Όπως επισημαίνει το Bloomberg, σύμφωνα με τις προτεινόμενες ρυθμίσεις, οι εταιρείες θα μπορούν να προβάλλουν επιχειρήματα σχετικά με τα οφέλη αποδοτικότητας που προκύπτουν από συμφωνίες οι οποίες εξετάζονται, συμπεριλαμβανομένου του τρόπου με τον οποίο ορισμένες συγχωνεύσεις θα μπορούσαν να ενισχύσουν την καινοτομία και την ανθεκτικότητα, σύμφωνα με πρόσωπο που γνωρίζει το θέμα.
Το προσχέδιο του εγγράφου, το οποίο είχαν αποκαλύψει νωρίτερα οι Financial Times, έρχεται σε μια περίοδο που η Κομισιόν επιχειρεί να ενθαρρύνει τις ευρωπαϊκές εταιρείες να ανταγωνιστούν τους αμερικανικούς και κινεζικούς κολοσσούς. Υπενθυμίζεται ότι η αναθεώρηση των κανόνων ανταγωνισμού της ΕΕ αποτέλεσε ένα από τα βασικά συμπεράσματα της έκθεσης του Μάριο Ντράγκι για την ανταγωνιστικότητα της ΕΕ το 2024.
Ο Ντράγκι είχε δηλώσει τον Σεπτέμβριο ότι η Ευρώπη «παραμένει διχασμένη ανάμεσα σε πολλούς εθνικούς πρωταθλητές και επικαλυπτόμενες βιομηχανικές βάσεις», αντιπαραβάλλοντας την κατάσταση στην Ευρώπη με τις πιο συγκεντρωμένες αγορές των ΗΠΑ και της Ασίας. Σε αυτό το πλαίσιο, κάλεσε για τη δημιουργία ευρωπαϊκών βιομηχανιών που θα είναι παγκοσμίως ανταγωνιστικές, αντί για πολιτικές που περιορίζουν τη δραστηριότητα εντός των συνόρων της Ένωσης.
Οι νέες κατευθυντήριες γραμμές σηματοδοτούν μια πιθανή νέα προσέγγιση στον τρόπο με τον οποίο αξιολογούνται μεγάλες επιχειρηματικές συμφωνίες από τον ισχυρό βραχίονα της ΕΕ για την αντιμονοπωλιακή πολιτική, ο οποίος έχει διαδραματίσει καθοριστικό ρόλο σε κλάδους όπως οι αερομεταφορές, οι τηλεπικοινωνίες και οι μεγάλες τεχνολογικές εταιρείες.
Σημειώνεται ότι η αλλαγή αυτή στην προσέγγιση έρχεται καθώς η εκτελεστική εξουσία της ΕΕ ανακοίνωσε αυτή την εβδομάδα το διορισμό του Anthony Whelan, ενός μακροχρόνιου αξιωματούχου της ΕΕ που πρόσφατα εργάστηκε για τη φον ντερ Λάιεν, ως επικεφαλής αξιωματούχου για θέματα ανταγωνισμού.
Μια αλλαγή στην πολιτική ανταγωνισμού θα αποτελούσε ευπρόσδεκτη εξέλιξη για μεγάλες επιχειρήσεις, οι οποίες εδώ και καιρό τάσσονται υπέρ λιγότερων περιορισμών στις συγχωνεύσεις και εξαγορές. Ωστόσο, το ίδιο δεν μπορεί να θεωρηθεί δεδομένο για τα κράτη-μέλη, τα οποία παραμένουν ιδιαίτερα προστατευτικά απέναντι στους εθνικούς τους «πρωταθλητές».
