Όπως επισημαίνεται λοιπόν στη σχετική μελέτη:

«Η έλλειψη νοσηλευτικού προσωπικού επηρέασε κυρίως τους ηλικιωμένους ασθενείς και τα επείγοντα περιστατικά. Το ποσοστό θνησιμότητάς τους αυξήθηκε. Αυτό συνδέεται με στασιμότητα του προσδόκιμου ζωής στις πληγείσες περιοχές που συνορεύουν με την Ελβετία, ενώ στο υπόλοιπο της Γερμανίας το προσδόκιμο ζωής αυξήθηκε», δηλώνει ο συγγραφέας της μελέτης Όλιβερ Σλένκερ, ερευνητής στο ZEW Μάνχαϊμ και αναπληρωτής διευθυντής του Κέντρου Λούντβιχ Έρχαρντ του ifo για την Κοινωνική Οικονομία της Αγοράς στο Φύρτ.

Κατά μέσο όρο, τα γερμανικά νοσοκομεία στις περιοχές που συνορεύουν με την Ελβετία έχασαν περίπου το 12% του νοσηλευτικού τους προσωπικού σε σύγκριση με αντίστοιχες περιφέρειες στο εσωτερικό της χώρας. Κάθε ποσοστιαία μονάδα αυτής της μείωσης μείωσε την ένταση της παρεχόμενης φροντίδας κατά περίπου 0,8% ανά ασθενή, την πιθανότητα χειρουργικής επέμβασης κατά 1% και αύξησε την πιθανότητα θανάτου κατά 0,4%.

«Για ασθενείς με σήψη και καρδιακή προσβολή, η θνησιμότητα αυξήθηκε κατά 11,6% και 17,7% αντίστοιχα. Το προσδόκιμο ζωής στην παραμεθόρια περιοχή μειώθηκε κατά περίπου 0,3 στατιστικά έτη ζωής σε σύγκριση με παρόμοιες περιφέρειες στο εσωτερικό της χώρας», αναφέρει ο Σλένκερ.

Σημειώνεται ότι από το 2011, πολλοί Γερμανοί νοσηλευτές που ζούσαν κοντά στα σύνορα άρχισαν να εργάζονται στην Ελβετία. Ο λόγος ήταν το διαρκώς ισχυρό ελβετικό φράγκο σε συνδυασμό με τη στασιμότητα των συλλογικά συμφωνημένων μισθών στη Γερμανία. Σε συνδυασμό με το αμετάβλητο κόστος ζωής στη Γερμανία, τη μεγάλη ζήτηση προσωπικού στην Ελβετία και τους στάσιμους μισθούς στα γερμανικά νοσοκομεία, η αλλαγή εργασίας έγινε ιδιαίτερα ελκυστική, ειδικά για το εξειδικευμένο νοσηλευτικό προσωπικό.

Λόγω της έλλειψης νοσηλευτών, τα νοσοκομεία στις πληγείσες γερμανικές περιοχές άρχισαν επίσης να δίνουν προτεραιότητα στους ασθενείς με βάση τις ιατρικές τους ανάγκες και, ειδικότερα, να μειώνουν τις μη επείγουσες επεμβάσεις («διαλογή» / triage).

Η μελέτη βασίστηκε σε διάφορα αντιπροσωπευτικά σύνολα δεδομένων από τις Ομοσπονδιακές Στατιστικές Υπηρεσίες της Γερμανίας και της Ελβετίας, συμπεριλαμβανομένων των ελβετικών στατιστικών για τους διασυνοριακούς εργαζόμενους, των γερμανικών στατιστικών νοσοκομείων και περιφερειακών δεδομένων. Η έρευνα εξέτασε όλα τα νοσηλευόμενα περιστατικά σε νοσοκομεία για περίοδο δώδεκα ετών (2006–2017), προκειμένου να προσδιοριστεί ο αντίκτυπος της έλλειψης εξειδικευμένου προσωπικού στη θνησιμότητα και στο προσδόκιμο ζωής.