• Γ.Δ.ΓΕΝ. ΔΕΙΚΤΗΣ0,000%
  • S&P 5000,000%
  • Nasdaq0,000%
  • FTSE 1000,000%
  • Nikkei 2250,000%
  • DAX0,000%
  • CAC 400,000%
  • €/$
  • €/£
  • BTC
14:06 - 28 Μαρ 2006

ΙΟΒΕ: Οι 3 προκλήσεις για τον κλάδο τροφίμων

Τρεις βασικές επιτακτικές ανάγκες και παράλληλα προκλήσεις εντοπίζει μελέτη του ΙΟΒΕ για τον κλάδος των τροφίμων και ποτών: Πρώτον, τη διαφοροποίηση των προϊόντων με την ανάπτυξη καινοτομικής δραστηριότητας για την ικανοποίηση των αυξανόμενων απαιτήσεων των καταναλωτών. Δεύτερον, την αναδιάρθρωση και τον εκσυγχρονισμό των παραγωγικών μονάδων και τρίτον, την ενίσχυση της εξωστρέφειας που θα «απαγκιστρώσει» τον κλάδο από την εγχώρια αγορά και θα τροφοδοτήσει ταχύτερους ρυθμούς μεγέθυνσης.
Στην έκθεση που ετοίμασε το Τμήμα Έρευνας Βιομηχανίας Τροφίμων του Ιδρύματος Οικονομικών και Βιομηχανικών Ερευνών (ΙΟΒΕ) τονίζεται η καταλυτική επίδραση των εξελίξεων του κλάδου στην πορεία του συνόλου της ελληνικής βιομηχανίας ενώ γίνεται σαφές ότι οποιαδήποτε προσπάθεια ενίσχυσης της ελληνικής βιομηχανίας δεν μπορεί να είναι αποδοτική εάν ο σχεδιασμός και τα μέτρα αγνοήσουν τα ιδιαίτερα χαρακτηριστικά της λειτουργίας των τροφίμων και ποτών και δεν λάβουν υπόψη την κυρίαρχη θέση τους και την υψηλή συμβολή τους σε όλα τα βασικά μεγέθη της ελληνικής οικονομίας. Οπως προκύπτει από την έκθεση, πολλές επιχειρήσεις βρίσκονται σ’ αυτή τη διαδικασία της αναδιάρθρωσης: το 2004, σύμφωνα και με την Έρευνα Επενδύσεων στη Βιομηχανία που διεξάγει το ΙΟΒΕ, οι επενδυτικές δαπάνες στον κλάδο αυξήθηκαν κατά 9,6%. Οι επενδύσεις είχαν κατ’ αρχήν στόχο την αύξηση της παραγωγικής δυναμικότητας για ήδη παραγόμενα προϊόντα, και την αντικατάσταση του υπάρχοντος κεφαλαιουχικού εξοπλισμού. Υπήρξαν όμως και υψηλά ποσοστά επενδυτικών δαπανών που κατευθύνθηκαν στον εκσυγχρονισμό και τις αναδιαρθρώσεις για παραγωγή νέων προϊόντων. Από την ανάλυση εξάλλου των χρηματοοικονομικών δεδομένων του κλάδου προκύπτει με σαφήνεια ότι το μέγεθος των επιχειρήσεων παίζει καθοριστικό ρόλο στις επιδόσεις τους, καθώς οι μεγαλύτερες επιχειρήσεις (άνω των 250 ατόμων) εμφανίζουν θετικότερη εικόνα από τις μικρότερες. Γενικότερα, διαπιστώνεται η ύπαρξη έντονων στοιχείων δυϊσμού στον κλάδο, στον οποίο συνυπάρχουν εξωστρεφείς, αναπτυσσόμενες επιχειρήσεις και βραδυπορούντες. Για να αμβλυνθούν οι σημαντικές αυτές διαφορές απαιτείται να ενθαρρυνθεί ο εκσυγχρονισμός όλων των επιχειρήσεων, να ενισχυθεί ο ανταγωνισμός και η εξωστρέφεια, να προωθηθούν συνεργασίες και συμπράξεις μεταξύ των επιχειρήσεων και να υπάρξει η μεγαλύτερη δυνατή διάχυση της γνώσης και των καινοτομιών. Οι προτάσεις αυτές συγκλίνουν σ’ ένα βασικό στόχο: τη δημιουργία θετικού επιχειρηματικού περιβάλλοντος που θα συμβάλει στη βελτίωση της ανταγωνιστικότητας του κλάδου.