Ενδεικτικά παραδείγματα αποτελούν το ανανεωμένο Παγκόσμιο Κύπελλο Συλλόγων, το διευρυμένο φετινό Παγκόσμιο Κύπελλο, οι αυξημένες τιμές των εισιτηρίων. Και, φυσικά, το σόου στα πρότυπα του Super Bowl, που είχε ως αποτέλεσμα το ημίχρονο του τελικού του Παγκοσμίου Κυπέλλου να διαρκέσει σχεδόν μισή ώρα.
Σύμφωνα με το BBC, ο Ινφαντίνο φαίνεται να έχει ανοίξει διάπλατα την πόρτα και για ένα Παγκόσμιο Κύπελλο με 64 ομάδες.
«Αν δεν δώσεις στις μικρότερες χώρες την ευκαιρία να συμμετάσχουν, θα τους λείπει το κίνητρο να συνεχίσουν να βελτιώνονται», δήλωσε ο ίδιος σε αυτό το φόντο.
Βέβαια, οι μικρότερες χώρες δεν στερούνται τη δυνατότητα συμμετοχής. Αν είναι αρκετά καλές, προκρίνονται. Χαρακτηριστικά παραδείγματα αποτελούν το Πράσινο Ακρωτήρι, το Κουρασάο, η Ιορδανία και το Ουζμπεκιστάν.
Η λογική των 64 ομάδων
Από καθαρά αγωνιστική άποψη και σε ό,τι αφορά τη μορφή της διοργάνωσης, η ιδέα έχει λογική.
Οι δύο πρώτες ομάδες από καθέναν από τους 16 ομίλους θα προκρίνονται απευθείας στη φάση των νοκ άουτ. Έτσι, δεν θα υπάρχει πλέον η ανάγκη να περνούν στην επόμενη φάση ορισμένες από τις καλύτερες τρίτες ομάδες.
Ωστόσο, υπάρχει πραγματικά κάποιος άλλος λογικός λόγος για να επεκταθεί το Παγκόσμιο Κύπελλο στις 64 ομάδες;
Όπως μεταδίδει το BBC, το Παγκόσμιο Κύπελλο του 2030 θα σηματοδοτήσει τη συμπλήρωση 100 ετών από τη διεξαγωγή του πρώτου Μουντιάλ, το οποίο φιλοξενήθηκε στην Ουρουγουάη.
Η διοργάνωση θα φιλοξενηθεί κυρίως από το Μαρόκο, την Πορτογαλία και την Ισπανία, όμως οι τρεις εναρκτήριοι αγώνες θα διεξαχθούν στην Ουρουγουάη, την Αργεντινή και την Παραγουάη, ως φόρος τιμής στην εκατονταετηρίδα της διοργάνωσης.
Η CONMEBOL, η συνομοσπονδία ποδοσφαίρου της Νότιας Αμερικής, επιθυμεί τη διεξαγωγή περισσότερων αγώνων.
Τον Απρίλιο του 2025 πρότεινε, κατ’ εξαίρεση, τη διοργάνωση ενός Παγκοσμίου Κυπέλλου με 64 ομάδες, ώστε να συμπεριληφθεί πλήρως το πρόγραμμα των τεσσάρων επιπλέον ομίλων.
Ωστόσο, η πρόταση δεν βρήκε ιδιαίτερη υποστήριξη από τις υπόλοιπες συνομοσπονδίες.
Τίποτε από αυτά, ωστόσο, δεν σημαίνει ότι η πρόταση δεν μπορεί να υλοποιηθεί, καθώς η τελική απόφαση θα ληφθεί από τα 37 μέλη του Συμβουλίου της FIFA.
Θα υποβάθμιζε η προσθήκη περισσότερων ομάδων την αξία του Παγκοσμίου Κυπέλλου;
Μια διοργάνωση με 64 ομάδες έχει δύο βασικά πλεονεκτήματα: μια πιο φυσική και απλή μορφή διεξαγωγής, αλλά και περισσότερες ευκαιρίες για τις ανερχόμενες ποδοσφαιρικές χώρες.
Είναι κυρίως το δεύτερο σημείο που προβάλλει ο Ινφαντίνο, ιδιαίτερα μετά τις εντυπωσιακές εμφανίσεις του Πράσινου Ακρωτηρίου στο φετινό Μουντιάλ.
Η FIFA είχε δεχθεί κριτική πριν από τη διοργάνωση, καθώς υπήρχαν εκτιμήσεις ότι οι επιπλέον ομάδες δε θα ήταν ανταγωνιστικές.
Ωστόσο, όπως φάνηκε εκ του αποτελέσματος το Πράσινο Ακρωτήρι διέψευσε αυτές τις προβλέψεις.
Ωστόσο, αυτές οι όμορφες αυτές ποδοσφαιρικές «ιστορίες παραμυθιού» θα πρέπει να εξετάζονται σε συνδυασμό με το επίπεδο ανταγωνισμού της διοργάνωσης.
Η Αϊτή, το Ιράκ, η Ιορδανία, ο Παναμάς, η Τυνησία και το Ουζμπεκιστάν δεν κατάφεραν να συγκεντρώσουν ούτε έναν βαθμό, ενώ η φάση των ομίλων του φετινού καλοκαιριού είχε ελάχιστη αγωνιστική αβεβαιότητα για τις κορυφαίες εθνικές ομάδες.
Με την προσθήκη ακόμη περισσότερων ομάδων, θα ήταν δύσκολο να επαναληφθούν περιπτώσεις όπως αυτές μεγάλων ποδοσφαιρικών δυνάμεων που, ενώ ήταν μεταξύ των τεσσάρων κορυφαίων ομάδων στην κατάταξη των φαβορί, αποκλείστηκαν νωρίς από τη διοργάνωση.
Σε ποιες χώρες θα κατευθύνονταν οι επιπλέον θέσεις
Με βάση τα φετινά προκριματικά, οι επιπλέον χώρες που θα είχαν εξασφαλίσει θέση σε ένα Παγκόσμιο Κύπελλο 2026 με 64 ομάδες (με την κατάταξή τους στη λίστα της FIFA κατά την έναρξη της διοργάνωσης σε παρένθεση) θα ήταν οι εξής:
Ασιατική Συνομοσπονδία (AFC):
Ινδονησία (118)
Ομάν (79)
Ηνωμένα Αραβικά Εμιράτα (68)
UEFA:
Δανία (21)
Ιταλία (12)
Πολωνία (36)
CONCACAF:
Ονδούρα (65)
Τζαμάικα (71)
Σουρινάμ (125)
CONMEBOL:
Βολιβία (77)
Βενεζουέλα (49)
Ωκεανία (OFC):
Νέα Καληδονία (151)
Αφρική:
Μπουρκίνα Φάσο (62)
Καμερούν (44)
Γκαμπόν (86)
Νιγηρία (26)
Όπως σημειώνει το BBC, μόλις έξι από αυτές τις ομάδες βρίσκονται μέσα στις 50 καλύτερες εθνικές ομάδες της παγκόσμιας κατάταξης της FIFA: τρεις από την Ευρώπη, δύο από την Αφρική και μία από τη Νότια Αμερική.
Και εδώ βρίσκεται το βασικό πρόβλημα. Η Ασία και η CONCACAF αποτελούν ασθενέστερες συνομοσπονδίες, κάτι που επιβεβαιώθηκε από τις εμφανίσεις τους στη φετινή διοργάνωση.
Εννέα από τις δέκα αφρικανικές χώρες κατάφεραν να περάσουν από τη φάση των ομίλων. Αντίθετα, μόλις δύο από τις εννέα ασιατικές ομάδες προκρίθηκαν, ενώ μόνο τρεις από τις έξι ομάδες της CONCACAF -οι οποίες ήταν και διοργανώτριες χώρες- κατάφεραν να συνεχίσουν στη διοργάνωση.
Υπάρχει το επιχείρημα ότι, αν το Παγκόσμιο Κύπελλο επεκταθεί ξανά, θα πρέπει να δοθεί μεγαλύτερη βαρύτητα στις ευρωπαϊκές ομάδες, ώστε να διατηρηθεί η αγωνιστική ισορροπία.
Από την άλλη πλευρά, υπάρχουν εκείνοι που υποστηρίζουν ότι η συμμετοχή περισσότερων χωρών στο Παγκόσμιο Κύπελλο επιτρέπει τελικά την περαιτέρω ανάπτυξη του ποδοσφαίρου σε αυτές τις περιοχές.
Από τη μεριά του, ο Ινφαντίνο θα παρουσιάσει την επέκταση ως μια κίνηση που ωφελεί το παγκόσμιο ποδόσφαιρο, όμως υπάρχουν σοβαρές αμφιβολίες για το κατά πόσο ωφελεί την ίδια τη διοργάνωση.
Σχεδόν το ένα τρίτο των 211 χωρών-μελών της FIFA θα συμμετείχε σε ένα τέτοιο Παγκόσμιο Κύπελλο.
Μήπως, τελικά, η φάση των ομίλων μετατρεπόταν απλώς σε μια διευρυμένη δια-συνομοσπονδιακή διαδικασία προκριματικών για μια διοργάνωση που στην ουσία θα αποτελούσε ένα μεγάλο τουρνουά νοκ άουτ;
Τα οργανωτικά προβλήματα
Όπως επισημαίνεται, η επέκταση του Παγκοσμίου Κυπέλλου στις 64 ομάδες συνίσταται ουσιαστικά απλώς στην προσθήκη τεσσάρων επιπλέον ομίλων των τεσσάρων ομάδων.
Όμως, περισσότεροι όμιλοι σημαίνουν και περισσότερο χρόνο.
Η φετινή διοργάνωση διήρκεσε 39 ημέρες. Οι επιπλέον 24 αγώνες θα απαιτούσαν 20 επιπλέον χρονικές θέσεις στο πρόγραμμα. Δηλαδή, περίπου πέντε ακόμη ημέρες.
Ωστόσο, η φετινή διοργάνωση ήταν μοναδική για δύο λόγους: λόγω των πολλαπλών ωριαίων ζωνών και της ύπαρξης κλειστών γηπέδων.
Η FIFA μπόρεσε να επιμηκύνει το ημερήσιο πρόγραμμα των αγώνων, με αναμετρήσεις που διεξάγονταν σε διάστημα 14 ωρών, ώστε να διατηρήσει τα αποκλειστικά χρονικά παράθυρα μετάδοσης για την τηλεόραση.
Όπως τονίζεται, αυτό δεν θα είναι τόσο εύκολο στο μέλλον, ακόμη και με 48 ομάδες.
Η κλιματική αλλαγή καθιστά ολοένα και πιο δύσκολη τη διεξαγωγή αγώνων κατά τη διάρκεια της ημέρας, κάτι που φάνηκε από τα ιστορικά κύματα καύσωνα που έπληξαν την Ευρώπη τις τελευταίες εβδομάδες.
Επιπλέον, άλλες χώρες είναι πολύ λιγότερο πιθανό να διαθέτουν κλειστές ή στεγασμένες εγκαταστάσεις όπως αυτές της Ατλάντα, του Ντάλας, του Χιούστον και του Βανκούβερ, ώστε να αντιμετωπίσουν αυτές τις συνθήκες.
Το Παγκόσμιο Κύπελλο της Σαουδικής Αραβίας είναι πιθανό να μεταφερθεί τον Ιανουάριο του 2035, όμως δεν είναι ξεκάθαρο πώς θα αντιμετωπίσουν άλλες χώρες αυτό το ολοένα και μεγαλύτερο πρόβλημα.
Μέχρι φέτος, μόνο μία φορά είχε υπάρξει συνδιοργάνωση Παγκοσμίου Κυπέλλου από δύο χώρες - η Ιαπωνία και η Νότια Κορέα το 2002.
Είναι δύσκολο να φανταστεί κανείς ότι στο μέλλον μία μόνο χώρα θα μπορεί να αναλάβει ξανά τη φιλοξενία μιας τόσο μεγάλης διοργάνωσης. Ακόμη και η Σαουδική Αραβία.
Τα ζητήματα που θα πρέπει να επιλυθούν
Στη φετινή διοργάνωση υπήρχαν 16 πόλεις-διοργανώτριες, με γήπεδα χωρητικότητας από 43.000 έως 81.000 θεατές. Για μια διοργάνωση με 64 ομάδες θα απαιτούνταν περισσότερα.
Θα χρειάζονταν επίσης 64 ξεχωριστές, κορυφαίου επιπέδου προπονητικές εγκαταστάσεις για τις εθνικές ομάδες που θα προκρίνονταν.
Και στη συνέχεια υπάρχει το ζήτημα της φιλοξενίας των φιλάθλων σε ξενοδοχεία, καθώς και οι υποδομές και το δίκτυο υποστήριξης που απαιτούνται για τη μετακίνησή τους.
Η επέκταση του Παγκοσμίου Κυπέλλου δεν είναι τόσο απλή υπόθεση όσο το να δοθούν περισσότερες ευκαιρίες σε περισσότερες χώρες.
Μία από τις βασικές υποσχέσεις του Ινφαντίνο όταν εξελέγη στην προεδρία της FIFA ήταν να φέρει περισσότερα χρήματα στο ποδόσφαιρο.
Επισημαίνεται ότι κάθε ποδοσφαιρική ομοσπονδία έχει πλέον πρόσβαση σε χρηματοδότηση ύψους 8 εκατ. δολαρίων για μια περίοδο τεσσάρων ετών, ενώ υπάρχει επιπλέον χρηματοδότηση 1,2 εκατ. δολαρίων για τις μικρότερες χώρες.
Οι συνομοσπονδίες λαμβάνουν 60 εκατ. δολάρια για την ανάπτυξη, την προώθηση και την οργάνωση του ποδοσφαίρου.
Αυτός είναι ένας από τους λόγους για τους οποίους ο Ινφαντίνο θεωρείται πιθανό να επανεκλεγεί χωρίς αντίπαλο την επόμενη χρονιά.
Τα χρήματα αυτά, όμως, πρέπει να προέρχονται από κάπου και η βασική πηγή είναι το Παγκόσμιο Κύπελλο.
Το 2017, η FIFA εκτιμούσε ότι ένα Παγκόσμιο Κύπελλο με 48 ομάδες θα απέφερε έσοδα ύψους 6,5 δισ. δολαρίων.
Το 2022, η FIFA αναθεώρησε ξανά τη μορφή της διοργάνωσης και πρόσθεσε 24 αγώνες. Πλέον όσον αφορά τη φετινή διοργάνωση, αναμένει να αποκομίσει 9 δισ. δολάρια.
Μια διοργάνωση με 64 ομάδες είναι πιθανό να αποφέρει ακόμη περισσότερα έσοδα από τηλεοπτικά δικαιώματα, χορηγίες και πωλήσεις εισιτηρίων.
Η FIFA υποστηρίζει ότι έχει την ευθύνη να αναπτύξει το ποδόσφαιρο παγκοσμίως και το εργαλείο που φαίνεται να χρησιμοποιεί για αυτό είναι όλο και περισσότερο ποδόσφαιρο - περισσότερες διοργανώσεις και περισσότεροι αγώνες.
Ωστόσο, οι επικριτές υποστηρίζουν ότι υπάρχει ένα σημείο πέρα από το οποίο η συνεχής επέκταση παύει να είναι ωφέλιμη για το άθλημα.
