Ήδη τα ποσοστά είναι αρκετά υψηλά ώστε να δημιουργείται μια ικανοποιητική «βάση». Τα στεγαστικά δάνεια σε καθυστέρηση προσεγγίζουν το 4% ενώ στα καταναλωτικά και στις κάρτες, το ποσοστό είναι ακόμη υψηλότερο. Με μέσο όρο καθυστερούμενων δανείων στο 5%, οι λεγόμενες εισπρακτικές έχουν «ύλη» ύψους τουλάχιστον πέντε δισεκατομμυρίων ευρώ. Και μια μονάδα να αυξηθούν τα δάνεια σε καθυστέρηση, το «πακέτο» για τις εισπρακτικές αυξάνει κατά 20%.

Νέα...μπίζνα, ανοίγει με τις επιχειρήσεις. Οι καθυστερήσεις στις πληρωμές μεταξύ επιχειρήσεων, βρίσκονται πλέον στην ημερήσια διάταξη. Οι μεταχρονολογημένες επιταγές μεταθέτουν τις πληρωμές ολοένα και πιο πίσω (σ.σ στην αγορά κυκλοφορεί επιταγή εισπρακτέα το 2010) ενώ ήδη έχουν σφραγιστεί επιταγές συνολικής αξίας άνω του 1,2 δισεκατομμυρίων ευρώ. Οι εισπρακτικές, θα επιχειρήσουν θα μπουν ανάμεσα στις εταιρείες και στους προμηθευτές τους. Η μεσολάβηση, έναντι αμοιβής, θα έχει ως στόχο την ταχύτερη ολοκλήρωση της διαδικασίας, χωρίς να χρειαστεί «σφράγισμα» της επιταγής, έκδοση διαταγής πληρωμής και άλλες δαπανηρές ενέργειες.

Το τρίτο πεδίο δράσης, είναι η διαχείριση των οφειλών οι οποίες θεωρούνται...ξεγραμμένες από τις τράπεζες. Ήδη ελληνικά χρηματοπιστωτικά ιδρύματα, εμφανίζονται να πωλούν πακέτα με δάνεια που δεν μπορούν να εισπραχθούν σε off shore εταιρείες. Αν τα δάνεια αντιστοιχούν σε 100 εκατομμύρια ευρώ, οι off shore τα αγοράζουν έναντι 10-20 εκατομμυρίων ευρώ. Στη συνέχεια τα αναθέτουν σε εισπρακτικές εταιρείες προκειμένου να τα αναζητήσουν. Και 30 εκατομμύρια ευρώ να μαζέψουν, το κέρδος είναι πολύ μεγάλο.

Με το νομοσχέδιο που κατέθεσε το υπουργείο Ανάπτυξης, επιχειρεί μεταξύ άλλων να βάλει τάξη και στα επιχειρηματικά συμφέροντα. Οι εισπρακτικές θα απαγορεύεται να κάνουν εισπράξεις. Γι’ αυτό θα αλλάξει η ονομασία τους και θα λέγονται εταιρείες διαχείρισης ληξιπρόθεσμων οφειλών. Το εισπρακτικό κομμάτι, θα περάσει ξεκάθαρα στους δικηγόρους και τους δικαστικούς επιμελητές οι οποίοι επίσης θα έχουν πολύ δουλειά μέσα στην κρίση.

Θάνος Τσίρος