Το νέο σκηνικό, όπως αναφέρει το ΑΠΕ-ΜΠΕ, δεν αφορά μόνο την αγορά, αλλά την ίδια την στρατηγική αυτοδυναμίας και την εθνική συμμετοχή σε αμυντικά προγράμματα.

Δύο άξονες, ένα στοίχημα

Από τη μία πλευρά, η βαριά βιομηχανική υποστήριξη καλύπτει υλικό: πυρομαχικά, οχήματα, συντηρήσεις και αναβαθμίσεις πλατφορμών. Από την άλλη, η τεχνολογία κερδίζει έδαφος: ηλεκτρονικά, αισθητήρες, λογισμικό, δικτυοκεντρικές εφαρμογές, UAV/anti-drone και C4I συστήματα. Στόχος είναι να αυξηθεί το εγχώριο αποτύπωμα σε προγράμματα και συμπαραγωγές, ώστε γνώση, τεχνογνωσία και απασχόληση να παραμένουν στην Ελλάδα.

Ο νέος κύκλος εξοπλισμών και οι ευρωπαϊκές πρωτοβουλίες δημιουργούν «παράθυρο ευκαιρίας». Όπως επισημαίνει ο Ευάγγελος Μυτιληναίος, η χώρα δεν πρέπει να είναι απλός χρηματοδότης χωρίς ουσιαστική βιομηχανική συμμετοχή. Η πρόκληση είναι να παραμείνει η αξία των προγραμμάτων εντός ελληνικής παραγωγής και να μη χάνεται τεχνογνωσία.

Ο πρώτος άξονας: Παραγωγή και βαριά βιομηχανία

Η παραγωγική «ραχοκοκαλιά» παραμένει θεμέλιο της αυτάρκειας. Τα Ελληνικά Αμυντικά Συστήματα (ΕΑΣ) αποτελούν βασικό πυλώνα σε πυρομαχικά και υποστήριξη. Η Ελληνική Αεροπορική Βιομηχανία (ΕΑΒ) παραμένει κρίσιμη για συντηρήσεις και αναβαθμίσεις αεροσκαφών, ενώ η ΕΛΒΟ καλύπτει στρατιωτικά και ειδικά οχήματα για Στρατό και Σώματα Ασφαλείας.

Νέες δυναμικές εμφανίζονται μέσω ομίλων όπως η METLEN Energy & Metals με τον κόμβο στον Βόλο, που συμμετέχει σε ευρωπαϊκά και συμμαχικά προγράμματα, διεκδικώντας ρόλο σε υποκατασκευές και συναρμολογήσεις. Η είσοδος μεγάλων ομίλων αυξάνει την κλίμακα και την οργάνωση, αλλά θέτει και υψηλές απαιτήσεις για συνέχεια και προβλεψιμότητα.

Ο δεύτερος άξονας: Τεχνολογία και δικτυοκεντρικά συστήματα

Η τεχνολογία αναδεικνύεται ως καθοριστικός παράγοντας στην παγκόσμια άμυνα. Η INTRACOM DEFENSE (IDE) δραστηριοποιείται σε αμυντικά ηλεκτρονικά και επικοινωνίες, ενώ η SCYTALYS σε C4I και συστήματα διοίκησης. Η THEON και η MILTECH ειδικεύονται σε ηλεκτρο-οπτικά, νυχτερινή όραση και θερμική απεικόνιση, και η Prisma Electronics σε ICT λύσεις.

Η στρατηγική συνεργατικότητας επιδιώκει ενιαίο οικοσύστημα, με μνημόνια συνεργασίας που συγκροτούν ολοκληρωμένα «πακέτα» προς διεθνείς οίκους. Παραδείγματα περιλαμβάνουν συνδυασμούς στρατιωτικών οχημάτων με ηλεκτροοπτικά ή ναυπηγικά έργα με λογισμικό και αισθητήρες συνεργατών.

Ναυπηγεία: Επιχειρησιακή διαθεσιμότητα και βιομηχανική συμμετοχή

Τα ναυπηγεία Σκαραμαγκά, Ελευσίνας, Σύρου και Σαλαμίνας επιστρέφουν ως κεντρικοί παίκτες. Η σημασία τους είναι διπλή: επιχειρησιακή διαθεσιμότητα και ικανότητα διεκδίκησης βιομηχανικού έργου σε ναυπηγήσεις, αναβαθμίσεις και υποκατασκευές. Η πρόκληση είναι να διατηρηθεί μόνιμο έργο με προστιθέμενη αξία, ρυθμό, ποιότητα και προβλεψιμότητα.

Η «γκρίζα ζώνη»: Υβριδικά έργα μεταξύ υλικού και τεχνολογίας

Στα UAV και την αντιμετώπιση drones, η βιομηχανική ικανότητα συνδυάζεται με τεχνολογικό βάθος. Το ίδιο ισχύει για συστήματα παρακολούθησης συνόρων και θαλάσσιας επιτήρησης, όπου η διασύνδεση και τα δεδομένα καθιστούν τη διαφορά.

Ο νέος χάρτης της ελληνικής αμυντικής βιομηχανίας είναι πολυδιάστατος. Η Ελλάδα διατηρεί ισχυρούς πυλώνες στη βαριά υποστήριξη, ενώ αναπτύσσει τεχνολογικό οικοσύστημα από αισθητήρες και επικοινωνίες μέχρι λογισμικό. Το στοίχημα είναι διπλό: σταθερότητα παραγγελιών για στήριξη γραμμών παραγωγής και επενδύσεων, και μετατροπή της τεχνολογικής εξειδίκευσης σε διεθνώς ανταγωνιστικά προϊόντα και συμπαραγωγές που κρατούν γνώση, αξία και εξαγωγικές προοπτικές εντός Ελλάδας.