Ο Ζοσπέν διετέλεσε πρωθυπουργός την περίοδο 1997–2002, σε καθεστώς «συγκατοίκησης» με τον τότε πρόεδρο Ζακ Σιράκ, εκπροσωπώντας τη γαλλική αριστερά σε μια ιδιαίτερα κρίσιμη πολιτική συγκυρία. Υπήρξε ηγετική μορφή του Σοσιαλιστικού Κόμματος και υποψήφιος για την προεδρία της Γαλλίας δύο φορές, το 1995 και το 2002, με την ήττα του στον πρώτο γύρο των εκλογών του 2002 να σηματοδοτεί και την αποχώρησή του από την ενεργό πολιτική.
Κατά τη διάρκεια της θητείας του, προώθησε σημαντικές κοινωνικές μεταρρυθμίσεις, όπως η καθιέρωση της 35ωρης εβδομαδιαίας εργασίας και η θέσπιση της καθολικής υγειονομικής κάλυψης, ενισχύοντας το κοινωνικό κράτος και αφήνοντας έντονο αποτύπωμα στη γαλλική κοινωνία.
Ο πολιτικός κόσμος της Γαλλίας αποχαιρετά μια εμβληματική μορφή της Αριστεράς
Ο θάνατός του προκάλεσε κύμα αντιδράσεων στον πολιτικό κόσμο της Γαλλίας. Ο πρόεδρος Εμανουέλ Μακρόν έκανε λόγο για «μια μεγάλη προσωπικότητα» που ενσάρκωσε υψηλές δημοκρατικές αξίες, ενώ ο πρώην πρόεδρος Φρανσουά Ολάντ τον χαρακτήρισε «υπόδειγμα ακεραιότητας και αίσθησης καθήκοντος».
Στην ανακοίνωση σημειώνεται επίσης ότι στα νεανικά του χρόνια ο Λιονέλ Ζοσπέν υπήρξε μέλος του PSU (Ενωμένο Σοσιαλιστικό Κόμμα) και της UNEF (Εθνική Ένωση Γάλλων Φοιτητών), αλλα και ότι εντάχθηκε στην OCI (Διεθνιστική Κομμουνιστική Οργάνωση), ένα παρακλάδι του τροτσκιστικού κινήματος. «Το 1970, ο νεαρός διπλωμάτης έκανε μια ριζική αλλαγή καριέρας, και έγινε καθηγητής Οικονομικών, ενώ την επόμενη χρονιά, μετά το Συνέδριο του Επινέ, εντάχθηκε στο Σοσιαλιστικό Κόμμα, ακολουθώντας τα βήματα του Φρανσουά Μιτεράν, του οποίου έγινε πιστός υποστηρικτής και ο οποίος τον διόρισε Εθνικό Γραμματέα Διεθνών Σχέσεων», αναφέρεται επίσης στην ανακοίνωση της προεδρίας, όπου επισημαίνεται ότι «σταδιακά, χάρη στην εργασιακή του ηθική, ο Λιονέλ Ζοσπέν έγινε ηγετική φυσιογνωμία του Σοσιαλιστικού Κόμματος, διαδεχόμενος τελικά τον μέντορά του Μιτεράν στο Συνέδριο του Κρετέιγ το 1981». Απαριθμώντας στη συνέχεια τις κυβερνητικές θέσεις που ανέλαβε ο Ζοσπέν, η προεδρία της Δημοκρατίας αναφέρεται στην πρωθυπουργική του θητεία και στη συγκατοίκηση στην εξουσία, επί προεδρίας Ζακ Σιράκ, μετρά τη νίκη των Σοσιαλιστών στις βουλευτικές εκλογές του 1993, σημειώνοντας τα εξής: «Ως πρωθυπουργός, ο Λιονέλ Ζοσπέν ηγήθηκε μιας αριστερής κυβέρνησης για σχεδόν πέντε χρόνια, προβαίνοντας σε πολυάριθμες μεταρρυθμίσεις: μείωση της εβδομάδας εργασίας σε 35 ώρες, δημιουργία προγραμμάτων απασχόλησης των νέων, εφαρμογή καθολικής υγειονομικής κάλυψης, θέσπιση του συμφώνου αλληλεγγύης των πολιτών, ενίσχυση των δικαιωμάτων των ασθενών, δημιουργία του Ιδρύματος για τη Μνήμη του Ολοκαυτώματος, εκσυγχρονισμός των δημόσιων υπηρεσιών, μετασχηματισμός της γαλλικής οικονομίας, και μετάβαση σε πενταετή προεδρική θητεία. Οι ενέργειές του ήταν έτσι ένα μείγμα πραγματισμού, ιδεαλισμού και προόδου». Ο πρώην πρόεδρος Φρανσουά Ολάντ εξέφρασε και αυτός τη «βαθιά του θλίψη» μετά τον θάνατο του Λιονέλ Ζοσπέν, ενός «αφοσιωμένου ανθρώπου» που επέδειξε «υποδειγματική συμπεριφορά στην πολιτική». «Ως πολιτικός, διακατεχόταν από ένα υψηλό ιδανικό δημοσίου καθήκοντος βασισμένο στην ακεραιότητα, τη διαφάνεια και την υπευθυνότητα», έγραψε σε ανακοίνωσή του ο Ολάντ, ο οποίος διετέλεσε Γραμματέας του Σοσιαλιστικού Κόμματος ενόσω ο Ζοσπέν ήταν πρωθυπουργός. «Πέρα από την αριστερά, η οποία θρηνεί μια από τις πιο εξέχουσες προσωπικότητές της, η Γαλλία γνωρίζει ότι ένας από τους μεγαλύτερους ηγέτες της μόλις απεβίωσε», πρόσθεσε.
Πολιτικοί από όλο το φάσμα, από τον Ντομινίκ ντε Βιλπέν έως τη Μαρίν Λεπέν, απέτισαν φόρο τιμής, αναγνωρίζοντας τον ρόλο του ως μιας προσωπικότητας που σημάδεψε τη δημόσια ζωή της χώρας, ανεξαρτήτως πολιτικών διαφορών.
