Οι αυστηρότερες συνθήκες και οι αυξημένοι κίνδυνοι φαίνεται να αποθάρρυναν πολλούς από το να επιχειρήσουν το ταξίδι. Όσοι όμως το επιχείρησαν βρέθηκαν αντιμέτωποι με ακόμη μεγαλύτερους κινδύνους.
«Λιγότερες αφίξεις δεν σημαίνουν ασφαλέστερα ταξίδια», δήλωσε η Ugochi Daniels, αναπληρώτρια γενική διευθύντρια του IOM, με αφορμή τη δημοσίευση της έκθεσης για τις παγκόσμιες μεταναστευτικές τάσεις, όπως μεταδίδει το Euractiv.
Περίπου 8.500 μετανάστες επιχείρησαν να φτάσουν στην Ευρώπη μέσω της Κεντρικής Μεσογείου, με κύριο προορισμό την Ιταλία. Ο αριθμός αυτός είναι σχεδόν ο μισός σε σχέση με το αντίστοιχο διάστημα του 2025. Ωστόσο, 821 άνθρωποι έχασαν τη ζωή τους ή αγνοούνται κατά τη διάρκεια του ταξιδιού, αριθμός υπερδιπλάσιος σε σχέση με έναν χρόνο νωρίτερα.
Οι μισοί από τους θανάτους και τις εξαφανίσεις καταγράφηκαν μόνο τον Ιανουάριο, όταν ο κυκλώνας Harry έπληξε την περιοχή, επιβαρύνοντας σημαντικά τις συνθήκες στη θάλασσα.
Ανάλογη είναι η εικόνα και στην Ανατολική Μεσόγειο. Παρά τη μείωση των αφίξεων κατά περίπου ένα τρίτο, οι απώλειες αυξήθηκαν απότομα: 244 άνθρωποι έχασαν τη ζωή τους ή αγνοούνται, αριθμός τριπλάσιος από εκείνον της ίδιας περιόδου πέρυσι. Πολλοί από αυτούς επιχειρούσαν να φτάσουν στην Κρήτη.
Πέρα από τις γεωπολιτικές εντάσεις, ο IOM επισημαίνει ότι στην αύξηση των απωλειών ενδέχεται να συμβάλλουν και η κλιματική αλλαγή και τα ολοένα πιο απρόβλεπτα και ακραία καιρικά φαινόμενα.
«Καθώς τα φυσικά φαινόμενα αυξάνονται σε συχνότητα και ένταση, παράλληλα με τις μεταβολές των κλιματικών συνθηκών, τα ταξίδια γίνονται ολοένα πιο επικίνδυνα», αναφέρει η έκθεση.
Τα στοιχεία αφορούν την περίοδο Ιανουαρίου-Απριλίου και, ως εκ τούτου, δεν περιλαμβάνουν τις πιο πρόσφατες εξελίξεις στη Δυτική Μεσόγειο, όπου δεκάδες χιλιάδες μετανάστες έφτασαν στον ισπανικό θύλακα της Θέουτα, προκαλώντας νέα πολιτική κρίση στην Ευρωπαϊκή Ένωση.
Ωστόσο, η έκθεση καταγράφει ήδη ένα προειδοποιητικό σημάδι για τη συνέχεια. Οι αφίξεις στην Ευρώπη μέσω της Δυτικής Μεσογείου αυξήθηκαν κατά περισσότερο από 60%, κυρίως λόγω του τριπλασιασμού των χερσαίων διελεύσεων προς τη Θέουτα και έναν ακόμη ισπανικό θύλακα, τη Μελίγια.
Η εικόνα που διαμορφώνεται είναι συνεπώς αντιφατική: λιγότεροι άνθρωποι επιχειρούν πλέον τις επικίνδυνες διαδρομές προς την Ευρώπη, αλλά το ταξίδι για όσους το τολμούν γίνεται φονικότερο.





