Πάντως, η κυβέρνηση συνεχίζει σταθερά τις αποπληρωμές. Έτσι η συγκεκριμένη «δόση» αφορά ευρωπαϊκά δάνεια του GLF, με κυμαινόμενο επιτόκιο που λήγουν μεταξύ 2033 και 2041. Εντάσσεται, δε, σε μια στρατηγική αποπληρωμών που έχουν ξεπεράσει, σε ποσό, τα 15 δισ. ευρώ.

Να σημειωθεί ότι στόχος του οικονομικού επιτελείου, όπως αναφέρουν αρμόδιες πηγές, είναι η πλήρης εξόφληση των διμερών υποχρεώσεων προς τις χώρες της ευρωζώνης έως το 2031, μια δεκαετία πριν από την αρχική ημερομηνία λήξης, εφόσον προφσνωσ οι δημοσιονομικές συνθήκες το επιτρέψουν.

Υπενθυμίζεται ότι τον Δεκέμβριο του 2024 διαγράφηκαν υποχρεώσεις ύψους 7,935 δισ. ευρώ, τον Δεκέμβριο του 2023 πληρώθηκαν 5,29 δισ. ευρώ, ενώ τον Δεκέμβριο του 2022 είχαν αποπληρωθεί 2,645 δισ. ευρώ.

Επιπλέον, 7,9 δισ. ευρώ διατέθηκαν για την πρόωρη αποπληρωμή δανείων προς το Διεθνές Νομισματικό Ταμείο, οδηγώντας στη διαγραφή του αντίστοιχου χρέους. Συνολικά, η Ελλάδα έχει αποπληρώσει πρόωρα δάνεια ύψους 29 δισ. ευρώ, εξοικονομώντας έως σήμερα πάνω από 3,5 δισ. ευρώ σε τόκους. Μόνο από τη νέα αποπληρωμή οι ανάσες από τους τόκους υπολογίζονται σε 1,6 δις. ευρώ.

Πέρα από διμερή δάνεια (GLF), στο στόχαστρο του πλάνου των αποπληρωμών έχουν μπει και τα δάνεια του Ευρωπαϊκού Μηχανισμού Χρηματοπιστωτικής Σταθερότητας (EFSF), συνολικού ύψους 141,8 δισ. ευρώ, που λήγουν το 2070. Τα δάνεια αυτά έχουν υψηλό κόστος. Παράλληλα από το 2034 θα πρέπει να αποπληρώνονται και οι οφειλές ύψους 61,9 δισ. ευρώ προς τον Ευρωπαϊκό Μηχανισμό Σταθερότητας (ESM), οι οποίες θα πρέπει να αποπληρωθούν έως το 2060.

Αντίδραση

Πάντως με ανάρτηση – δήλωση του Νίκου Παππά, κοινοβουλευτικού εκπροσώπου του ΣΥΡΙΖΑ-Προοδευτική Συμμαχία και βουλευτή Β3 Νότιου Τομέα Αθηνών, εκφράζεται κριτική στην εν λόγω κίνηση με αφορμή τη συζήτηση του προϋπολογισμού στη Βουλή

Όπως αναφέρει ο βουλευτής ΣΥΡΙΖΑ: «Ο κ. Πετραλιάς είπε σήμερα στη Βουλή: «Δεν μπορούμε να δώσουμε χρήματα στην κοινωνία, πάνε στο χρέος λόγω κανόνων». Και όμως: Τα υπερπλεονάσματα δεν τα επιβάλλει κανένας κανόνας. Τα παράγει η κυβέρνηση. 17,3 δισ. ευρώ σε τέσσερα χρόνια. Χρήματα που λείπουν από μισθούς, συντάξεις, στέγη, αγορά. Αυτό δεν είναι επιτυχία. Είναι υπερ-αφαίμαξη.

Είπε, επίσης: «Οι μισθοί αυξάνονται πάνω από τον πληθωρισμό». Αν ήταν έτσι: • δεν θα πέφταμε από την 22η στην 26η θέση στην Ε.Ε. • δεν θα είχαμε +13% στους μισθούς και +30% στα τρόφιμα • ο πραγματικός μισθός δεν θα ήταν σήμερα χαμηλότερος απ’ ό,τι το 2021. Είπε, τέλος: «Κερδίζουμε από την πρόωρη αποπληρωμή χρέους». Η αλήθεια είναι, με βάση τα στοιχεία, ότι η χώρα χάνει 4,8 δισ. σε παρούσες αξίες. Αν η χώρα επένδυε τα χρήματα της αποπληρωμής, θα είχε περισσότερα χρήματα στο μέλλον. Με την επιλογή τους, η χώρα χάνει πραγματικό πλούτο. Αλλά ας είμαστε ειλικρινείς. Υπάρχει τρόπος -εντός κανόνων- να στηρίξεις την κοινωνία.

Το θέμα είναι οι πολιτικές επιλογές. Και οι επιλογές τους βαθαίνουν την αδικία, πληγώνουν την κοινωνία.

Το ΥΠΕΘΟ

Πρόσφατα πάντως ο Όμηρος Τσάπαλος, εκπρόσωπος Τύπου του Υπουργείου Εθνικής Οικονομίας και Οικονομικών, είχε τονίσει σε σχέση με το όλο ζήτημα:

«Η απάντηση, είναι απλή: η οποία προκύπτει από τη μείωση των τόκων και του κόστους εξυπηρέτησης του χρέους. Η συγκεκριμένη στρατηγική διαχείρισης του χρέους ενισχύει τη βιωσιμότητά του και συμβάλλει καθοριστικά στην αναβάθμιση της πιστοληπτικής αξιολόγησης της χώρας. Έτσι, μειώνεται το κόστος δανεισμού για το Δημόσιο, τις επιχειρήσεις και τα νοικοκυριά, περιορίζεται ο μακροοικονομικός κίνδυνος και ενισχύεται η αναπτυξιακή δυναμική της οικονομίας σε σταθερή βάση.

Συγκεκριμένα :
1. Συναλλαγματικός κίνδυνος (USD)
Η κατάθεση διαθεσίμων του Ελληνικού Δημοσίου σε δολάρια ΗΠΑ ενέχει ουσιώδη συναλλαγματικό κίνδυνο. Είναι μεγάλο ρίσκο για χώρα της Ευρωζώνης, της οποίας τα έσοδα, οι δαπάνες και το χρέος είναι σε ευρώ. Τα τελευταία δύο χρόνια το δολάριο έχει χάσει περίπου 15% της αξίας του έναντι του ευρώ, κάτι που θα μεταφραζόταν ευθέως σε απώλεια για τα δημόσια διαθέσιμα.

2. Ανύπαρκτο επιτόκιο 2,5%
Το επιτόκιο που αποδίδει η Τράπεζα της Ελλάδος δεν είναι 2,5%. Η απόδοση διαμορφώνεται στο ΕSTΕR μείον 20 μονάδες βάσης, δηλαδή σήμερα περίπου 1,7%. Το 2,5% που επικαλείται ο κ. Κασσελάκης απλώς δεν υφίσταται.

3. Η αμφίδρομη σχέση της ΤτΕ με το Ελληνικό Δημόσιο.
Οι τόκοι που πληρώνει η Τράπεζα της Ελλάδος μειώνουν τα κέρδη της. Άρα μειώνεται και το μέρισμα που διανέμει. Επειδή το κράτος παίρνει σχεδόν όλο το μέρισμα, οι τόκοι ουσιαστικά αφαιρούνται από αυτό. Γι’ αυτό, το καθαρό όφελος από ένα ενδεχομένως μεγάλο επιτόκιο της ΤτΕ είναι σχεδόν μηδενικό για το Δημόσιο.
Η οικονομική πολιτική δεν ενδείκνυται για performance art. Δεν είναι χώρος για εντυπώσεις, σλόγκαν ή πυροτεχνήματα. Απαιτεί βαθιά γνώση των οικονομικών μηχανισμών, κατανόηση των κινδύνων και, κυρίως, σοβαρότητα και θεσμική ευθύνη.»

Με βάση το οικονομικό επιτελείο κέρδος 1, 6 δισεκατομμυρίων ευρώ, που θα έπρεπε να καταβληθεί σε τόκους από το 2026 και μετά, έως και το 2041 (8-16 έτη ή μεσοσταθμικά σε βάθος 12ετίας) διασφαλίζεται. Μαζί με άλλες προπληρωμές που έχουν γίνει στα τελευταία 4 χρόνια, όπως αναφέρεται, η χώρα ελαφρύνθηκε ήδη συνολικά 3,5 δισ. ετησίως από τόκους

Οι στόχοι

Πάντως στόχος του οικονομικού επιτελείου είναι να αποκλιμακωθεί δραστικά το δημόσιο χρέος με δεδομένη την δημοσιονομική υπεραπόδοση.

Ετσι σύμφωνα με το προσχέδιο του νέου προϋπολογισμού το χρέος θα πρέπει το 2026 να αποκλιμακωθεί στο 137,6% του ΑΕΠ ή στα 359 δισ. ευρώ, από 145,4% του ΑΕΠ ή 362,8 δισ. ευρώ το 2025, σημειώνοντας μείωση 7,8 ποσοστιαίων μονάδων. Αντίστοιχα, το χρέος της Κεντρικής Διοίκησης προβλέπεται να υποχωρήσει στα 398 δισ. ευρώ ή στο 153,1% του ΑΕΠ, από 403,4 δισ. ευρώ ή 162,2% το προηγούμενο έτος.

Η αποκλιμάκωση αυτή αποδίδεται στη συνεχιζόμενη άνοδο του ονομαστικού και του πραγματικού ΑΕΠ, στη συγκρατημένη δανειακή δραστηριότητα του Δημοσίου και στις διαδοχικές πρόωρες αποπληρωμές υποχρεώσεων προς τους μηχανισμούς στήριξης.

Δάνεια

Σε σχεση με τις δανειακές ανάγκες του Ελληνικού Δημοσίου κατά τη διάρκεια του 2025, καλύφθηκαν μέσω κοινοπρακτικών εκδόσεων δεκαετών, δεκαπενταετών και τριακονταετών ομολόγων αξίας 7 δισ. ευρώ, καθώς και μέσω μηνιαίων επανεκδόσεων ύψους 700 εκατ. ευρώ.

Με βάση και το προσχέδιο του Προϋπολογισμού οι δαπάνες για τόκους της Κεντρικής Διοίκησης παραμένουν σταθερές, στα 6 -7 δισ. ευρώ ετησίως (περίπου 3% του ΑΕΠ), ενώ σε επίπεδο Γενικής Κυβέρνησης εκτιμώνται κοντά στα 5 δισ. ευρώ για τα έτη 2025 και 2026.

Σε σχέση με τις ανάγκες του 2026, αυτές δεν ξεπερνούν τα 8 δισ. ευρώ.