Μιλώντας σε συνέδριο της ισχυρής εργοδοτικής ένωσης MEDEF, προσπάθησε να εξηγήσει τη λογική πίσω από το αμφιλεγόμενο πακέτο μέτρων, το οποίο έχει προκαλέσει μεγάλες αντιδράσεις και κινδυνεύει να οδηγήσει στην ανατροπή της κυβέρνησής του.
Όπως είπε, πρόκειται για μια κρίσιμη καμπή στην ιστορία της Γαλλίας, με την κληρονομιά και τον πολιτιστικό της πλούτο να βρίσκονται – κατά τη γνώμη του – σε κίνδυνο λόγω της επιδείνωσης των δημόσιων οικονομικών. Υπογράμμισε ότι κάθε οικογένεια και επιχείρηση στη Γαλλία απειλείται από την παρακμή της δημοσιονομικής κατάστασης της χώρας.
Ο Μπαϊρού ανακοίνωσε πως στις 8 Σεπτεμβρίου θα τεθεί σε ψήφο εμπιστοσύνης ενώπιον του κοινοβουλίου, ζητώντας έγκριση για να προχωρήσει με τον προϋπολογισμό του 2026. Το οικονομικό σχέδιο αποσκοπεί στη μείωση του δημοσιονομικού ελλείμματος και στην αποκατάσταση της εμπιστοσύνης των πιστωτών, των διεθνών χρηματοπιστωτικών ιδρυμάτων και των οίκων αξιολόγησης, που έχουν εκφράσει έντονη ανησυχία για τα επίπεδα των δημοσίων δαπανών της Γαλλίας.
Ωστόσο, τα κόμματα της αντιπολίτευσης έχουν ήδη δηλώσει ότι θα επιχειρήσουν να καταψηφίσουν την κυβέρνηση στη συγκεκριμένη ψηφοφορία, διαφωνώντας με την πολιτική των περικοπών.
Απαντώντας στην κριτική, ο Μπαϊρού επεσήμανε ότι οι προτάσεις για μείωση των δαπανών δεν είναι αμετάκλητες και μπορούν να επαναδιαπραγματευτούν, αρκεί να μην αναιρούν τον βασικό στόχο της οικονομικής εξυγίανσης. Σημείωσε επίσης ότι όσοι αντιτίθενται στο σχέδιό του λειτουργούν, στην ουσία, ενάντια στα συμφέροντα της νέας γενιάς, την οποία – όπως είπε – καταδικάζουν να επωμιστεί το βάρος χρεών που δημιουργήθηκαν από τις προηγούμενες.
Ο πρωθυπουργός προειδοποίησε για τους σοβαρούς κινδύνους που ελλοχεύουν σε περίπτωση που η χώρα δεν αλλάξει πορεία. Όπως τόνισε, η Γαλλία θα μπορούσε να οδηγηθεί σε κρίση χρέους παρόμοια με αυτήν που βίωσε η Ευρώπη κατά την προηγούμενη δεκαετία. Ανέφερε ως παραδείγματα τις περιπτώσεις της Ισπανίας, της Πορτογαλίας, της Ιταλίας και – κυρίως – της Ελλάδας, λέγοντας ότι όλες αυτές οι χώρες χρειάστηκε να προχωρήσουν σε τεράστιες θυσίες προκειμένου να επαναφέρουν σε τάξη τα δημόσια οικονομικά τους.
Κλείνοντας, ο Μπαϊρού εμφανίστηκε αμετακίνητος ως προς την ανάγκη για δημοσιονομική πειθαρχία, επιχειρώντας να καθησυχάσει τους πολίτες και παράλληλα να πείσει τους πολιτικούς του αντιπάλους ότι η μόνη βιώσιμη λύση για τη χώρα είναι η εφαρμογή δραστικών μέτρων που θα εγγυηθούν τη σταθερότητα και την ευημερία των μελλοντικών γενεών.
