Μιλώντας στο Kontra, ο κ. Τζαβάρας εξέφρασε τη λύπη του για την κατάσταση στη Δικαιοσύνη, σημειώνοντας πως «δυστυχώς επιβεβαιώθηκε» η αμφιβολία του για την ανεξαρτησία της.
Αναφερόμενος στις πρόσφατες εξελίξεις, έκανε λόγο για μια «παλινωδία» που, όπως είπε, εκτείνεται από την ηγεσία της Δικαιοσύνης έως τους εισαγγελείς της Λάρισας και τα σχόλια κυβερνητικών στελεχών. Επισήμανε ότι η αποδοχή του αιτήματος του ανακριτή Ρούτσι —το οποίο αρχικά είχε απορριφθεί δημόσια— αποδεικνύει ότι «κάτι δεν πάει καλά» στη διαδικασία.
Ο πρώην υπουργός τόνισε ακόμη πως η αποδοχή της υπόθεσης που είχε τεθεί στο αρχείο συνιστά, στην ουσία, παραδοχή από πλευράς Δικαιοσύνης ότι υπήρξαν σοβαρές ελλείψεις και παραλείψεις κατά την ανάκριση. Όπως εξήγησε, η υπόθεση αφορά τις μηνύσεις των συγγενών των θυμάτων για τα λάθη των ιατροδικαστών, αλλά και κυρίως για την «αλλοίωση» του χώρου του εγκλήματος, το γνωστό «μπάζωμα».
Ο κ. Τζαβάρας υποστήριξε πως αυτή η επέμβαση δημιούργησε μια «εκ γενετής αναπηρία» στην υπόθεση, στερώντας από τη διαδικασία την επαφή με την αλήθεια. Κατά την άποψή του, η αλλοίωση του τόπου του δυστυχήματος καθιστά την έρευνα ελαττωματική, αφού «η αλήθεια μένει πάντα στον τόπο του εγκλήματος».
Ασκώντας σκληρή κριτική προς την κυβέρνηση, ο πρώην υπουργός επεσήμανε ότι αυτή όφειλε να αποφύγει οποιαδήποτε εμπλοκή με τον χώρο του δυστυχήματος, ο οποίος ανήκει αποκλειστικά στη Δικαιοσύνη. Υπογράμμισε ότι με τις ενέργειές της η κυβέρνηση «εξαφάνισε αποδεικτικό υλικό», γεγονός που, όπως είπε, υποδηλώνει «άμεση εμπλοκή» και υπονόμευση της ποινικής διαδικασίας.
Ο Κώστας Τζαβάρας αναφέρθηκε και στον Χρήστο Τριαντόπουλο, σημειώνοντας πως, παρότι παραπέμφθηκε από τη Βουλή για παράβαση καθήκοντος, η πραγματική ευθύνη του σχετίζεται με «υπόθαλψη εγκληματία», καθώς φέρεται να συνέβαλε στην εξαφάνιση αποδεικτικών στοιχείων. Σύμφωνα με τον ίδιο, αυτή η πράξη εμπόδισε τη Δικαιοσύνη να αποδώσει ευθύνες και κατέστησε την ανάκριση ελλιπή.
Καταλήγοντας, ο πρώην υπουργός τόνισε ότι όσοι ζητούν να ξεκινήσει άμεσα η δίκη, στην πραγματικότητα επιδιώκουν να «νομιμοποιήσουν μια ανάπηρη, αποτυχημένη ανάκριση». Υπογράμμισε ότι η δικαστική διερεύνηση όφειλε να έχει συλλέξει και διαφυλάξει το αποδεικτικό υλικό από τον τόπο της σύγκρουσης, καθώς «η αλήθεια είναι το οξυγόνο της ποινικής διαδικασίας» — μια αλήθεια που, όπως είπε, «κάποιοι εξαφάνισαν».
