Μάλιστα, σύμφωνα με ορισμένους αναλυτές, οι επενδυτές θα πρέπει να στραφούν στο ουράνιο, εγκαταλείποντας πιο παραδοσιακές επενδύσεις, καθώς το θεωρούν το πιο ‘καυτό’ μέταλλο από πλευράς αποδόσεων. Είναι ενδεικτικό, ότι η τιμή του ουρανίου σημείωσε άνοδο της τάξης του 80% το 2005, ενώ από την αρχή του έτους ενισχύεται κατά 13%. Η ετήσια παγκόσμια κατανάλωση ουρανίου υπολογίζεται αυτή τη στιγμή στα 176,3 εκατ. λίβρες, εκ των οποίων μόνο τα 92,6 εκατ. λίβρες ή 47% προέρχονται απευθείας από εξόρυξη. Τα υπόλοιπα αποδεσμεύτηκαν από υπάρχοντα αποθέματα, τα οποία ωστόσο μειώνονται. Ως το 2015 η ετήσια ζήτηση εκτιμάται ότι θα αναρριχηθεί στα 212 εκατ. λίβρες ετησίως. Σήμερα υπάρχουν 441 πυρηνικοί αντιδραστήρες εν λειτουργία ανά την υφήλιο. Σύμφωνα με έκθεση της Διεθνούς Επιτροπής Ατομικής Ενέργειας (IAEA), 130-160 νέα πυρηνικά εργοστάσια παραγωγής ηλεκτρικής ενέργειας κατασκευάζονται ή πρόκειται να κατασκευαστούν στο άμεσο μέλλον. Τα «πυρηνικά» σχέδια της Ινδίας και της Κίνας Η Κίνα αυτή τη στιγμή έχει εννέα αντιδραστήρες εν λειτουργία σε τρία πυρηνικά εργοστάσια συνολικής ισχύος 6.600 μεγαβάτ, που καλύπτουν μόλις το 2,3% των αναγκών της σε ηλεκτρική ενέργεια. Η Κινά έχει θέσει το φιλόδοξο στόχο των 36.000 μεγαβάτ πυρηνικής ηλεκτρικής ενέργειας ως το 2020. Προκειμένου να ανταποκριθεί στο στόχο αυτό, σχεδιάζει να κατασκευάζει δύο νέους πυρηνικούς αντιδραστήρες ετησίως, 1.000 μεγαβάτ ο καθένας, για να φτάσει συνολικά στους 28. Στα μακροπρόθεσμα σχέδιά της είναι η οικοδόμηση 40-50 εργοστασίων παραγωγής πυρηνικής ενέργειας, η υλοποίηση των οποίων εξαρτάται από τη σταθερή τροφοδότησή της με ουράνιο. Η Παγκόσμια Επιτροπή Πυρηνικής Ενέργειας προβλέπει ότι οι ετήσιες ανάγκες της Κίνας θα αναρριχηθούν από 3 εκατ. λίβρες που είναι σήμερα, στα 10 εκατ. λίβρες ως το 2010 και 18 εκατ. λίβρες ετησίως ως το 2020. Η Ινδία, εντωμεταξύ, παράγει το 3,7% της ηλεκτρικής της ενέργειας από πυρηνικά εργοστάσια. Η συνολική πυρηνική δυναμικότητα της Ινδίας είναι περίπου 2.700 μεγαβάτ, με 14 αντιδραστήρες εν λειτουργία, σε 6 εργοστάσια. Στα σχέδιά της είναι να παράγει 10.000 μεγαβάτ πυρηνικής ηλεκτρικής ενέργειας ως το 2010, και 20.000 μεγαβάτ ως το 2020. Οι ανάγκες της Ινδίας σε ουράνιο θα αυξηθούν από περίπου 1 εκατ. λίβρες ετησίως που είναι σήμερα, στα 2 εκατ. λίβρες ως το 2010 και πλέον των 4 εκατ. λιβρών ως το 2020. Η παραγωγή της ίδιας της Ινδίας υπολογίζεται ότι θα είναι 1 εκατ. λίβρες ως το 2010, γεγονός που σημαίνει ότι θα αναζητήσει μεγάλες ποσότητες ουρανίου στο εξωτερικό μέσω εισαγωγών. Μάχη για τις συμφωνίες εισαγωγής ουρανίου Πέραν των δυο αυτών χωρών, οι ταχέως αναπτυσσόμενες οικονομίες των οποίων είναι ενεργειακά πεινασμένες, μια σειρά κρατών, μεταξύ των οποίων και οι ΗΠΑ, έχουν δηλώσει την πρόθεσή τους να ενισχύσουν την παραγωγή πυρηνικής ηλεκτρικής ενέργειας, σε μια προσπάθεια να μειώσουν την εξάρτησή τους από το πετρέλαιο, καθώς η σημαντική άνοδος της τιμής του μαύρου χρυσού κατά 40% το 2005, λόγω φυσικών καταστροφών και γεωπολιτικών κρίσεων, δημιούργησε σειρά προβλημάτων στις οικονομίες τους. Για να το επιτύχουν αυτό θα πρέπει να έχουν σταθερή τροφοδοσία σε ουράνιο, γεγονός που οδηγεί τις χώρες αυτές να επιδίδονται σε έναν αγώνα δρόμου για τη σύναψη μεγάλων συμφωνιών για την εισαγωγή ουρανίου, καθώς οι περισσότερες εξ αυτών δεν διαθέτουν κοιτάσματα ικανά να τροφοδοτήσουν μόνα αυτά την εγχώρια παραγωγή. Για παράδειγμα, σύμφωνα με στοιχεία του 2001, η παραγωγή ουρανίου των ΗΠΑ αντιστοιχούσε στο 10% της εγχώριας ζήτησης και στο 2,5% της παγκόσμιας. Οι μεγαλύτερες χώρες παραγωγής ουρανίου, των οποίων ο γεωπολιτικός ρόλος εκ των πραγμάτων αναβαθμίζεται, είναι οι Αυστραλία, Καναδάς, Κίνα, Καζακστάν, Ναμίμπια, Νιγηρία, Ρωσία, Ουζμπεκιστάν, Νότια Αφρική, Ουκρανία και ΗΠΑ. Στις αρχές Απριλίου η Κίνα υπέγραψε μεγάλη συμφωνία με την Αυστραλία για την εισαγωγή ουρανίου. Η συμφωνία προβλέπει ότι η Αυστραλία θα εξάγει 20.000 τόνους ουρανίου στην Κίνα κάθε χρόνο, με έτος έναρξης το 2010. Η Ρωσία, η οποία αποτελεί μια από τις κραταιές εξαγωγικές χώρες ουρανίου, έχει και η ίδια αυξημ