Η προσδοκία για κάτι τέτοιο είναι πολύ φιλόδοξη, στην πραγματικότητα όμως καθόλου ρεαλιστική. Ο κόσμος αντιλαμβάνεται καθημερινώς τι συμβαίνει στην αγορά με τα όργια της αισχροκέρδειας και την απουσία κάθε διάθεσης να ελεγχθεί. Πιθανότατα δε ο πραγματικός πληθωρισμός να είναι πολύ υψηλότερος.
Προοπτική να διορθωθεί κάτι δεν είναι ορατή. Αντιθέτως, φαίνεται ότι προβάλλει στον ορίζοντα ένα αδιέξοδο, αφού η κυβέρνηση συνεχίζει να πανηγυρίζει για τις αξιολογήσεις των διεθνών οίκων και την τεχνητή μείωση του χρέους (ως ποσοστού του ΑΕΠ, λόγω και του πληθωρισμού και των έμμεσων φόρων), ενώ ο κόσμος απλώς διαπιστώνει πώς εξαφανίζονται τα εισοδήματά του. Καθώς πλησιάζουν οι εκλογές και θα αρχίσουν να διατυπώνονται διλήμματα για σταθερότητα, κυβερνησιμότητα, υπευθυνότητα κ.λπ., καλό θα είναι να θυμηθούν στα επιτελεία ότι ο πληθωρισμός καταπίνει ορισμένες φορές και τις ίδιες τις κυβερνήσεις. Μπορεί και να είναι πολύ αργά για δάκρυα…
