Τα ακροδεξιά και αντι-μεταναστευτικά κόμματα έχουν ήδη συμμετάσχει σε κυβερνήσεις σε χώρες όπως η Ιταλία, η Φινλανδία και η Ολλανδία. Ωστόσο, το φετινό έτος σηματοδοτεί την πρώτη φορά που προηγούνται ταυτόχρονα στις μεγαλύτερες οικονομίες της Ευρώπης, σύμφωνα με τη Wall Street Journal. Αυτό μπορεί να οδηγήσει σε περίοδο πολιτικής αστάθειας σε αυτές τις τρεις χώρες, ακόμα κι αν οι εθνικές εκλογές απέχουν μερικά χρόνια.
«Είναι ένα σημαντικό γεγονός. Οι ηγέτες των τριών χωρών αντιμετωπίζουν την άνοδο της ακροδεξιάς, η οποία φαίνεται έτοιμη να αναλάβει εξουσία, εκτός αν οι πολιτικοί καταφέρουν να αντιμετωπίσουν τα αίτια της ανόδου της, όπως η μετανάστευση και το κόστος ζωής», δήλωσε ο Μουτζτάμπα Ραχμάν, επικεφαλής Ευρώπης της εταιρείας κινδύνου Eurasia.
Στη Γαλλία, το αντι-μεταναστευτικό κόμμα Εθνικός Συναγερμός διατηρεί σταθερό προβάδισμα στις δημοσκοπήσεις φέτος. Δημοσκόπηση της Elabe τον προηγούμενο μήνα έδειξε ότι ο Ζορντάν Μπαρντελά, ο νεαρός ηγέτης της ακροδεξιάς και διάδοχος της Μαρίν Λεπέν, είναι ο πιο δημοφιλής πολιτικός με 36% αποδοχή. Οι δημοσκοπήσεις για τις επόμενες προεδρικές δείχνουν ότι ο υποψήφιος του Εθνικού Συναγερμού, είτε ο Μπαρντελά είτε η Λεπέν, θα προηγείται στον πρώτο γύρο.
Στο Ηνωμένο Βασίλειο, το αντι-μεταναστευτικό κόμμα Reform UK, με ηγέτη τον πρώην υποστηρικτή του Brexit Νάιτζελ Φάρατζ, έχει σημειώσει ραγδαία άνοδο τους τελευταίους έξι μήνες και πλέον προηγείται ξεκάθαρα στις δημοσκοπήσεις, ξεπερνώντας το Εργατικό Κόμμα και τους Συντηρητικούς, που κυριαρχούν στη βρετανική πολιτική εδώ και δεκαετίες.
Στη Γερμανία, το ακροδεξιό κόμμα Εναλλακτική για τη Γερμανία (AfD) βρίσκεται σε ισοπαλία με το κυβερνών κεντροδεξιό CDU στις δημοσκοπήσεις από τις αρχές του έτους, και πρόσφατα πέρασε ελαφρώς μπροστά, σύμφωνα με την Forsa.
Όπως και στις ΗΠΑ, πολλές ευρωπαϊκές χώρες έχουν βιώσει υψηλές μεταναστευτικές ροές μετά την πανδημία, προκαλώντας αντιδράσεις από τους ψηφοφόρους. Παράλληλα, ο πληθωρισμός, αν και μειωμένος, διατηρεί τις τιμές αγαθών σε υψηλά επίπεδα, επιβαρύνοντας την οικονομική κατάσταση πολλών πολιτών. Τα μέσα κοινωνικής δικτύωσης επιπλέον έχουν εντείνει την πόλωση.
Ωστόσο, σε αντίθεση με τις ΗΠΑ, η Ευρώπη αντιμετωπίζει σχεδόν μηδενική οικονομική ανάπτυξη, γεγονός που δημιουργεί την αίσθηση της στασιμότητας και του πολιτικού αδιεξόδου.
Το μείγμα οικονομικής δυσπραγίας και μαζικής μετανάστευσης έχει οδηγήσει πολλούς ψηφοφόρους να απομακρυνθούν από τα παραδοσιακά κόμματα, όπως εξήγησε ο Ζερεμί Γκαλόν, πρώην Γάλλος διπλωμάτης. «Από τις μικρές πόλεις της Αγγλίας μέχρι την επαρχία της Γαλλίας και τις γερμανικές κωμοπόλεις, πολλοί νιώθουν ότι οι παραδοσιακές ελίτ αγνοούν τις ανησυχίες τους», τόνισε.
Ο Μπαρντελά και το Εθνικός Συναγερμός εκμεταλλεύονται τον φόβο ότι η μεγάλη μουσουλμανική μειονότητα στη Γαλλία απειλεί τις κοσμικές αξίες της χώρας, καθώς και την αίσθηση της πτώσης του βιοτικού επιπέδου στην εργατική και μεσαία τάξη.
Αν και αυτό δεν έχει ακόμη οδηγήσει την ακροδεξιά στην εξουσία, έχει καταστήσει τη διακυβέρνηση της χώρας πιο δύσκολη, με την κυβέρνηση να κινδυνεύει να καταρρεύσει ξανά, λιγότερο από εννιά μήνες μετά την απομάκρυνση του συντηρητικού πρωθυπουργού Μισέλ Μπαρνιέ.
Τέλος, στη Γερμανία και το Ηνωμένο Βασίλειο, οι μεταναστευτικές ροές έχουν φτάσει σε ιστορικά υψηλά τα τελευταία χρόνια, με το ποσοστό κατοίκων που γεννήθηκαν στο εξωτερικό να αυξάνεται σημαντικά. Παρά τη μείωση των αιτήσεων ασύλου στη Γερμανία το πρώτο εξάμηνο του έτους, το ακροδεξιό AfD έχει αυξήσει την επιρροή του. Η οικονομική κατάσταση παραμένει δύσκολη, καθώς η χώρα παρατείνει την ύφεση της, παρά τα μέτρα στήριξης.
