«Αυτό δεν σημαίνει ότι φταίνε μόνο οι πρατηριούχοι που δεν πέφτει αμεσα η τιμή της , αλλά οι τιμές -που είπε τώρα ο εκπρόσωπος των βενζινοπωλών από το Κιλκίς- αν και η τιμή που πουλάει ο ίδιος είναι μια λογική τιμή, μια καλή τιμή, υπάρχουν συνάδελφοι του σε άλλες περιοχές της χώρας οι οποίοι πουλάνε σε υπερβολικά υψηλές τιμές,στην Κρήτη συνήθως, αλλά αυτό καταγράφεται και διαπιστώνεται για δύο λόγους. Είτε γιατί έχουν αγοράσει κατά ένα βαθμό ακριβότερα από την εταιρία, είτε καιγιατί οι ίδιοι δεν θέλουν να μειώσουν το ποσοστό κέρδους τους».
Ο κ. Σκιαδάς ανέφερε το παράδειγμα του μεικτού κέρδους, ώστε να γίνει κατανοητό το κόστος που αντιμετωπίζουν οι πρατηριούχοι. «Αν κάποιος πέρσι πουλούσε την αμόλυβδη λιανική 0,70 το λίτρο και είχε μέσο ποσοστό κέρδους της τάξεως του 5%, κέρδιζε ανά λίτρο γύρω στα 3,50 λεπτά. Φέτος διατηρεί το ίδιοποσοστό κέρδους, 5%, αλλά πουλάει 1,40 δηλαδή έχει διπλασιάσει το κέρδος του σε πραγματικό ποσό.
Γι αυτό και το ΥΠΑΝ ζήτησε να ελεγχθεί η λογική σταθερού κέρδους, δηλαδή η σχέση του κέρδους με την τιμή πώλησης. Να μπορέσει να ελεγχθεί δηλαδή πόσο έβγαζε πέρσι 3,50 λεπτά το λίτρο. Γιατί να μη βγάζει και φέτος το ίδιο, έστω 4 λεπτά; Πρέπει να διπλασιάζεις το κέρδος σου γιατί διπλασιάστηκε το κόστος προμήθειας;
Επιπλέον, ο κ.Σκιαδάς τόνισε το πρόβλημα των αδυναμιών της δομής της αγοράς των καυσίμων. Η Επιτροπή Ανταγωνισμού έχει δώσει ήδη στην δημοσιότητα το πόρισμά της σχετικά με αυτές τις αδυναμίες, για το οποίο ολοκληρώνεται η διαβούλευση τώρα και από Σεπτέμβριο, ξεκινά η Νομοθετική επεξεργασία του όλου πλαισίου για να αντιμετωπιστούν τέτοιου είδους στρεβλώσεις οι οποίες εντοπίζονται».
Όσον αφορά τον πρώτο κρίκο της αγοράς, τα διυλιστήρια, ο κ.Σκιαδάς, ανέφερε ότι έχουν ένα κέρδος το οποίο πηγαίνει ένα λεπτό ανά λίτρο. «Η Πολιτεία σαν μέτρο του να επιβάλλει μία διατίμηση σε κάποιες περιοχές, νομοθετικά το έχει στη διάθεση της, στο οπλοστάσιο της. Όμως πόσο είναι σκόπιμο να γίνει; Για παράδειγμα: σε περιοχές που έχουμε ένα ή δυο πρατήρια υπάρχει λογική στο να επιβάλλεις το μέτρο της διατίμησης. Γιατί όταν οι δυο τους συμφωνήσουν να πουλάνε την αμόλυβδη 1,40 το λίτρο και πάει η Πολιτεία και πει όχι θα πουλάς 1,20 υπάρχει λογική. Όταν όμως σε άλλες περιοχές έχουμε ευρεία γκάμα επιλογής, το να πάει η Πολιτεία και να επιβάλλει το μέτρο της διατίμησης μπορεί να λειτουργήσει διαστρεβλωτικά για την αγορά, διότι μπορεί να υπάρχει τιμή στο 1,10 και επιβάλλοντας διατίμηση π.χ. στο 1,20 τότε ο φθηνός πρατηριούχος θα πάει αυτόματα και αυτός στο 1,20 αφού αυτή την τιμή θα δώσει η Ελληνική Πολιτεία. Σε άλλες περιπτώσεις όμως το μέτρο της διατίμησης μπορεί να λειτουργήσει ως μαξιλάρι ασφαλείας και εκεί εξετάζεται το ενδεχόμενο να το εφαρμόσουμε σεβόμενοι πάντα τους κανόνες της ελεύθερης αγοράς και του κοινοτικού δικαίου».
Γι αυτό και «ζητήθηκε από όλους τους κρίκους της αγοράς να συμβάλλουν στην προσπάθεια ώστε να ελεγχθεί το επίπεδο των τιμών των καυσίμων. Σε όλα τα παραπάνω υπάρχει και μια παράμετρος που πολύ συχνά δεν την βλέπουμε. Είναι η παράμετρος του καταναλωτή. Αυτό που θέλουμε είναι να ενεργοποιήσουμε τον καταναλωτή σε ότι αφορά τη δυνατότητα επιλογής που έχει. Ήδη έχει παρουσιαστεί η πιλοτική λειτουργία του παρατηρητηρίου τιμών καυσίμων, το οποίο θα λειτουργήσει από τον ερχόμενο Σεπτέμβριο. Έτσι, θα μπορεί ο καταναλωτής να βλέπει στους ηλεκτρονικούς πίνακες (matrix) που δίνουν στοιχεία για την κυκλοφορία και την κίνηση και τη μέση της αμόλυβδης που έχει διαπιστωθεί».
Τέλος ο κ. Σκιαδάς αναφέρθηκε και στο πρόβλημα που παρατηρείται στην εθνική οδό, όπου εκεί «τα ποσοστά κέρδους είναι έως 12%, επισημαίνοντας ότι «ο καταναλωτής με ένα τηλεφώνημα στο 1520, προτού ξεκινήσει για την εκδρομή ή το ταξίδι του να μπορεί να ενημερώνεται πόσο κοστίζει η βενζίνη εκεί που πηγαίνει με ένα γραπτό μήνυμα, να ξέρει ποιο πρατήριο πουλάει στην καλή τιμή. Δηλαδή, να μπορεί να προγραμματίζει ο καταναλωτής την αγορά του καυσίμου, από τη μία και από την άλλη, να πιεστεί και ο πρατηριούχος».
