Θα μου πεις, εσύ δεν φοβάσαι ότι θα γεράσεις; Προφανώς, αλλά τα πάντα έχουν (τουλάχιστον) δύο αναγνώσεις. Και φοβάμαι που γερνάω, και σιγοτραγουδάω το καταπληκτικό «Μαμά, γερνάω» της Τάνιας Τσανακλίδου, και νιώθω ταυτόχρονα ευγνωμοσύνη που μεγαλώνω. Γιατί αυτό σημαίνει ότι είμαι προνομιούχος, σημαίνει ότι είμαι καλά, είμαι υγιής και ζω και μεγαλώνω.
Άκουσα κάπου έναν εξαιρετικά ενδιαφέροντα όρο. Λέγεται #FOGO (Fear of Growing Older) και αμέσως έκανα σύνδεση του όρου με ανθρώπους γύρω μου, από το προσωπικό και το επαγγελματικό μου περιβάλλον. Ανθρώπους διαφόρων ηλικιών που δυσκολεύονται να αποδεχτούν το πέρασμα του χρόνου. Που γαντζώνονται με νύχια και με δόντια στην παλιά τους εικόνα και απαρνούνται την καινούργια, χάνουν το τώρα τους γιατί νοσταλγούν και μοιρολογούν το χθες που έφυγε.
