Οι στρατηγικής σημασίας νίκες των Δημοκρατικών

Αυτή η τάση αποτυπώνεται κατά κύριο λόγο από τα αποτελέσματα κάποιων πολιτειακών εκλογών. Συγκεκριμένα, στις πολιτειακές εκλογές της Βιρτζίνια, η υποψήφια των Δημοκρατικών Αμπιγκέιλ Σπάνμπεργκερ επικράτησε καθαρά με 57,6% έναντι της ρεπουμπλικανικής υποψηφιότητας του Γουίνσομ Ερλ Σπίαρς, που συγκέντρωσε μόλις 42,2%. Τουτέστιν, διαφορά 15,4%. Έναν χρόνο πριν, στις προεδρικές εκλογές, η Κάμαλα Χάρις είχε επικρατήσει μεν στην περιοχή εκείνη, αλλά με διαφορά μόλις 5,7%. Σημειώνεται ότι στις προεδρικές εκλογές η διαφορά του Τζο Μπάιντεν με τον Τραμπ ήταν διψήφια στη συγκεκριμένη πολιτεία, στο 10,01%.

Όμοια διαμορφώθηκε η κατάσταση στην πολιτεία του New Jersey, όπου το blue wall επανήλθε. Συγκεκριμένα, ενώ η απόσταση των Δημοκρατικών από τους Ρεπουμπλικανούς στις εκλογές του 2020 έφτασε το 15,8%, περιορίστηκε τέσσερα χρόνια αργότερα, με αντίπαλο τη Χάρις, μόλις στο 5,9%. Έναν χρόνο αργότερα, η υποψήφια κυβερνήτης Μίκι Σέριλ κέρδισε με άνεση τον Ρεπουμπλικανό Τζακ Κιαταρέλι, με διαφορά 14,4 ποσοστιαίων μονάδων.

Ταυτόχρονα, η εκλογή του Ζόραν Μαμντάνι στη δημαρχία της Νέας Υόρκης την ίδια ημέρα έχει περισσότερο συμβολική σημασία, καθώς η μητρόπολη του καπιταλισμού έχει τις δικές της ιδιαιτερότητες. Δεν παύει όμως να αποτελεί μία εξέλιξη που δεν ήθελε ο Τραμπ, καθώς υποστήριξε τον αντίπαλό του, τον Άντριου Κουόμο, που κατέβηκε ως ανεξάρτητος.

Ρεπουμπλικανικές ρωγμές

Μία άλλη εκλογή που έχει τη σημασία της είναι η νίκη της Δημοκρατικής Αϊλίν Χίγκινγκς στις δημαρχιακές εκλογές του Μαϊάμι στη Φλόριντα, παρά τη δημόσια στήριξη του Τραμπ στον Ρεπουμπλικανό Αιμίλιο Γκονζάλες. Σημειώνεται ότι πρόκειται για την πρώτη νίκη των Δημοκρατικών στη μητρόπολη της Φλόριντα εδώ και 28 χρόνια. Παράλληλα, στο Τένεσι, παραδοσιακή «κόκκινη» πολιτεία, ο Ρεπουμπλικανός υποψήφιος Βαν Επς κέρδισε μεν την εκλογική διαδικασία για μία θέση στο Κογκρέσο, αλλά με μικρότερη του αναμενομένου διαφορά, η οποία περιορίστηκε σε μονοψήφιο ποσοστό, παρά την στήριξη του Λευκού Οίκου.

Τι δείχνουν αυτά τα αποτελέσματα; Ότι, παρά την αμηχανία και το παρατεταμένο σοκ των Δημοκρατικών μετά την καθαρή τους ήττα από τον Τραμπ στις προεδρικές εκλογές του 2025, έχουν πνοή ζωής. Κι αυτό οφείλεται στο γεγονός ότι η ακρίβεια, που ζημίωσε τους Δημοκρατικούς, δεν έχει υποχωρήσει. Πλέον, την απογοήτευση για το μη βιώσιμο κόστος ζωής την επωμίζεται ο Ρεπουμπλικανός.

Στις επιτυχίες των Δημοκρατικών προστίθενται ορισμένες ρωγμές που παρατηρούνται στο εσωτερικό του Ρεπουμπλικανικού Κόμματος. Η ρεπουμπλικανική Ιντιάνα, για παράδειγμα, απέρριψε τα σχέδια της Ουάσιγκτον για ανασχεδιασμό των εκλογικών περιφερειών προς όφελος του συντηρητικού κόμματος. Εκπρόσωποι της πολιτείας δήλωσαν ότι απορρίπτουν τη λογική των «διαταγών».

Παράλληλα, υπάρχει πλέον ένα τμήμα των MAGA που του γυρίζει την πλάτη λόγω της υπόθεσης του Τζέφρι Έπσταϊν, με χαρακτηριστικότερη περίπτωση το μέλος της Βουλής των Αντιπροσώπων Μάρτζορι Τέιλορ Γκριν, η οποία κάποτε τον υποστήριζε.

Στους Ρεπουμπλικανούς υπάρχει ακόμη δυσαρέσκεια και για την εξωτερική του πολιτική, τόσο από την «παραδοσιακή» ελίτ του κόμματος, που δυσαρεστήθηκε με την προσέγγισή του και τον ρόλο του Στιβ Γουίτκοφ στις ειρηνευτικές διαπραγματεύσεις για την Ουκρανία, όσο και από μέλη των MAGA, που του προσάπτουν ότι δεν έχει περιορίσει τον ρόλο των ΗΠΑ ως παγκόσμιου «αστυνόμου» και ότι δεν τηρεί το America First. Αυτό αποτυπώνεται και στα ποσοστά δημοφιλίας του, τα οποία πέφτουν σταθερά. Πλέον κινούνται κάτω από το 40%.

Το βλέμμα στις ενδιάμεσες εκλογές

Ως εκ τούτου, οι χειρισμοί του Τραμπ προκαλούν ανησυχία και ερωτηματικά, και ο ίδιος δεν δείχνει να ενδιαφέρεται ιδιαίτερα για την τήρηση κάποιων θεσμικών ορίων και άγραφων κανόνων της αμερικανικής πολιτικής. Αυτό που μένει να φανεί είναι κατά πόσο στις ενδιάμεσες εκλογές του 2026 αυτή η δυσαρέσκεια θα αποτυπωθεί εκλογικά. Υπενθυμίζεται ότι αυτή τη στιγμή ο Τραμπ έχει μεγαλύτερο εύρος κινήσεων, καθώς το Ρεπουμπλικανικό Κόμμα κατέχει την πλειοψηφία σε Κογκρέσο και Γερουσία. Συνήθως, το κυβερνών κόμμα είναι εκείνο που υφίσταται απώλειες σε αυτές τις εκλογές. Δεν αποκλείεται, μάλιστα, τα αποτελέσματα των ενδιάμεσων εκλογών να παίξουν ρόλο στην επιλογή της υποψηφιότητας του Ρεπουμπλικανικού Κόμματος για τις προεδρικές εκλογές του 2028, όπου θα κληθούν να επιλέξουν ανάμεσα στην ισχυρή πτέρυγα του Τραμπ, στην οποία βρίσκεται κοντά ο αντιπρόεδρος Τζ. Ντ. Βανς, και την αποδυναμωμένη «παραδοσιακή», της οποίας το πιο προβεβλημένο στέλεχος είναι ο υπουργός Εξωτερικών Μάρκο Ρούμπιο.