α σκαλιά του δημαρχείου Ερμούπολης είναι, από ώρα, ασφυκτικά γεμάτα, παρακολουθώντας το στήσιμο της σκηνής και τις πρόβες. Άλλοι έχουν φέρει μικρά σκαμπό και καρεκλάκια θαλάσσης για να πάρουν θέση στις πρώτες σειρές, η πλατεία Μιαούλη μοιάζει με μικρή συναυλιακή αρένα, ενώ όποιο σκαλοπάτι κερδίζει (από κατασκευής) ύψος, έχει καταληφθεί κι αυτό από θεατές. Η συναυλία του Γιώργου Νταλάρα στο πλαίσιο του εδραιωμένου Φεστιβάλ Ρεμπέτικου στη Σύρο (που φέτος έκλεισε τα 10 του χρόνια) είναι το μουσικό γεγονός του καλοκαιριού, όχι μόνο για το νησί, αλλά και υπερτοπικά. Πολλοί ταξιδιώτες έχουν φτάσει για να ακούσουν τον Νταλάρα να ξανασμίγει με το ρεμπέτικο από τις γειτονικές Κυκλάδες, το Νότιο Αιγαίο, λιγότεροι από την ηπειρωτική Ελλάδα και κάποιοι ελάχιστοι από το εξωτερικό. Μια κυρία από το βάθος των καθήμενων θεατών φωνάζει πως έχει έρθει από την Ισπανία, αλλά η φωνή της δεν φτάνει ποτέ στη σκηνή. Άλλωστε, δεν υπάρχει άλλος Έλληνας ερμηνευτής αυτής της κλίμακας, που να έχει συνδεθεί με την αναβίωση του είδους με τέτοια αγάπη, συνέπεια, εργατικότητα.
Διαβάστε περισσότερα στο monopoli.gr
