Πρωτοκλασάτοι υπουργοί (Άδωνις Γεωργιάδης) και αρχηγοί κομμάτων (Αφροδίτη Λατινοπούλου) δηλώνουν με ενθουσιασμό, με αφορμή τις εξελίξεις στη Μέση Ανατολή, πως ο πρόεδρος Τραμπ απάλλαξε τον κόσμο από τη Χαμάς, αποθεώνοντάς τον.
Η επίτευξη εκεχειρίας στη Γάζα, έπειτα από δύο εφιαλτικά χρόνια, αποτελεί ασφαλώς μια πολύ θετική εξέλιξη. Απέχει όμως πολύ από την οριστική ειρήνη και την εξάλειψη της Χαμάς, η οποία είναι ακόμα οπλισμένη.
Επιτεύχθηκε λοιπόν μια σημαντική συμφωνία που ανακουφίζει τους αμάχους στη Γάζα και απελευθέρωσε τους 20 τελευταίους ζωντανούς Ισραηλινούς ομήρους από τα μπουντρούμια της Χαμάς. Ωστόσο, το να πανηγυρίζουν κάποιοι για εξάλειψη της οργάνωσης και να παρουσιάζουν τον Τραμπ ως παγκόσμιο ευεργέτη είναι εκτός πραγματικότητας.
Ας μην ενθουσιάζονται, που ο Τραμπ δρομολογεί, όπως επιθυμεί, τις εξελίξεις στη Μέση Ανατολή. Γιατί το κάνει εκτός διεθνούς δικαίου, χωρίς τις υπογραφές ΕΕ και ΟΗΕ. Χωρίς καν τις υπογραφές των δύο εμπλεκομένων χώρων. Του Ισραήλ και της Παλαιστίνης. Τη συμφωνία θυμίζουμε υπέγραψαν οι ΗΠΑ, η Αίγυπτος, η Τουρκία και το Κατάρ.
Ο βολονταρισμός του Τραμπ, παρότι δεν το αντιλαμβάνονται οι θαυμαστές και οι θαυμάστριές του, αποτελεί παγκόσμιο κίνδυνο.
Αλίμονο αν παγιωθεί ότι θα λύνουμε τις διαφορές των χωρών με διαιτητή τον Τραμπ και με βάση το τι αυτός πιστεύει. Αλίμονο αν καταργήσουμε τον ΟΗΕ, όπως θέλει ο Αμερικανός πρόεδρος. Αλίμονο αν αντί για διεθνές δίκαιο παραδοθούμε στο δίκαιο και την... ευρηματικότητα του Τραμπ.
Ο Αμερικανός πρόεδρος ελπίζει βέβαια πως μετά την Γάζα, θα βρει λύση και για την Ουκρανία, ενδεχομένως (όπως ήδη κάποιοι το λένε σε Ελλάδα και Κύπρο) και για το Κυπριακό. Άλλωστε, το βραβείο Νόμπελ Ειρήνης δεν το πήρε φέτος και θέλει να βάλει τις βάσεις για του χρόνου.
Αν όμως το ουκρανικό λυθεί με όρους Τραμπ και η Ουκρανία παραδώσει τα εδάφη της (πχ την Κριμαία), τότε η Κύπρος θα πρέπει να είναι ιδιαίτερα προσεκτκή.
Ελπίζω πως και οι ίδιοι οι Έλληνες τραμπιστές δεν θέλουν να έχουμε λύση Τραμπ στο Κυπριακό. Και βέβαια δεν πρέπει να ξεχνούν πως ναι μεν η Κύπρος ζει 51 χρόνια διχοτομημένη, ωστόσο, χάρη στον ΟΗΕ και στην ένταξή της στην ΕΕ, ζει σε συνθήκες ειρήνης.
Ας προσέχουμε λοιπόν τι ευχόμαστε και ποιους ηρωοποιούμε.
Γιατί μπορεί μια μέρα ο Τραμπ να ξυπνήσει ανάποδα και αφού δεν θέλει και το δικαστήριο της Χάγης, να μας σύρει σε διαπραγματεύσεις απευθείας με τον Ερντογάν για την ΑΟΖ. Ούτε και μια τέτοια εξέλιξη θα είναι για πανηγυρισμούς...
ΥΓ. Η αντιπολίτευση στην Τουρκία υποστηρίζει πως ο Ερντογάν μπορεί να θυσιάσει τη λύση των δύο κρατών, που υποτίθεται επιδιώκει, αν πάρει τα κατάλληλα ανταλλάγματα. Μπορεί δηλαδή, με τον Τραμπ, στο πλευρό του, να δηλώσει έτοιμος για λύση στο Κυπριακό, το οποίο θεωρεί εργαλείο για ευρύτερες στρατηγικές διευθετήσεις.
