Ο Ανδρέας Μαζαράκης έχασε τη μάχη με τον καρκίνο, αφήνοντας πίσω του μια μακρά και αξιόλογη δημοσιογραφική διαδρομή, η οποία θα παραμείνει ζωντανή στη μνήμη όσων τον γνώρισαν και τον άκουσαν.
Η κηδεία του θα τελεστεί το Σάββατο στις 12:00 στο Α’ Νεκροταφείο Αθηνών.
Ο Ανδρέας Μαζαράκης, γεννήθηκε στο Μεταξουργείο στα χρόνια του Εμφυλίου. Τέλειωσε το 5ο Γυμνάσιο στα Εξάρχεια.
Σπούδασε στην ΑΣΟΕΕ, Οικονομικό Τμήμα, όπου απεφοίτησε το 1974. συνέχισε τις σπουδές στην Νομική Αθηνών, απ’ όπου πήρε το πτυχίο του το 1978. Παράλληλα παρακολουθούσε Σχολή Θεάτρου (1967-1970) στο Εθνικό Θέατρο, και τελείωσε στην Σχολή Κωστή Μιχαηλίδη. Έκανε επίσης 5 χρόνια σπουδές στο Ωδείο Αθηνών, Φωνητικά και Ακορντεόν.
Στη διάρκεια της δικτατορίας συνελήφθη επανειλημμένα λόγω συμμετοχής στο Φοιτητικό Κίνημα και εστρατεύθη βίαια τον Φεβρουάριο του 1973.
Υπήρξε Πρόεδρος στην Επιτροπή Αποχουντοποίησης, όσον αφορά καθηγητές του Πανεπιστημίου, Πολυτεχνείου και Οικονομικών Σχολών Αθηνών.
Εργάστηκε για πολλά χρόνια στον τομέα των εισαγωγών και εξαγωγών τροφίμων, πραγματοποιώντας πολυάριθμα ταξίδια σε χώρες της Ευρώπης, της Ασίας, της Μέσης Ανατολής και της Λατινικής Αμερικής. Από την Τεχεράνη και την Ινδία μέχρι την Κούβα, γνώρισε διαφορετικούς πολιτισμούς και κοινωνίες, εμπειρίες που συχνά αξιοποιούσε στις δημόσιες παρεμβάσεις και αφηγήσεις του. Παράλληλα, ασχολήθηκε με την υποκριτική και τη δημοσιογραφία, όμως ήταν το ραδιόφωνο που τελικά κέρδισε την καρδιά του.
Με τη χαρακτηριστική χροιά της φωνής του, την ευθύτητα του λόγου του και την ανεξάρτητη σκέψη του, κατάφερε να αποκτήσει φανατικό κοινό και να αφήσει το δικό του αποτύπωμα στα ελληνικά ερτζιανά. Η εκπομπή «Ο Εξαρχείων» στα Παραπολιτικά 90,1 αποτέλεσε σημείο αναφοράς για πολλούς ακροατές, καθώς συνδύαζε πολιτικό σχολιασμό, κοινωνικές παρατηρήσεις και προσωπικές ιστορίες από μια ζωή γεμάτη εμπειρίες.
Ο Ανδρέας Μαζαράκης σημειώνεται ότι δεν υπήρξε μόνο άνθρωπος του ραδιοφώνου. Η μεγάλη του αγάπη για το ποδόσφαιρο τον οδήγησε στην ενεργό ενασχόληση με τον ιστορικό Αστέρα Εξαρχείων, του οποίου διετέλεσε πρόεδρος. Πίστευε ότι το ποδόσφαιρο αποτελεί κομμάτι της κοινωνίας και της γειτονιάς και εργάστηκε για τη στήριξη ενός συλλόγου που είχε ταυτιστεί με την ιστορία και την κουλτούρα των Εξαρχείων. Επίσης, αξίζει να αναφερθεί ότι τα τελευταία χρόνια αρθρογραφούσε κατά διαστήματα για την ιστορία και την κοινωνιολογία του ποδοσφαίρου στην εφημερίδα «Τα Νέα», διατηρώντας ζωντανή την αγάπη του για το άθλημα μέχρι το τέλος της ζωής του.
