Δεν είναι η πρώτη φορά. Το ΕΣΠ είναι η ίδια ΜΚΟ που προσέφυγε κατά της Κοινής Υπουργικής Απόφασης που χαρακτήριζε την Τουρκία ως ασφαλή τρίτη χώρα για συγκεκριμένες κατηγορίες αιτούντων άσυλο, αλλά και που βρέθηκε επανειλημμένα σε νομική σύγκρουση με την επίσημη Ελληνική Πολιτεία.
Πιο πρόσφατα, στις 7 Ιανουαρίου 2025, το ΕΣΠ υποστήριξε τον προσφεύγοντα στην υπόθεση A.R.E. κατά Ελλάδας ενώπιον του Ευρωπαϊκού Δικαστηρίου Δικαιωμάτων του Ανθρώπου.
Στην απόφαση αυτή, την πρώτη καταδίκη της Ελλάδας για πρακτική “pushbacks”, το Δικαστήριο έκρινε ότι έλαβε χώρα «ανεπίσημος εξαναγκαστικός επαναπατρισμός» προς την Τουρκία και μάλιστα χαρακτήρισε την πρακτική ως «συστηματική». Το ΕΣΠ έσπευσε να χαρακτηρίσει την απόφαση «ορόσημο» για τη «διεκδίκηση δικαιοσύνης» και την «καταπολέμηση των pushbacks».
Και εύλογα αναρωτιέται κανείς, όταν μια οργάνωση επανειλημμένα μάχεται νομικά ενάντια σε πολιτικές που έχουν στόχο την προστασία των συνόρων, την αποτροπή της παράνομης εισόδου και την αποσυμφόρηση των τοπικών κοινωνιών, ποιων τα συμφέροντα εξυπηρετεί τελικά ;
Στην πιο κρίσιμη ίσως περίοδο για την ελληνική μεταναστευτική πολιτική, με τη χώρα να βρίσκεται σε διαρκή εγρήγορση για την προστασία των εξωτερικών συνόρων της Ευρώπης, τέτοιες κινήσεις δεν λειτουργούν απλώς ως κριτική, λειτουργούν ως εμπόδιο.
Όταν οι νομικές αίθουσες γίνονται πεδίο μάχης κατά κάθε κυβερνητικής πρωτοβουλίας, η δημόσια συζήτηση δεν μπορεί να αποφύγει το επόμενο, αναπόφευκτο ερώτημα: Πρόκειται για υπεράσπιση δικαιωμάτων ή για συστηματική υπονόμευση της κρατικής κυριαρχίας;
Σε αυτό το πλαίσιο, δεν μπορεί να αγνοηθεί ο γενικότερος ρόλος που έχουν αναλάβει ορισμένες ΜΚΟ στη χώρα μας. Πίσω από τον τίτλο της «ανθρωπιστικής δράσης», συχνά αναλαμβάνουν ρόλο πολιτικού αντιπάλου, αμφισβητώντας θεμελιώδεις επιλογές της εθνικής πολιτικής και επιχειρώντας να τις ακυρώσουν δικαστικά.
Η δράση τους, αντί να λειτουργεί συμπληρωματικά προς την Πολιτεία, καταλήγει σε μετωπική σύγκρουση με αυτήν, θέτοντας εν αμφιβόλω την ικανότητα και το έννομο συμφέρον του κράτους να προστατεύει τα σύνορα, να εφαρμόζει τους νόμους του και να διαχειρίζεται με όρους τάξης και δικαιοσύνης ένα από τα πιο σύνθετα ζητήματα της εποχής μας.
