μέλη έχουν δεσμεύσει ειδικούς πόρους από τα έσοδα του ETS για τη χρηματοδότηση καθαρών τεχνολογιών και βιώσιμων καυσίμων.
Παράλληλα, οι Ευρωπαίοι πλοιοκτήτες έχουν ήδη προχωρήσει σε σημαντικές επενδύσεις, καθώς αντιπροσωπεύουν το 44% του παγκόσμιου βιβλίου παραγγελιών πλοίων που μπορούν να χρησιμοποιούν βιώσιμα καύσιμα. Ωστόσο, η Ευρώπη παράγει μόλις το 10% της παγκόσμιας παραγωγής τέτοιων καυσίμων, ενώ λιγότερο από το 5% προορίζεται για τη ναυτιλία. Αντίθετα, η Ασία συγκεντρώνει περίπου το 74% των σχετικών έργων παραγωγής.
Ενόψει της επικείμενης αναθεώρησης του EU ETS από την Ευρωπαϊκή Επιτροπή, η ECSA καλεί τις Βρυξέλλες να θεσπίσουν μηχανισμό που θα υποχρεώνει τα κράτη-μέλη να επανεπενδύουν τα έσοδα που προέρχονται από τη ναυτιλία στον ίδιο τον κλάδο. Όπως υποστηρίζει, μόνο έτσι θα καταστεί δυνατή η γεφύρωση του υψηλού κόστους των καθαρών καυσίμων και θα επιταχυνθεί η ενεργειακή μετάβαση της ευρωπαϊκής ναυτιλίας, χωρίς να πληγεί η ανταγωνιστικότητά της έναντι των διεθνών ανταγωνιστών.
