Σημείωσε, δε , ότι ο τελικός λογαριασμός του κλάδου θα κινηθεί φέτος στα ίδια επίπεδα με πέρυσι αν και υπάρχει η πιθανότητα για πιο χαμηλή πτήση
Σύμφωνα με τον ίδιο, ήδη, από την τρέχουσα χρονιά είναι εμφανείς οι διαφορετικές ταχύτητες με τις οποίες τρέχουν οι προορισμοί, με τα αστικά κέντρα, Αθήνα και Θεσσαλονίκη, να πηγαίνουν καλύτερα . Οπως είπε κάποιοι προορισμοί εμφανίζουν ήδη αρνητικό πρόσημο από το πρώτο τρίμηνο στην επιβατική κίνηση των αεροδρομίων αν και τα βασικά συμπεράσματα θα προκύψουν από τον πυρήνα της σεζόν.
Από του χρόνου πάντως ο Γιάννης Ρέτσος εκτίμησε ότι κλάδος θα μπορούσε να καταγράψει και αρνητικό πρόσημο.
Χωρίς σχέδιο
Βασικός λόγος γι’ αυτό είναι η τρέχουσα οικονομική συγκυρία αλλά και η χρονοκαθυστέρηση με την οποία ενσωματώνουν οι πολίτες του οικονομικούς δείκτες. Τόσο οι βασικές αγορές της Ευρώπης όσο και η Αμερική παρατηρούν δύο πολέμους στην Ανατολική Ευρώπη, επηρεάζονται από την ανάπτυξη της Ευρωζώνης και μπορεί να είναι διστακτικοί απέναντι στο βάρος των εμπορικών εντάσεων ακή της νομισματικής αβεβαιότητας επεσήμανε χαρακτηριστικά.
Ο κ. Ρέστος, πάντως υπογράμμισε ότι πλέον ότι δεν χρειαζόμαστε μεγαλύτερο αριθμό τουριστών αλλά χτίσιμο τοπικής προστιθέμενης αξίας αλλά και διασφάλιση της ανθεκτικότητας του προϊόντος με υποδομές, κάτι που όμως που δεν υπάρχει καθώς αναζητείται ακόμη σχέδιο στρατηγικής.
Επίσης, ο κ. Ρέτσος δεν παρέλειψε να πει ακόμη κι αν οι τουριστικές επιχειρήσεις θέλουν συνεργασία με παραγωγούς αγροτικών προϊόντων αυτό δεν μπορεί να γίνει. Η έκρηξη του τουρισμού τα τελευταία χρόνια δεν συνοδεύτηκε από ανάλογη ανάπτυξη της τοπικής παραγωγής, σημείωσε.
Κλίμα και Μεσόγειος
Πάντως ο κ. Ρέτσος εστίασε στην κρίση που θα περάσει ο τουρισμός της Μεσογείου λόγω πολλαπλών προκλήσεων
Την ίδια στιγμή οι νέες συνθήκες που φέρνει στην Μεσόγειο η κλιματική αλλαγή, δυσκολεύουν την εξίσωση και αναμένεται να αναδείξουν νικητή των επόμενων ετών τις χώρες που είναι καλύτερα προετοιμασμένες και που έχουν στοχεύσει στην ποιότητα περισσότερο από την ποσότητα. Γεγονός που στην περίπτωση της χώρας μας δεν προκύπτει από τα δεδομένα
Στις αφίξεις κι όχι στις εισπράξεις στηρίζονται τα ρεκόρ
Το γεγονός καθώς και άλλα θολά σημεία των τουριστικών ρεκόρ των προηγούμενων ετών υπογράμμισε και η πρόσφατη μελέτη της Eurobank για την πορεία του κλάδου.
Σύμφωνα με αυτή η άνοδος των ταξιδιωτικών εισπράξεων στην Ελλάδα από το 2011 μέχρι το 2024 έφτασε το 5,8% κατά μέσο όρο ετησίως. Προήλθε ωστόσο κυρίως από τη συνιστώσα των αφίξεων.
Για την ακρίβεια, ο μέσος ετήσιος ρυθμός μεταβολής των αφίξεων ήταν 7,1%, οδηγώντας την εισερχόμενη ταξιδιωτική κίνηση στους 40,7 εκατ. ταξιδιώτες το 2024 (συμπεριλαμβανομένων των αφίξεων από κρουαζιέρα), από 15,0 εκατ. Που ήταν το 2010.
Εν αντιθέσει όμως η μέση δαπάνη των ταξιδιωτών μειώθηκε στα €530,6 το 2024, από 640,4 το 2010. Το εν λόγω αποτέλεσμα αντανακλά τη μείωση της μέσης διάρκειας παραμονής των ταξιδιωτών στην Ελλάδα στις 5,9 διανυκτερεύσεις το 2024, από 9,3 το 2010, η οποία είναι ευρύτερη και ακουμπά και στην άνοδο του city break τουρισμού αλλά και στην ανάκαμψη των οδικών αφίξεων που παραδοσιακά έχουν επίσης μικρότερες μέσες διάρκειας παραμονής.
Παράλληλα βέβαια, και παρότι η μέση δαπάνη ανά διανυκτέρευση ανήλθε στα €89,7 το 2024, από €68,6 το 2010, καταγράφοντας έναν μέσο ετήσιο ρυθμό μεταβολής ίσο με 1,9%, ένα μέρος αυτής, αν όχι ολόκληρη, ήταν ονομαστικό. Από το 2011 μέχρι το 2024 ο μέσος ετήσιος πληθωρισμός στην κατηγορία των εστιατορίων και ξενοδοχείων ήταν 1,9% (2,5% ο αποπληθωριστής των εξαγωγών υπηρεσιών). Συνεπώς, ο πραγματικός μέσος ετήσιος ρυθμός μεταβολής της μέσης δαπάνης ανά διανυκτέρευση ήταν 0% την περίοδο 2011-2024.
«Τα τελευταία χρόνια το μοντέλο του ελληνικού τουρισμού μεταβάλλεται προς την κατεύθυνση «όλο και περισσότεροι τουρίστες οι οποίοι διαμένουν όλο και λιγότερο στη χώρα και αφήνουν όλο και λιγότερα χρήματα» διαπιστώνει η μελέτη της Eurobank καταδεικνύoντας τα τρωτά σημεία του success story του ελληνικού τουρισμού.
«Ορόσημο» το 2019
Επιπλέον, όπως επισημαίνει, παρά την θεαματική αύξηση των αφίξεων στη μεταπανδημική εποχή, οι ταξιδιωτικές εισπράξεις δεν ξεπέρασαν τα προ πανδημίας επίπεδα ως ποσοστό του ΑΕΠ ενώ και η αύξηση του μεριδίου του τουρισμού στο ΑΕΠ κατά την περίοδο της οικονομικής κρίσης εδράζεται σε ένα βαθμό και στην κατάρρευση των τομέων οι οποίοι στηρίζονταν στην εγχώρια ζήτηση, σε αντίθεση με τον τουρισμό που στο μεγαλύτερο ποσοστό του αποτελεί μία εξωστρεφή δραστηριότητα.
