Στην κορυφή της δραστηριότητας παραμένει ο Γιώργος Προκοπίου, ο οποίος συνεχίζει ένα πολυεπίπεδο επενδυτικό πρόγραμμα. Μέσω της Dynagas ενισχύει τη θέση του στα LNG carriers, ενώ παράλληλα, μέσω της Dynacom, επεκτείνεται στα crude tankers. Η στρατηγική του είναι συνεπής: Ενεργειακός προσανατολισμός με μακροπρόθεσμο ορίζοντα και ισορροπία μεταξύ LNG και αργού πετρελαίου.

Στον ίδιο άξονα, αλλά με πιο επιθετική αναδιάρθρωση, κινείται ο Ευάγγελος Μαρινάκης μέσω της Capital Maritime & Trading Corp. και της Capital Gas. Μέσα στο 2026 «τρέχει» πρόγραμμα περίπου 18 πλοίων, με έμφαση στα gas carriers και στα VLCCs. Η απομάκρυνση από τα containerships είναι πλέον σαφής, με στόχο τη μεταφορά ενέργειας και –σε δεύτερο χρόνο– νέες αγορές όπως το CO2 shipping.

Η Μαρία Αγγελικούση και ο όμιλος Angelicoussis Group διατηρούν τη μεγαλύτερη κλίμακα. Το 2026 συνεχίζουν με παραγγελίες τόσο σε LNG carriers μέσω της Maran Gas όσο και σε δεξαμενόπλοια μεγάλης χωρητικότητας. Το μοντέλο παραμένει αμετάβλητο: Μεγάλος στόλος, διαφοροποίηση και κάλυψη μέσω μακροχρόνιων ναυλώσεων.

Επιστροφή στα tankers καταγράφεται από τον Νικόλαο Μαρτίνο της Thenamaris, με νέες παραγγελίες Suezmax σε κινεζικά ναυπηγεία. Πρόκειται για κίνηση με ιδιαίτερο βάρος, καθώς η εταιρία είχε περιορίσει την έκθεσή της σε νέα προγράμματα τα προηγούμενα χρόνια.

Αντίστοιχα, ο Νίκος Τσάκος μέσω της Tsakos Energy Navigation συνεχίζει με συνδυασμό LNG carriers και product tankers, επιμένοντας στο μοντέλο της ισορροπίας μεταξύ διαφορετικών segments και συμβολαιοποιημένων ναυλώσεων.

Στον χώρο του LNG εμφανίζεται πιο επιθετικός ο Γιώργος Οικονόμου, ο οποίος ενισχύει την παρουσία του με νέες ναυπηγήσεις σε gas carriers, αποδεχόμενος υψηλότερο επενδυτικό ρίσκο με στόχο μεγαλύτερες αποδόσεις σε βάθος χρόνου.

Παράλληλα, εταιρίες όπως η Chartworld Shipping προχωρούν σε διψήφιο αριθμό παραγγελιών, κυρίως σε bulkers και tankers, ενώ οι Chios Navigation και Latsco Shipping κινούνται πιο συγκρατημένα, με feeder containerships, επιλέγοντας εξειδικευμένα τμήματα της αγοράς.

Σε αυτό το τοπίο προστίθεται και η σημαντική επανεμφάνιση της Costamare Inc. του Κωστή Κωνσταντακόπουλου, η οποία μέσα στο 2026 προχώρησε σε νέες παραγγελίες bulk carriers. Η εταιρεία, που παραδοσιακά ήταν ταυτισμένη με τα containerships, έχει ήδη από το 2024 στραφεί δυναμικά στο dry bulk και τώρα επιταχύνει.

Οι νέες παραγγελίες αφορούν κυρίως μεγάλα μεγέθη (Capesize/Kamsarmax), ενισχύοντας ένα χαρτοφυλάκιο που έχει χτιστεί μεθοδικά τα τελευταία δύο χρόνια. Η κίνηση αυτή δεν είναι ευκαιριακή, αποτυπώνει στρατηγική διαφοροποίησης μακριά από την κυκλικότητα των containers.

Σε επίπεδο κατανομής, η εικόνα επιβεβαιώνει τις επιλογές των εταιρειών. Τα δεξαμενόπλοια κυριαρχούν με πάνω από 60 παραγγελίες στο πρώτο τρίμηνο, τα bulk carriers κινούνται επιλεκτικά, τα LNG carriers ενισχύονται σταθερά, ενώ τα containerships παραμένουν σε δεύτερο πλάνο. Το orderbook των Ελλήνων έχει ήδη ξεπεράσει τα 800 πλοία, με ιδιαίτερα υψηλή συμμετοχή στα tankers.

Το συμπέρασμα που προκύπτει είναι καθαρό: Οι μεγάλοι όμιλοι δεν ακολουθούν ενιαία γραμμή, αλλά κινούνται με διαφορετικές στρατηγικές. Άλλοι επενδύουν στην ενέργεια (LNG και crude), άλλοι επιστρέφουν στα tankers, ενώ ορισμένοι –όπως η Costamare– χτίζουν δεύτερο πυλώνα στο dry bulk. Η αγορά δεν βρίσκεται σε φάση ομοφωνίας, αλλά σε φάση αναδιάταξης.