Οι έντονες βροχοπτώσεις προκάλεσαν πλημμύρες στο Πακιστάν και τη βόρεια Κίνα. Ο Καναδάς, η Σκωτία και η Ελλάδα αντιμετώπισαν δύσκολες πυρκαγιές που εντάθηκαν από τις συνθήκες ξηρασίας. Και πολλές χώρες στην Ασία και τη Σκανδιναβία κατέγραψαν νέους υψηλούς μέσους όρους για τον μήνα.

Ο φετινός Ιούλιος ήταν κατά μέσον όρο 1,25° Κελσίου πιο θερμός από οποιονδήποτε Ιούλιο της προβιομηχανικής εποχής (1850-1900), λίγο κάτω από το επίπεδο του 1,5° Κελσίου, στόχου εγγεγραμμένου στη συμφωνία του Παρισιού, που ξεπερνιόταν σχεδόν κάθε μήνα τα τελευταία δυο χρόνια.

Μολαταύτα, ήταν ανάμεσα στους τρεις θερμότερους Ιουλίους στην ιστορία.

Η μεσοσταθμική αύξηση της θερμοκρασίας, παρότι μοιάζει μικρή, αρκεί, όπως έχουν δείξει επιστήμονες, για να προκαλέσει καταιγίδες, καύσωνες, ξηρασίες και άλλα ακραία μετεωρολογικά φαινόμενα, ολοένα πιο φονικά και καταστροφικά.

Τα θερμόμετρα ξεπέρασαν τον Ιούλιο τους 50° Κελσίου όχι μόνο στον Κόλπο και στο Ιράκ, αλλά και στην Τουρκία, για πρώτη φορά· καταρρακτώδεις βροχές στοίχισαν τη ζωή σε εκατοντάδες ανθρώπους στην Κίνα και στο Πακιστάν· πυρκαγιές απανθράκωσαν χιλιάδες στρέμματα βλάστησης, κυρίως στον Καναδά.

Στην Ισπανία, πάνω από χίλιοι θάνατοι αποδόθηκαν από δημόσιο ινστιτούτο στη ζέστη τον Ιούλιο, αριθμός αυξημένος κατά περίπου 50% σε σύγκριση με το 2024.