Προφανώς, ο πρωθυπουργός δεν είναι μάγος, αλλά λογικά θεωρεί πως οι πολίτες της χώρας είναι.

Γιατί πώς αλλιώς ένας νέος θα γίνει Φιλέας Φογκ; Με τα 150 ευρώ του youth pass; Θα πρέπει, πράγματι να είσαι Χάρι Πότερ για να τα καταφέρεις ή τέλος πάντων να έχεις πλούσιο μπαμπά.

Όσο για την ακρίβεια ο πρωθυπουργός είπε στον Νίκο Ανδρουλάκη πως «η κατάσταση δεν είναι τόσο τραγική όσο την περιγράφετε», αλλά ξέχασε ότι λίγες ώρες νωρίτερα έγιναν γνωστά τα στοιχεία της Eurostat που δείχνουν πως ο μέσος μισθός στην Ελλάδα είναι ο δεύτερος χειρότερος σε ολόκληρη την Ευρωπαϊκή Ένωση.

Ξέχασε επίσης πως εκτός από το μοσχάρι, έχουν ακριβύνει και τα ελληνικά κρέατα. Αλλά και τα τυριά και τα λαχανικά, ακόμα και τα όσπρια. Ξέχασε δηλαδή πως η κακοδιαχείριση της κυβέρνησης σε ΟΠΕΚΕΠΕ και αντιμετώπιση της ευλογιάς έχει μεγάλο μερίδιο ευθύνης για τις ανατιμήσεις και δεν αποδίδονται όλες στο διεθνή παράγοντα.

Υπάρχουν φυσικά κάποιοι πολίτες που κάνουν τα... μαγικά τους κι επειδή φοροδιαφεύγουν έχουν μια μεγαλύτερη άνεση στην τσέπη τους, αλλά οι ευσυνείδητοι επαγγελματίες και οι μισθωτοί που δεν έχουν περιθώρια για απόκρυψη εισοδημάτων τι πρέπει να κάνουν για να επιβιώσουν;

Γιατί ακόμα και τα προγράμματα στήριξης που τρέχει η κυβέρνηση για να ενισχύσει τους πολίτες αφορούν σχεδόν αποκλειστικά τους χαμηλόμισθους. Όσοι βγάζουν από 1.000 ευρώ και πάνω δεν παίρνουν ούτε πρόγραμμα "Σπίτι μου", ούτε επίδομα ενοικίου, ούτε επίδομα παιδιού, ούτε μπαίνουν σε δημόσιους παιδικούς σταθμούς κλπ. Θεωρούνται... βολεμένοι και δεν χρειάζονται βοήθεια. Λες και τα 1.000 ευρώ έχουν την αγοραστική αξία που είχαν το 2009.

Πίσω, λοιπόν, από τη μαγική εικόνα της κυβέρνησης και χωρίς τις όποιες υπερβολές της αντιπολίτευσης, η πραγματικότητα είναι πως οι Έλληνες δουλεύουν 12ωρα για να τα βγάλουν πέρα και ζουν στην πλειοψηφία τους οριακά.

Καλούνται δε να κάνουν ταχυδακτυλουργικά κόλπα για να βγάλουν το μήνα, αφού το 40% του οικογενειακού τους εισοδήματος πηγαίνει πλέον στο ενοίκιο.

Για να μη μας κακοκαρδήσει, λοιπόν, ο πρωθυπουργός, η διαβίωσή τους δεν είναι τραγική αλλά είναι εύθραυστη και απέχει μια λεπτή κλωστή από το να χαρακτηριστεί... επιβίωση.

Όσο για τους νέους αναφέραμε και σε προηγούμενα άρθρα έρευνες που δείχνουν ότι δυστυχώς δεν βλέπουν ελπίδα σε αυτή τη χώρα. Ούτε για την επαγγελματική τους αποκατάσταση, ούτε, εν συνεχεία, για τη δημιουργία οικογένειας.

Έτσι, οι περισσότεροι που σκέφτονται να ταξιδέψουν δεν είναι για να κάνουν το γύρο του κόσμου. Ψάχνουν για ένα εισιτήριο χωρίς επιστροφή, αναζητώντας μια καλύτερη τύχη αλλού...