Αποτέλεσμα αυτού, σύμφωνα με τον ίδιο, είναι η μείωση της ανταγωνιστικότητας των ελληνικών προϊόντων κατά 30 ποσοστιαίες μονάδες και η σύγχυση του Έλληνα καταναλωτή που αισθάνεται ανίσχυρος και ανασφαλής μπροστά στα ισχυρά επιχειρηματικά συμφέροντα που δεσπόζουν ακόμη και στο πολιτικό στερέωμα. Στο πλαίσιο της ημερίδας, ο Γιάννης Κατσουλάκος, καθηγητής οικονομίας και αντιπρύτανης στο Οικονομικό Πανεπιστήμιο Αθηνών, τόνισε ότι τα καρτέλ ανεβάζουν τις τιμές σε ποσοστό πάνω από 45% κατά μέσο όρο από αυτές που θα επικρατούσαν σε συνθήκες αποτελεσματικού ανταγωνισμού. Όσον αφορά στα κέρδη τους, αυτά ξεπερνούν ακόμη και τα όρια της φαντασίας. Σε έρευνα που πραγματοποιήθηκε την περίοδο 1990-2006 σε 283 καρτέλ διαπιστώθηκε ότι τα κέρδη τους (των καρτέλ) έφθασαν στο αστρονομικό ποσό του 1,2 τρις. Δολ. Σύμφωνα με τον ίδιο, μολονότι η Ελλάδα συγκεντρώνει αρκετά καρτέλ, δεν υπάρχει ούτε επαρκής έλεγχος της αγοράς αλλά και τα πρόστιμα που επιβάλλονται στους παρανομούντες είναι πολύ μικρά. Επίσης κατά τον ίδιο, μολονότι υπάρχουν κανόνες που θα μπορούσαν να ευνοήσουν την αύξηση της ανταγωνιστικότητάς αυτοί δεν εφαρμόζονται με χαρακτηριστικότερο παράδειγμα το Πρόγραμμα Επιείκειας που έχει ενσωματωθεί στο Εθνικό Δίκαιο από το 2005.
Σύμφωνα με τον Δημήτρη Μαρδά, Αν. Καθηγητή τμήματος οικονομικών επιστημών του ΑΠΘ, τα καρτέλ αποτελούν ίσως τη δυσκολότερη μορφή του ανταγωνισμού που έχει να αντιμετωπίσει μια κυβέρνηση. Όπως ο ίδιος τόνισε, υπάρχουν δύο ομάδες μέτρων με σκοπό την αντιμετώπισή τους. Η πρώτη αφορά μέτρα άμεσα που εμπίπτουν στην διαδικασία εποπτείας της αγοράς ην ευθύνη της οποίας έχει η Επιτροπή Ανταγωνισμού. Η δεύτερη έχει να κάνει με μέτρα μεσοπρόθεσμα που σκοπό έχουν να ενδυναμώσουν τον ανταγωνισμό με την εισαγωγή νέων παικτών στην οικονομία.
Η ελληνική οικονομία, παρά τους σχετικά υψηλούς ρυθμούς οικονομικής ανάπτυξης από το 1995 και μετά κατατάσσεται διεθνώς πολύ χαμηλά ως προς την ένταση του ανταγωνισμού στις αγορές αγαθών και υπηρεσιών και ως προς την ανταγωνιστικότητα (στο εξωτερικό) τόνισε ο Γιάννης Στουρνάρας, καθηγητής στο τμήμα Οικονομικών Επιστημών του Πανεπιστημίου Αθηνών και Επιστημονικός Διευθυντής του ΙΟΒΕ. Ο ίδιος τόνισε, ότι τα βασικότερα αίτια που περιορίζουν τον ανταγωνισμό είναι οι ολιγοπωλιακές μορφές αγορές σε κρίσιμους κλάδους, το έμμεσο ή άμεσο καθεστώς προστασίας κλάδων που οφείλεται σε κρατικές ρυθμίσεις, , τα γραφειοκρατικά εμπόδια εισόδου επιχειρήσεων σε κλάδους οικονομικής δραστηριότητας, το μεγάλο διοικητικό βάρος, ο τρόπος που το κράτος χορηγεί άδειες, οι ρυθμιστικοί κανόνες που περιορίζουν τις επενδύσεις και τα κλειστά επαγγέλματα. Οι μακροοικονομικές επιπτώσεις των στρεβλώσεων αυτών είναι πληθωρισμός υψηλότερος της ευρωζώνης, υψηλή ανεργία, ανατίμηση της πραγματικής συναλλαγματικής ισοτιμίας, συμβολής στο έλλειμμα του ισοζυγίου τρεχουσών συναλλαγών κ.λπ. Όπως ο ίδιος ανέφερε στην ομιλία του, η εξάλειψη των στρεβλώσεων αυτών μπορεί σε βάθος χρόνου να οφελήσουν την εθνική οικονομία με ένα ποσό που πλησιάζει το 10-15% του ΑΕΠ.
Δ. Καραγιαννοπούλου
