«Χρειαζόμαστε μια ειρηνευτική διαδικασία για να επιστρέψουμε στην ειρηνευτική διαδικασία», είπε ο Τόμας Φρίντμαν, Αρθρογράφος των The New York Times, περιγράφοντας το βάθος της κρίσης στην Μέση Ανατολή. Επέμεινε στη λύση των δύο κρατών, υπογραμμίζοντας ότι περίπου 7,2 εκατομμύρια Ισραηλινοί και αντίστοιχος αριθμός Παλαιστινίων ζουν ανάμεσα στον Ιορδάνη και τη Μεσόγειο και «κανείς δεν πρόκειται να φύγει». Η εναλλακτική είναι «ένας πόλεμος χωρίς τέλος», με ολοένα περισσότερα και ισχυρότερα όπλα.

Για το Ιράν, χρησιμοποίησε ιδιαίτερα σκληρή γλώσσα, χαρακτηρίζοντάς το «εξαιρετικά κακόβουλο παράγοντα» στην περιοχή και υποστηρίζοντας ότι, όπως γίνεται συζήτηση για τον ισραηλινό εποικισμό στη Δυτική Όχθη, πρέπει να γίνεται συζήτηση και για τον «ιρανικό ιμπεριαλισμό» και την επιρροή της Τεχεράνης στον Λίβανο, στη Συρία, στην Υεμένη και στο Ιράκ.

Περνώντας στις ΗΠΑ, συνόψισε τη διαφορά ανάμεσα στις δύο κυβερνήσεις Τραμπ με μία φράση: «Ο Τραμπ της πρώτης θητείας ήταν περιτριγυρισμένος από ανθρώπους που λειτουργούσαν ως αναχώματα. Ο Τραμπ της δεύτερης θητείας είναι περιτριγυρισμένος από ανθρώπους που ενισχύουν τις απόψεις του». Αυτός είναι και ένας από τους λόγους για τους οποίους θεωρεί τις ενδιάμεσες εκλογές ιδιαίτερα σημαντικές.

Ο Πάτρικ Χίλι, Assistant Managing Editor for Trust and Standards των The New York Times, στάθηκε στον τρόπο με τον οποίο διαμορφώνεται πλέον η αμερικανική πολιτική. «Αν θέλετε να ξέρετε τι καθορίζει την πολιτική, παρακολουθήστε το social feed του Τραμπ». Όπως εξήγησε, ο Αμερικανός πρόεδρος σκέφτεται κυρίως με όρους του παρόντος, της ισχύος και του ποιος «κρατά τα χαρτιά», ενώ οι αναρτήσεις του αποτελούν ουσιαστικό δείκτη των προθέσεών του.

Για τις ενδιάμεσες εκλογές, απέφυγε την κατηγορηματική πρόβλεψη. «Οι προβλέψεις είναι αρκετά επικίνδυνες». Σύμφωνα με το ρεπορτάζ των The New York Times, όπως είπε, οι Δημοκρατικοί έχουν «πολύ καλή πιθανότητα» να ανακτήσουν τη Βουλή των Αντιπροσώπων, ενώ η μάχη για τη Γερουσία εμφανίζεται πολύ δυσκολότερη. Επισήμανε παράλληλα ότι υπάρχει έντονη κινητοποίηση στην αριστερά γύρω από ζητήματα όπως η μετανάστευση, οι απελάσεις, το κόστος ζωής και η στέγαση.

Η Λιζ Άλντερμαν, Journalist and Former New York Times Correspondent, έστρεψε τη συζήτηση στην Ευρώπη. Όπως ανέφερε, η πρώτη θητεία Τραμπ είχε ήδη λειτουργήσει ως προειδοποίηση για τις ευρωπαϊκές κυβερνήσεις ότι η σχέση ασφαλείας με τις ΗΠΑ δεν μπορούσε πλέον να θεωρείται δεδομένη. Η δεύτερη θητεία «άναψε φωτιά» κάτω από την Ευρώπη και επιτάχυνε την προσπάθεια αναζήτησης μεγαλύτερης αυτονομίας. «Υπήρξε μια σεισμική μετατόπιση στη διατλαντική σχέση», τόνισε. Οι ευρωπαϊκές κυβερνήσεις και οι υπόλοιποι σύμμαχοι των ΗΠΑ παρακολουθούν στενά τις ενδιάμεσες εκλογές, επιχειρώντας να εκτιμήσουν όχι μόνο τη νέα ισορροπία στο Κογκρέσο αλλά και τον τρόπο με τον οποίο μπορεί να αντιδράσει ο Τραμπ εάν οι Ρεπουμπλικάνοι χάσουν τον έλεγχο ενός ή και των δύο σωμάτων.

Κατά την ίδια, όμως, η αλλαγή είναι βαθύτερη και δεν εξαρτάται αποκλειστικά από ένα εκλογικό αποτέλεσμα. «Ο υπόλοιπος κόσμος έχει ουσιαστικά πει ότι βρισκόμαστε σε ένα νέο παράδειγμα, όπου η συνεργασία με τις ΗΠΑ δεν είναι πλέον αυτή που ήταν και πρέπει να προστατεύσουμε τους εαυτούς μας», ανέφερε, συνδέοντας αυτή τη μετατόπιση με την ενίσχυση της συνεργασίας μεταξύ των λεγόμενων μεσαίων δυνάμεων.

Τη συζήτηση συντόνισε ο Αλέξης Παπαχελάς, Executive Editor της Καθημερινής, ο οποίος έθεσε στο επίκεντρο τόσο την επόμενη ημέρα των αμερικανικών ενδιάμεσων εκλογών όσο και το ερώτημα εάν η Ευρωπαϊκή Ένωση μπορεί να αποκτήσει πραγματικό γεωπολιτικό βάρος μέσα στη νέα διεθνή ισορροπία.