Σύμφωνα με πληροφορίες του Reporter, (Σ.σ.: Που πολύ θα θέλαμε να μην ισχύουν...), ο Κεντρικός Λιμενάρχης Πειραιά, επικαλούμενος τις αυξημένες ανάγκες της θερινής περιόδου και τις δυσκολίες κάλυψής τους, ζήτησε από χρήστες του λιμένα να διερευνήσουν το ενδεχόμενο εμπλοκής ιδιωτικών εταιρειών στη διαχείριση των κυκλοφοριακών ροών και των μέτρων τάξης. Μια τοποθέτηση που, ανεξαρτήτως προθέσεων, ανοίγει μια ευρύτερη συζήτηση για τα όρια ευθύνης της διοίκησης στο μεγαλύτερο επιβατικό λιμάνι της χώρας.

Τα προβλήματα είναι υπαρκτά και γνωστά εδώ και χρόνια. Η θερινή περίοδος μετατρέπει τον Πειραιά σε έναν από τους πλέον απαιτητικούς συγκοινωνιακούς κόμβους της Μεσογείου.

Χιλιάδες επιβάτες διέρχονται καθημερινά από τις πύλες του λιμένα, ενώ η συνεχής κίνηση οχημάτων, φορτηγών και λεωφορείων δημιουργεί συνθήκες αυξημένης πίεσης. Παράλληλα, το Κ.Λ. Πειραιά λειτουργεί επί σειρά ετών με περιορισμένο προσωπικό, καθώς οι ανάγκες αυξάνονται ταχύτερα από την ενίσχυση των διαθέσιμων δυνάμεων.

Η πραγματικότητα αυτή, ωστόσο, δεν αλλάζει τη φύση του ζητήματος. Η διαχείριση της τάξης, η ρύθμιση της κυκλοφορίας και η διασφάλιση της εύρυθμης λειτουργίας του λιμένα δεν αποτελούν συμπληρωματικές υπηρεσίες. Συνιστούν βασικές λειτουργίες της λιμενικής αρχής και έναν από τους λόγους για τους οποίους το κράτος επιδιώκει να διατηρεί στον Πειραιά την ισχυρότερη λιμενική διοικητική δομή της χώρας.

Εάν οι διαθέσιμες δυνάμεις δεν επαρκούν, η θεσμική οδός είναι συγκεκριμένη. Καταγραφή των αναγκών, ενημέρωση της πολιτικής και φυσικής ηγεσίας του Λιμενικού Σώματος και αναζήτηση ενίσχυσης μέσω των αρμόδιων υπηρεσιών.

Σε κάθε άλλη περίπτωση η μεταφορά της αναζήτησης λύσεων προς τους χρήστες του λιμένα δημιουργεί εύλογα ερωτήματα για το πού αρχίζει και πού τελειώνει η ευθύνη της διοίκησης.

Ας μην ξεχνάμε ότι ο Πειραιάς δεν είναι ένας συνηθισμένος συγκοινωνιακός κόμβος. Είναι κρίσιμη εθνική υποδομή. Η εύρυθμη λειτουργία του επηρεάζει την ακτοπλοΐα, τον τουρισμό, την εφοδιαστική αλυσίδα και τελικά την καθημερινότητα εκατομμυρίων πολιτών. Γι' αυτό και η διασφάλιση της τάξης και της ομαλής λειτουργίας του δεν μπορεί να εξαρτάται από προσωρινές διευθετήσεις ή από την πρωτοβουλία των χρηστών του λιμένα.

Το πρόβλημα της έλλειψης προσωπικού δεν μπορεί να λυθεί με τη μεταφορά της ευθύνης στους χρήστες του λιμένα. Αντίθετα πρέπει να ειπωθεί καθαρά, να αξιολογηθεί θεσμικά και να αντιμετωπιστεί από την Πολιτεία.

Γιατί το ζήτημα δεν αφορά μόνο τη λειτουργία ενός λιμανιού. Αφορά το επίπεδο ασφάλειας που δικαιούνται να θεωρούν δεδομένο όσοι διέρχονται καθημερινά από τη σημαντικότερη θαλάσσια πύλη της χώρας.