Πολύ απλά τα καταστήματα των ΕΛΤΑ είναι η τελευταία παρουσία του κράτους σε ολόκληρη την Ελλάδα και κυρίως στην εγκαταλελειμμένη επαρχία. Στα χωριά, τις κωμοπόλεις και τα νησιά μας. Οι δημόσιες υπηρεσίες έχουν περιοριστεί στις μεγάλες πόλεις των νομών και τα ΕΛΤΑ εξυπηρετούν ακόμα το ρόλο της (έσχατης) σύνδεσης του κράτους με τους πολίτες σε κάθε γωνιά της χώρας.
Παράλληλα, οι ηλικιωμένοι συμπολίτες μας, που δεν έχουν καλή σχέση με την τεχνολογία, κάνουν στην πραγματικότητα όλες τους τις συναλλαγές στα ΕΛΤΑ. Εισπράττουν τη σύνταξή τους, στέλνουν ή λαμβάνουν χρήματα στα/από τα παιδιά τους. Σε πολλές περιοχές μάλιστα τα καταστήματα των ΕΛΤΑ έχουν και ρόλο «καφενείου», όπου πολλοί συμπολίτες μας μπορούν να κάνουν με ασφάλεια τις συναλλαγές τους και παράλληλα να πουν και μια κουβέντα.
Να συζητήσουν, να ενημερωθούν, να μοιραστούν τα προβλήματά τους. Υπάρχουν πολλοί άνθρωποι μόνοι στην επαρχία που βοηθήθηκαν πρακτικά αλλά και ψυχολογικά όλα αυτά τα χρόνια από την παρουσία των ΕΛΤΑ στην περιοχή τους.
Εύλογα βέβαια θα πει κανείς πως δεν θα πληρώνουμε ταχυδρομεία για ψυχολογική υποστήριξη στους ακρίτες μας. Δεν θα συντηρήσουμε ολόκληρες υπηρεσίες για ένα μάτσο ηλικιωμένους. Όταν, όμως, δεν υπάρχει καμία άλλη μέριμνα, το κενό των ΕΛΤΑ φαντάζει δυσαναπλήρωτο.
Ασφαλώς και να περιορίσει η κυβέρνηση υπηρεσίες που δεν χρειάζονται, αλλά θα πρέπει πρώτα να καλύψει τις ανάγκες των συνανθρώπων μας που ζουν μόνοι, στην περιφέρεια αλλά και στην Αττική. Που δεν έχουν εξοικείωση με την τεχνολογία.
Εξαιτίας, λοιπόν, της απουσίας του κράτους από την επαρχία, το κλείσιμο των καταστημάτων των ΕΛΤΑ γίνεται δικαίως πρώτη είδηση, καθώς αποτελεί κερασάκι στην τούρτα της κακοδιαχείρισης του δημογραφικού προβλήματος και της αστυφιλίας.
Μπορεί οι κυβερνώντες να παρουσιάζουν μεγαλεπήβολα σχέδια για τα παραπάνω, αλλά η αλήθεια είναι αυτή που βλέπουμε σήμερα. Στην επαρχία οι συμπολίτες μας νιώθουν γυμνοί επειδή χάνουν τα ΕΛΤΑ, μία υπηρεσία που όλοι εμείς οι «τυχεροί» των πόλεων και της τεχνολογίας είχαμε σχεδόν ξεχάσει την ύπαρξή τους.
Όταν, όμως, καταργείται μία ξεπερασμένη υπηρεσία και γίνεται ξεσηκωμός (εξού και η κυβερνητική αναδίπλωση), εύκολα καταλαβαίνει κανείς ότι η... ξεχασμένη Ελλάδα μας στέλνει με «τηλεγράφημα» ένα ηχηρό SOS.
