«Μέχρι στιγμής, η κυβέρνηση δεν έχει επιδείξει σαφή αίσθηση κατεύθυνσης σχετικά με το τι επιδιώκει να πετύχει με την οικονομική της πολιτική. Ο στόχος του περιορισμού των κρατικών δαπανών στο 49% θα αποτελούσε ένα χρήσιμο πλαίσιο», δηλώνει ο Fuest.

Ειδικότερα, ο πρόεδρος του ifo πιστεύει ότι ένα τέτοιο όριο είναι σημαντικό, επειδή θα ενίσχυε την εμπιστοσύνη στη Γερμανία ως επιχειρηματικό προορισμό.

Στο ίδιο φόντο, θεωρεί επικίνδυνη την τρέχουσα πολιτική, η οποία ωθεί το ποσοστό δημόσιων δαπανών πάνω από το 50%: «Μακροπρόθεσμα, ένα υπερβολικά υψηλό μερίδιο κρατικών δαπανών σε σχέση με την οικονομική παραγωγή σημαίνει επίσης υψηλότερους φόρους και εισφορές. Η αυξανόμενη φορολογική επιβάρυνση οδηγεί σε κινήσεις αποφυγής και σε ολοένα μειούμενη οικονομική ανάπτυξη», αναφέρει ο Fuest.

Ο περιορισμός των δημόσιων δαπανών στο 49% θα διευκόλυνε τον προγραμματισμό των επενδυτών και θα ανάγκαζε τους υπεύθυνους χάραξης πολιτικής να θέτουν προτεραιότητες στις δαπάνες.

Οι αυξανόμενες αμυντικές δαπάνες εντείνουν επιπλέον τις πιέσεις. «Κατά συνέπεια, το μερίδιο των υπόλοιπων δαπανών στην οικονομία, συμπεριλαμβανομένων των κοινωνικών δαπανών, θα πρέπει να μειωθεί», προσθέτει ο πρόεδρος του ifo. Ενδέχεται τότε να καταστεί αναγκαία μια συζήτηση για τη μετάβαση από ένα σύστημα εκτεταμένων δημόσιων παροχών υγείας και συντάξεων σε ένα μοντέλο βασικής κάλυψης, το οποίο θα συμπληρώνεται από ιδιωτικές συντάξεις.

«Το κρίσιμο σημείο, ωστόσο, είναι ότι εάν υπήρχε ένα κοινά συμφωνημένο πλαίσιο, οι υπεύθυνοι χάραξης πολιτικής και η κοινωνία θα αναγκάζονταν να εμπλακούν από τώρα σε δύσκολες συζητήσεις σχετικά με τις προτεραιότητες των δημόσιων δαπανών, αντί να αποφεύγουν αυτές τις συγκρούσεις μέσω της αύξησης του χρέους, επιδεινώνοντάς τες και μεταφέροντας το βάρος στις μελλοντικές γενιές», καταλήγει ο Fuest.